समन्तपञ्चक-आख्यानम् तथा अक्षौहिणी-प्रमाणनिर्णयः
Samantapañcaka Narrative and the Measure of an Akṣauhiṇī
पज्चषष्टिसहस्राणि तथाश्वानां शतानि च । दशोत्तराणि षट् प्राहुर्यथावदिह संख्यया,एक अक्षौहिणी सेनामें, घोड़ोंकी ठीक-ठीक संख्या पैंसठ हजार छः: सौ दस (६५,६१०) कही गयी है
pañcaṣaṣṭi-sahasrāṇi tathā aśvānāṃ śatāni ca | daśottarāṇi ṣaṭ prāhur yathāvad iha saṅkhyayā ||
Ipinahahayag nila, ayon sa wastong pagtutuos na ibinigay dito, na ang bilang ng mga kabayo sa isang hukbong akṣauhiṇī ay animnapu’t limang libo anim na raan at sampu (65,610). Ipinakikita ng siping ito ang halaga ng tumpak na pagbilang at maayos na pag-oorganisa sa usaping digmaan, kung saan ang disiplina at kaliwanagan ay itinuturing na isang tungkulin.
राम उवाच
The verse emphasizes yathāvat-saṅkhyā—accurate reckoning and orderly standards. In the epic’s ethical frame, such precision supports disciplined governance and responsible conduct in warfare.
The text is defining the standard components of an akṣauhiṇī (a formal army unit). Here it specifies the exact number of horses assigned to one akṣauhiṇī: 65,610.