समन्तपञ्चक-आख्यानम् तथा अक्षौहिणी-प्रमाणनिर्णयः
Samantapañcaka Narrative and the Measure of an Akṣauhiṇī
भीमस्य ग्रहणं चात्र पर्वताभोगवर्ष्मणा । भुजगेन्द्रेण बलिना तस्मिन् सुगहने वने,फिर एक बीहड़ वनमें पर्वतके समान विशाल शरीरधारी बलवान् अजगरने भीमसेनको पकड़ लिया
bhīmasya grahaṇaṃ cātra parvatābhogavarṣmaṇā | bhujagendreṇa balinā tasmin sugahane vane ||
Doon, sa masukal at mapanganib na gubat, sinunggaban si Bhīma ng isang makapangyarihang panginoon ng mga ahas—malaki ang katawan na wari’y bundok. Ipinakikita ng pangyayaring ito na kahit ang dakilang lakas ay maaaring biglang mapigil ng di-inaasahang puwersa; kaya kailangan ang katatagan, malinaw na paghatol, at pag-asa sa wastong payo, hindi sa lakas ng katawan lamang.
राम उवाच
Physical might alone is not sufficient; sudden adversity can overpower even the strongest. The ethical emphasis is on composure, humility, and seeking wise means (dharma-guided response) when confronted by unexpected danger.
In a thick, hard-to-traverse forest, a gigantic and powerful serpent (bhujagendra/ajagara), mountain-like in size, catches and restrains Bhīma.