समन्तपञ्चक-आख्यानम् तथा अक्षौहिणी-प्रमाणनिर्णयः
Samantapañcaka Narrative and the Measure of an Akṣauhiṇī
आर्डिषेणाश्रमे चैषां गमनं वास एव च । प्रोत्साहनं च पाउचाल्या भीमस्यात्र महात्मन:,तत्पश्चात् भीमसेनके द्वारा जटासुर राक्षसका वध हुआ। फिर पाण्डव क्रमशः राजर्षि वृषपर्वा और आर्श्षिणके आश्रमपर गये और वहीं रहने लगे। यहीं द्रौपदी महात्मा भीमसेनको प्रोत्साहित करती रही। भीमसेन कैलासपर्वतपर चढ़ गये। यहीं अपनी शक्तिके नशेमें चूर मणिमान् आदि यक्षोंके साथ उनका अत्यन्त घोर युद्ध हुआ
Ārḍiṣeṇāśrame caiṣāṁ gamanaṁ vāsa eva ca | protsāhanaṁ ca pāñcālyā bhīmasyātra mahātmanaḥ ||
Dito isinasalaysay ang pagpunta nila sa ermitanyo ni Ārḍiṣeṇa at ang paninirahan nila roon, gayundin kung paanong pinalakas ni Pāñcālī (Draupadī) ang loob ng dakilang-si Bhīma. Sa kaugnay na salaysay, pinatay ni Bhīmasena ang rākṣasa na si Jaṭāsura; pagkaraan, ang mga Pāṇḍava ay sunod-sunod na nagtungo sa mga ermitanyong kaugnay ng mga maharlikang rishi (kabilang si Vṛṣaparvan) at nanatili roon. Patuloy na pinupukaw ni Draupadī ang paninindigan ni Bhīma, na humahantong sa pag-akyat niya sa Kailāsa at sa mabangis na sagupaan laban sa mga yakṣa gaya ni Maṇimān—mga pangyayaring nagtatampok ng matatag na tapang, pag-iingat sa mahihina, at disiplinadong lakas sa halip na marahas na pagmamataas.
राम उवाच
The passage foregrounds dharmic strength: true power is guided by purpose—protecting one’s companions and persevering through hardship. Draupadī’s encouragement functions as moral and emotional support that channels Bhīma’s might toward rightful action rather than mere display.
The text notes the Pāṇḍavas’ journey to Ārḍiṣeṇa’s hermitage and their residence there, emphasizing Draupadī’s ongoing exhortation of Bhīma. In the connected narrative summary, Bhīma has slain Jaṭāsura, the brothers move among hermitages, and the story leads toward Bhīma’s ascent near Kailāsa and a severe confrontation with yakṣas such as Maṇimān.