Shloka 180
समन्तपञ्चक-आख्यानम् तथा अक्षौहिणी-प्रमाणनिर्णयः
Samantapañcaka Narrative and the Measure of an Akṣauhiṇī
जटासुरस्य च वधो राक्षसस्य वृकोदरात् । वृषपर्वणश्न राजर्षेस्ततो 5भिगमनं स्मृतम्,तत्पश्चात् भीमसेनके द्वारा जटासुर राक्षसका वध हुआ। फिर पाण्डव क्रमशः राजर्षि वृषपर्वा और आर्श्षिणके आश्रमपर गये और वहीं रहने लगे। यहीं द्रौपदी महात्मा भीमसेनको प्रोत्साहित करती रही। भीमसेन कैलासपर्वतपर चढ़ गये। यहीं अपनी शक्तिके नशेमें चूर मणिमान् आदि यक्षोंके साथ उनका अत्यन्त घोर युद्ध हुआ
jaṭāsurasya ca vadho rākṣasasya vṛkodarāt | vṛṣaparvaṇaś ca rājarṣes tato 'bhigamanaṃ smṛtam |
Naaalaala na ang rākṣasa na kumakain ng tao na si Jaṭāsura ay napatay ni Vṛkodara (Bhīma). Pagkaraan nito, nagtungo ang mga Pāṇḍava sa ermitanyong kaugnay ng maharlikang rishi na si Vṛṣaparvan at doon nanirahan. Itinatampok ng pangyayaring ito ang pag-iingat sa mahihina at ang pagpapanumbalik ng kaayusan: kapag ang mandaragit na karahasan ay nagbabanta sa dharma, ang matuwid na lakas—ginagabayan ng pagpipigil at layunin—ay nagiging kinakailangang kasangkapan upang pangalagaan ang lipunan.
राम उवाच
Educational Q&A
When destructive forces prey upon others, dharma may require firm action to protect life and restore moral order. Strength is portrayed as ethical when exercised for safeguarding, not for cruelty or pride.
Bhīma (Vṛkodara) kills the rākṣasa Jaṭāsura. After this, the Pāṇḍavas travel onward and are said to reach/approach the hermitage connected with the royal sage Vṛṣaparvan, where they stay for a time.