Shloka 38
Adhyāya 196: Droṇa’s Conciliatory Counsel and Karṇa’s Suspicion of Counsel (मन्त्र-नय-विवादः)
वैशम्पायन उवाच ततो व्यास: परमोदारकर्मा शुचिर्विप्रस्तपसा तस्य राज्ञ: | चक्षुदिव्यं प्रददौ तांश्व॒ सर्वान् राजापश्यत् पूर्वदेहैर्यथावत्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर परम उदारकर्मवाले पवित्र ब्रह्मर्षि व्यासजीने अपनी तपस्याके प्रभावसे राजा द्रुपदको दिव्य दृष्टि प्रदान की, जिससे उन्होंने समस्त पाण्डवोंको पूर्वशरीरोंसे सम्पन्न वास्तविक रूपमें देखा
vaiśampāyana uvāca | tato vyāsaḥ paramodārakarmā śucir vipras tapasā tasya rājñaḥ | cakṣur divyaṃ pradadau tāṃś ca sarvān rājāpaśyat pūrvadehair yathāvat ||
Sabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan nito, ang pantas na si Vyāsa—dalisay, isang brahmarṣi na may pinakadakilang mga gawa—sa kapangyarihan ng kanyang pag-aayuno at pagninilay, ay nagkaloob ng banal na paningin sa haring iyon. Sa paninging iyon, nakita ng hari silang lahat nang wasto, ayon sa kanilang tunay na kalagayan, taglay ang kanilang mga dating katawan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Extraordinary knowledge (divya-cakṣus) is portrayed as arising from tapas and purity, and its ethical function is to disclose reality as it is (yathāvat), reminding the listener that truth can transcend ordinary sensory limits.
Vyāsa, through ascetic power, grants a king divine sight so that the king can see all of them clearly in their former embodied forms, i.e., with a vision that reveals their true state beyond normal perception.