Shloka 22
समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
तदागतं ज्वलितहुताशनप्रभं भयंकर करिकरबाहुरच्युत: । मुमोच वै प्रबलवदुग्रवेगवान् महाप्रभं परनगरावदारणम्,वहाँ आया हुआ वह भयंकर चक्र प्रज्वलित अग्निके समान प्रकाशित हो रहा था। उसमें शत्रुओंके बड़े-बड़े नगरोंको विध्वेंस कर डालनेकी शक्ति थी। हाथीकी सूँड़के समान विशाल भुजदण्डवाले उमग्रवेगशाली भगवान् नारायणने उस महातेजस्वी एवं महाबलशाली चक्रको दानवोंके दलपर चलाया
tad āgataṁ jvalita-hutāśana-prabhaṁ bhayaṅkaraṁ kari-kara-bāhur acyutaḥ | mumoca vai prabalavad ugra-vegavān mahā-prabhaṁ para-nagarāvadāraṇam ||
Dumating ang nakapanghihilakbot na diskong iyon, nagliliyab sa ningning na gaya ng apoy na bagong sindi. Taglay nito ang kapangyarihang durugin ang malalaking lungsod ng mga kaaway. Pagkaraan, ang Panginoong Di-Nabibigo—si Nārāyaṇa, na ang makapangyarihang mga bisig ay tulad ng nguso ng elepante at ang lakas ay mabilis at di-mapipigil—ay pinakawalan ang sandatang lubhang maningning at napakalakas na iyon laban sa hukbo ng mga demonyo, upang maghatid ng tiyak na pagwasak sa mga tumatayo laban sa dharma.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that overwhelming power, when wielded by the divine or by rightful authority, is not mere violence but a purposeful act aimed at restoring dharma—removing forces that threaten order and protection.
A terrifying, fire-bright discus weapon appears and is then released by Acyuta (Nārāyaṇa). It is described as capable of destroying enemy cities, and it is hurled against the assembled demonic forces, signaling decisive divine action in battle.