उच्चैःश्रवसः वर्णविपणः तथा नागशापः
Uccaiḥśravas Color-Wager and the Nāga Curse
अथ पर्वतराजानं तमनन्तो महाबल: । उज्जहार बलाद् ब्रह्मनू सवनं सवनौकसम्,ब्रह्म! फिर तो महाबली अनन्तने जोर लगाकर गिरिराज मन्दराचलको वन और वनवासी जन्तुओंसहित उखाड़ लिया
atha parvatarājānaṃ tam ananto mahābalaḥ | ujjahāra balād brahman vanaṃ savanaṃ savanaukasam ||
Wika ni Śaunaka: Pagkaraan nito, ang makapangyarihang Ananta, sa dalisay na lakas, ay binunot ang hari ng mga bundok—ang Mandara—kasama ang mga kagubatan nito at lahat ng nilalang na naninirahan sa mga kagubatang iyon. Ipinakikita ng pangyayaring ito ang napakalawak na lakas na banal na iniuukol sa layuning kosmiko: kapag hinihingi ng mas dakilang kaayusan (dharma at gawain ng mga diyos), maging ang katatagan ng kalikasan ay maaaring igalaw.
शौनक उवाच
The verse highlights that extraordinary power, when aligned with a larger cosmic purpose, can move even what seems immovable. It frames nature’s stability as ultimately subordinate to dharma and the divine plan, reminding readers that strength is meaningful when used in service of order rather than mere domination.
Śaunaka narrates that Ananta (Śeṣa), possessing immense strength, uproots the Mandara mountain along with its forests and forest-dwelling beings—preparing the mountain to be used for a major divine undertaking (commonly connected with the churning-related mythic sequence).