Ādi Parva, Adhyāya 115 — Mādri’s request; invocation of the Aśvins; birth and naming of the Pāṇḍavas
लक्षयित्वा निमित्तानि तानि घोराणि सर्वश: । तेअब्रुवन् ब्राह्मणा राजन् विदुरश्ष महामति:,राजन्! सब ओर होनेवाले उन भयानक अप-शकुनोंको लक्ष्य करके ब्राह्मणलोग तथा परम बुद्धिमान् विदुरजी इस प्रकार बोले--“नरश्रेष्ठ नरेश्वर! आपके ज्येष्ठ पुत्रके जन्म लेनेपर जिस प्रकार ये भयंकर अपशकुन प्रकट हो रहे हैं, उनसे स्पष्ट जान पड़ता है कि आपका यह पुत्र समूचे कुलका संहार करनेवाला होगा। यदि इसका त्याग कर दिया जाय तो सब विघ्नोंकी शान्ति हो जायगी और यदि इसकी रक्षा की गयी तो आगे चलकर बड़ा भारी उपद्रव खड़ा होगा
lakṣayitvā nimittāni tāni ghorāṇi sarvaśaḥ | te ’bruvan brāhmaṇā rājan viduraś ca mahāmatiḥ ||
Nang makita sa lahat ng panig ang mga kakila-kilabot na masamang palatandaan, ang mga Brahmana at si Vidura—na dakila ang karunungan—ay nagsalita sa hari: “O pinakamainam sa mga tao, O panginoon ng mga tao! Yamang sa pagsilang ng iyong panganay na anak ay lumitaw ang gayong nakapanghihilakbot na mga hudyat, malinaw na ang batang ito’y magiging tagapuksa ng buong angkan. Kung siya’y itatakwil, mapapawi ang lahat ng balakid; ngunit kung siya’y iingatan, sa hinaharap ay sisiklab ang isang napakalaking kapahamakan.”
वैशम्पायन उवाच
Wise counsel prioritizes the welfare of the whole community and lineage over attachment to one individual; ignoring clear warnings and ethical advice can lead to collective ruin.
At the birth of the king’s eldest son, dreadful omens appear. Brahmins and the counselor Vidura interpret these signs as predicting the child’s future role in destroying the family, advising abandonment to avert impending calamity.