Ādi Parva, Adhyāya 113 — Maryādā-sthāpana (Śvetaketu’s Boundary) and the Niyoga Deliberation of Pāṇḍu and Kuntī
युक्तरूपो हि सम्बन्धे त्वं नो राजन् वयं तव । एतत् संचिन्त्य मद्रेश गृहाणास्मान् यथाविधि,“राजन! तुम हमारे यहाँ सम्बन्ध करनेके सर्वथा योग्य हो और हम भी तुम्हारे योग्य हैं। मद्रेश्वर! यों विचारकर तुम हमें विधिपूर्वक अपनाओ”
yuktarūpo hi sambandhe tvaṃ no rājan vayaṃ tava | etat saṃcintya madreśa gṛhāṇāsmān yathāvidhi ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O Hari, tunay na angkop kang makipag-ugnayan sa amin, at kami man ay angkop sa iyo. Kaya, O panginoon ng Madra, pag-isipan mo ito at tanggapin mo kami ayon sa wastong ritwal.”
वैशम्पायन उवाच
The verse emphasizes dharmic propriety in forming alliances: suitability (yuktarūpa) must be mutually recognized, and acceptance should occur through prescribed, orderly rites (yathāvidhi), reflecting ethical restraint and social legitimacy.
A speaker (reported by Vaiśampāyana) urges the king of Madra to consider the mutual suitability of the parties and to accept the proposed relationship formally, following proper ritual and royal procedure.