Ādi Parva, Adhyāya 113 — Maryādā-sthāpana (Śvetaketu’s Boundary) and the Niyoga Deliberation of Pāṇḍu and Kuntī
तमागतमभिशश्रुत्य भीष्म॑ बाह्लीकपुड्भव: । प्रत्युद्गम्यार्चयित्वा च पुरं प्रावेशयन्नूप:,बाह्लीकशिरोमणि राजा शल्य भीष्मजीका आगमन सुनकर उनकी अगवानीके लिये नगरसे बाहर आये और यथोचित स्वागत-सत्कार करके उन्हें राजधानीके भीतर ले गये
tam āgatam abhiśrutya bhīṣmo bāhlīkapuḍbhavaḥ | pratyudgamya arcayitvā ca puraṁ prāveśayannṛpaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang mabalitaan ang kanyang pagdating, si Haring Śalya—na mula sa angkang Bāhlīka—ay lumabas ng lungsod upang salubungin siya. Matapos ialay ang nararapat na parangal at magalang na pagtanggap, inihatid siya ng hari papasok sa kabisera. Itinatampok ng tagpong ito ang asal-kṣatriya ng pagkamapagpatuloy at paggalang sa mararangal na panauhin at matatanda, kung saan ang pampublikong paggalang ay nagiging lantad na anyo ng dharma.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharma expressed through royal etiquette: a righteous ruler shows humility and respect by personally going out to receive an honored arrival, offering proper reverence, and ensuring safe, dignified entry into the city.
On hearing of the person’s arrival, Bhīṣma goes outside the city to welcome him, performs appropriate honors, and then escorts him into the capital, marking a formal reception of an important figure.