Ādi Parva, Adhyāya 113 — Maryādā-sthāpana (Śvetaketu’s Boundary) and the Niyoga Deliberation of Pāṇḍu and Kuntī
सोअमात्यै: स्थविरे: सार्ध ब्राह्मणैश्न महर्षिभि: | बलेन चतुरज्जेण ययौ मद्रपते: पुरम,वे बूढ़े मन्त्रियों, ब्राह्मणों, महर्षियों तथा चतुरंगिणी सेनाके साथ मद्रराजकी राजधानीमें गये
so 'mātyaiḥ sthaviraiḥ sārdhaṃ brāhmaṇaiś ca maharṣibhiḥ | balena catur-aṅgeṇa yayau madrā-pateḥ puram ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Kasama ang matatandang ministro, pati ang mga Brāhmaṇa at dakilang mga ṛṣi, at may kasamang ganap na hukbong apat ang sangay, siya’y nagtungo sa lungsod ng panginoon ng Madra. Itinatampok ng taludtod ang pamamahalang ayon sa dharma: ang paglalakbay ng hari ay ginagabayan ng payo ng matatanda at mga pantas, at ng disiplinadong pag-iingat—hindi lamang pagpapakitang-lakas.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic governance: a ruler’s actions are ideally guided by experienced ministers and spiritually authoritative Brāhmaṇas and sages, while legitimate force (a disciplined army) serves protection and orderly conduct rather than aggression.
The subject (a royal figure in the episode) travels to the capital of the Madra king, accompanied by senior counselors, learned Brāhmaṇas and great sages, and guarded by a full fourfold army.