Shloka 8
आदि पर्व — अध्याय १०६
Pāṇḍu’s Gifts, Forest Residence, and Vidura’s Marriage
निशम्य तद् वचो मातुर्व्यास: सत्यवतीसुतः । नागायुतसमप्राणो विद्वान् राजर्षिसत्तम:,माताका यह वचन सुनकर सत्यवतीनन्दन व्यासजी बोले--'माँ! वह दस हजार हाथियोंके समान बलवान, विद्वान, राजर्षियोंमें श्रेष्ठ परम सौभाग्यशाली, महापराक्रमी तथा अत्यन्त बुद्धिमान् होगा। उस महामनाके भी सौ पुत्र होंगे
niśamya tad vaco mātur vyāsaḥ satyavatīsutaḥ | nāgāyutasamaprāṇo vidvān rājarṣisattamaḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang marinig ang mga salita ng ina, si Vyāsa, anak ni Satyavatī, ay nagsalita: “Ina! Ang isisilang na bata ay magkakaroon ng lakas na tulad ng sampung libong elepante, magiging marunong, at mangunguna sa mga rājārṣi—puspos ng malaking kapalaran, dakilang kagitingan, at pambihirang talino. At ang dakilang-loob na iyon ay magkakaroon din ng sandaang anak na lalaki.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ideal of rulership where extraordinary physical power is paired with learning and the stature of a rājarṣi; greatness is not merely might, but might guided by wisdom and dharmic fitness for lineage and governance.
Vaiśaṃpāyana narrates that Vyāsa, after hearing his mother’s request/words, responds with a prophetic description of the future child’s qualities—strength, learning, and preeminence among royal sages—setting expectations for an heir of exceptional capability.