Adhyaya 89: शौचाचारलक्षणम् — सदाचार, भैक्ष्यचर्या, प्रायश्चित्त, द्रव्यशुद्धि, आशौच-निर्णय
कैतवं वित्तशाठ्यं च पैशुन्यं वर्जयेत्सदा अतिहासम् अवष्टम्भं लीलास्वेच्छाप्रवर्तनम्
kaitavaṃ vittaśāṭhyaṃ ca paiśunyaṃ varjayetsadā atihāsam avaṣṭambhaṃ līlāsvecchāpravartanam
Laging talikuran ang panlilinlang, pandaraya sa salapi, at paninirang-puri; gayundin, iwan ang walang saysay na pangungutya, ang mapagmataas na katigasan ng ulo, at ang pabigla-biglang kilos na inuudyok ng paglalaro at kapritso.
Suta Goswami (narrating Shiva-oriented dharma to the sages of Naimisharanya)
It establishes inner purity as a prerequisite for linga-pūjā: avoiding deceit, slander, and arrogance reduces pasha (bondage) and stabilizes the mind for sincere devotion to Pati (Śiva).
By implication, Śiva is approached as Pati—the liberating Lord—whose grace is received by a pashu that becomes transparent and disciplined, free from duplicity and ego-driven behavior.
It highlights yama-like restraints aligned with Pāśupata discipline—ethical renunciation that supports mantra, japa, and steady linga-pūjā by curbing speech and ego.