Adhyaya 89: शौचाचारलक्षणम् — सदाचार, भैक्ष्यचर्या, प्रायश्चित्त, द्रव्यशुद्धि, आशौच-निर्णय
धातुशून्यबिलक्षेत्रक्षुद्रमन्त्रोपजीवनम् विषग्रहविडम्बादीन् वर्जयेत् सर्वयत्नतः
dhātuśūnyabilakṣetrakṣudramantropajīvanam viṣagrahaviḍambādīn varjayet sarvayatnataḥ
Sa buong pagsisikap, iwasan ang mga kabuhayan at gawang tigang sa espiritu: gaya ng paggawa sa minahan o hukay na walang wastong mineral, pagsasaka sa mababang uri ng bukirin, pamumuhay sa munting kalakalan ng mantra, at mga pandarayang tulad ng paglalason, pag-agaw ng ari-arian ng iba, at iba pang panlilinlang.
Suta Goswami (narrating Śaiva conduct and puja-dharma to the sages of Naimiṣāraṇya)
It states that Śiva-arcana must be supported by śuddha-ājīvikā (pure livelihood). Fraud, harm, and “mantra-for-profit” practices pollute the worshipper’s intention and weaken the efficacy of Linga-puja.
By implication, Śiva as Pati is approached through purity and truth. When the paśu chooses deceitful gain, paśa strengthens; when the paśu chooses dharmic restraint, the path toward Śiva’s grace and liberation clears.
Puja-śuddhi through ethical discipline: renouncing harmful trades, deception, and exploitative mantra-usage—an essential preparatory niyama aligned with Pāśupata-oriented self-purification.