Previous Verse
Next Verse

Shloka 97

उमामहेश्वरव्रतं—पञ्चाक्षरमन्त्रस्य माहात्म्यं, न्यासः, जपविधिः, सदाचारः, विनियोगः

एवं लब्ध्वा परं मन्त्रं ज्ञानं चैव गुरोस्ततः जपेन्नित्यं ससंकल्पं पुरश्चरणमेव च

evaṃ labdhvā paraṃ mantraṃ jñānaṃ caiva gurostataḥ japennityaṃ sasaṃkalpaṃ puraścaraṇameva ca

Kaya nito, matapos tanggapin mula sa Guru ang kataas-taasang mantra at ang kaukulang kaalamang nagpapalaya, dapat magsagawa ng japa araw-araw na may malinaw na saṅkalpa, at isakatuparan din ang buong disiplina ng puraścaraṇa. Sa pamamagitan ng mantra-siddhi at wastong pagkaunawa, ang paśu (kaluluwang nakagapos) ay inaakay tungo kay Pati (Panginoong Śiva).

evaṁthus
evaṁ:
labdhvāhaving obtained/received
labdhvā:
paramsupreme
param:
mantrammantra (sacred formula)
mantram:
jñānamknowledge (right understanding of tattva)
jñānam:
ca evaand indeed
ca eva:
guroḥfrom the guru
guroḥ:
tataḥthereafter/then
tataḥ:
japetshould repeat (japa)
japet:
nityamdaily
nityam:
sa-saṅkalpamtogether with a deliberate vow/intention (saṅkalpa)
sa-saṅkalpam:
puraś-caraṇamthe preparatory observance for mantra-siddhi (puraścaraṇa)
puraś-caraṇam:
evacertainly
eva:
caand
ca:

Suta Goswami (narrating mantra-sadhana procedure within the Linga Purana’s Shaiva discipline)