Adhyaya 8: Yogasthanas, Ashtanga Yoga, Pranayama-Siddhi, and Shiva-Dhyana leading to Samadhi
इति यो दशवायूनां प्राणायामेन सिध्यति प्रसादो ऽस्य तुरीया तु संज्ञा विप्राश्चतुष्टये
iti yo daśavāyūnāṃ prāṇāyāmena sidhyati prasādo 'sya turīyā tu saṃjñā viprāścatuṣṭaye
Kaya nito, kapag napagtagumpayan ng nagsasanay ang pamamahala sa sampung hininga ng buhay sa pamamagitan ng prāṇāyāma (pagpigil at pag-ayos ng paghinga), sumisilang sa kanya ang biyaya; sa apat na kalagayang itinuturo sa marurunong, ito ang tinatawag na “turīya,” ang ikaapat na kalagayan.
Suta Goswami (narrating Yoga teaching within the Linga Purana discourse)
It links inner discipline to Shiva’s grace: prāṇāyāma that steadies the ten vāyus generates prasāda (purity and divine favor), making the practitioner fit for Linga-upāsanā where the pashu approaches Pati with a clarified mind.
By pointing to turīya as the fruit of yogic mastery, it implies Shiva-tattva as the transcendent ‘fourth’—beyond ordinary states—realized when bondage (pāśa) is quieted and consciousness becomes lucid through grace.
Prāṇāyāma in a Pāśupata-Yoga frame—disciplining the ten vital airs—culminating in prasāda and entry into the turīya state.