स्वेच्छाविग्रहसंभव-प्रतिष्ठाफलवर्णनम् (विविधशिवमूर्तिप्रतिष्ठा, लोक-फल, शिवसायुज्य)
सूर्यकोटिप्रतिकाशैर् विमानैः सार्वकामिकैः रुद्रकन्यासमाकीर्णैर् गेयनाट्यसमन्वितैः
sūryakoṭipratikāśair vimānaiḥ sārvakāmikaiḥ rudrakanyāsamākīrṇair geyanāṭyasamanvitaiḥ
May mga makalangit na vimāna, nagniningning na tila sampung milyong araw, na nagbibigay ng lahat ng ninanasang kaluguran; siksik ang mga dalagang kay Rudra at puno ng awit at sayaw—ang panlabas na karangyaan ay nagpapahayag sa Pati bilang tagapagkaloob ng lahat ng bhoga, habang nananatiling lampas sa gapos ng pāśa.
Suta Goswami
It frames Shiva (Pati) as both the giver of worldly attainments (bhoga) and the transcendent Lord beyond bondage—reminding the worshipper that offerings to the Linga can yield desires, yet ultimately point toward liberation (moksha).
By depicting immeasurable radiance and sovereign, wish-fulfilling splendour, it indicates Shiva-tattva as the supreme power that manifests majesty in creation while remaining untouched by pāśa, the limiting bonds that bind the pashu (individual soul).
No explicit rite is taught in this line; the takeaway aligns with Pashupata orientation: cultivate devotion and inward detachment—enjoyments may appear by grace, but the yogin treats them as secondary to realizing Pati through Linga-upasana.