Previous Verse
Next Verse

Shloka 42

देवादिसृष्टिकथनम् (वसिष्ठशोकः, पराशरजन्म, एकलिङ्गपूजा, रुद्रदर्शनम्)

वसिष्ठाश्वत्थमाश्रित्य ह्य् अमृता तु यथा लता निर्मूलाप्यमृता भर्त्रा त्यक्ता दीना स्थिताप्यहम्

vasiṣṭhāśvatthamāśritya hy amṛtā tu yathā latā nirmūlāpyamṛtā bhartrā tyaktā dīnā sthitāpyaham

Gaya ng baging na kumakapit sa banal na punong aśvattha ni Vasiṣṭha, gayon din akong si Amṛtā ay kumapit upang may masandalan. Ngunit kahit “Amṛtā” ang aking pangalan, ako’y nabunot sa ugat—iniwan ng aking asawa—at nananatiling nakatayo, abang-aba.

वसिष्ठ (Vasiṣṭha)the sage Vasiṣṭha
वसिष्ठ (Vasiṣṭha):
अश्वत्थम् (aśvattham)the sacred fig tree
अश्वत्थम् (aśvattham):
आश्रित्य (āśritya)having taken refuge in/clinging to
आश्रित्य (āśritya):
हि (hi)indeed
हि (hi):
अमृता (amṛtā)Amṛtā (name of the woman)
अमृता (amṛtā):
तु (tu)but/indeed
तु (tu):
यथा (yathā)just as
यथा (yathā):
लता (latā)creeper/vine
लता (latā):
निर्मूला अपि (nirmūlā api)even though uprooted/without roots
निर्मूला अपि (nirmūlā api):
भर्त्रा (bhartrā)by the husband
भर्त्रा (bhartrā):
त्यक्ता (tyaktā)abandoned
त्यक्ता (tyaktā):
दीना (dīnā)miserable, distressed
दीना (dīnā):
स्थितापि (sthitā api)even while remaining/standing
स्थितापि (sthitā api):
अहम् (aham)I
अहम् (aham):

Suta Goswami (narrating a cited lament spoken by Amṛtā within the chapter’s internal story)