Adhyaya 34: भस्ममहात्म्यं—अग्नीषोमात्मक-शिवतत्त्वं तथा पाशुपतव्रतप्रशंसा
भस्मसाद्विहितं सर्वं पवित्रमिदमुत्तमम् भस्मना वीर्यमास्थाय भूतानि परिषिञ्चति
bhasmasādvihitaṃ sarvaṃ pavitramidamuttamam bhasmanā vīryamāsthāya bhūtāni pariṣiñcati
Ang lahat ng ito—kapag itinalaga at ginawang banal na abo (bhasma)—ay nagiging pinakamataas na tagapaglinis. Taglay ang bisa ng bhasma, ang nagsasagawa ay nagbabanal sa lahat ng nilalang sa pamamagitan ng pagwisik o pagpapahid, sapagkat dala nito ang kapangyarihan ni Śiva bilang Pati na nagsusunog sa pāśa ng karumihan.
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)
It elevates bhasma (vibhuti) as a supreme purifier used in Shaiva practice—supporting Linga-puja by emphasizing anointing/sanctifying actions that align the worshipper with Śiva’s purifying power.
Śiva-tattva is implied through the “vīrya” (potency) carried by bhasma: the Lord as Pati empowers purification that burns away pasha (bondage) and restores the pashu (soul) toward śuddhi (purity).
Shaiva bhasma-dhāraṇa and bhasma-prokṣaṇa (applying/sprinkling sacred ash), a Pāśupata-oriented purification practice used to consecrate oneself and one’s surroundings for worship and inner discipline.