Previous Verse
Next Verse

Shloka 77

Adhyaya 17: लिङ्गोद्भव—ब्रह्मविष्ण्वहङ्कार-शमनं, ओंकार-प्रादुर्भावः, मन्त्र-तत्त्वं च

अमस्तु तालुनी तस्य देवदेवस्य धीमतः कादिपञ्चाक्षराण्यस्य पञ्च हस्तानि दक्षिणे

amastu tālunī tasya devadevasya dhīmataḥ kādipañcākṣarāṇyasya pañca hastāni dakṣiṇe

Para sa marunong na Deva ng mga deva, ang ngalangala at mga kaugnay na bahagi ay dapat maunawaang banal. Sa Kanyang kanang panig ay may limang kamay, na tumutugma sa limang pantig na nagsisimula sa “ka”—na nagpapahayag sa Pati bilang pinagmulan at tagapamahala ng mantra, lakas-ritwal, at mga tungkuling kosmiko.

amaḥ/amas tuis/are (to be understood as)
amaḥ/amas tu:
tālunīthe palates (palate-region)
tālunī:
tasyaof him
tasya:
devadevasyaof the God of gods (Śiva)
devadevasya:
dhīmataḥof the wise one
dhīmataḥ:
kādi-pañca-akṣarāṇithe five syllables beginning with ‘ka’
kādi-pañca-akṣarāṇi:
asyaof this (Lord)
asya:
pañcafive
pañca:
hastānihands
hastāni:
dakṣiṇeon the right (side)
dakṣiṇe:

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya, describing Shiva’s iconographic-mantric correspondences)