उपमन्युना कृष्णाय पाशुपतज्ञान-प्रदानम् तथा दानविधि-फलश्रुतिः
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे उपमन्युचरितं नाम सप्ताधिकशततमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः दृष्टो ऽसौ वासुदेवेन कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा धौम्याग्रजस्ततो लब्धं दिव्यं पाशुपतं व्रतम्
iti śrīliṅgamahāpurāṇe pūrvabhāge upamanyucaritaṃ nāma saptādhikaśatatamo 'dhyāyaḥ ṛṣaya ūcuḥ dṛṣṭo 'sau vāsudevena kṛṣṇenākliṣṭakarmaṇā dhaumyāgrajastato labdhaṃ divyaṃ pāśupataṃ vratam
Kaya nito, sa unang bahagi ng banal na Liṅga Mahāpurāṇa, sa kabanatang tinatawag na “Mga Gawa ni Upamanyu,” sinabi ng mga ṛṣi: “Siya—ang nakatatandang kapatid ni Dhaumya—ay nakita ni Vāsudeva Kṛṣṇa, na ang mga gawa’y walang hirap at walang dungis; at mula sa pagkikitang iyon ay natamo niya ang makalangit na Pāśupata-vrata—ang disiplina na umaakay sa paśu (kaluluwang nakagapos) tungo kay Pati (Panginoon) sa pagputol ng pāśa (mga gapos).”
Sages (Ṛṣayaḥ) at Naimiṣāraṇya (within Sūta’s overarching narration)