दक्षयज्ञध्वंसः—वीरभद्रप्रेषणं, देवविष्ण्वोः पराजयः, पुनरनुग्रहः
त्रिभिश् च धर्षितं शार्ङ्गं त्रिधाभूतं प्रभोस्तदा शार्ङ्गकोटिप्रसङ्गाद् वै चिछेद च शिरः प्रभोः
tribhiś ca dharṣitaṃ śārṅgaṃ tridhābhūtaṃ prabhostadā śārṅgakoṭiprasaṅgād vai cicheda ca śiraḥ prabhoḥ
Pagkatapos, ang busog na Śārṅga ng Panginoon ay sinalakay ng tatlo at nahati sa tatlong bahagi. At sa pamamagitan ng pagdikit sa dulo ng busog, ang ulo ng Panginoon ay naputol—nagpapakita na sa ilalim ng pamamahala ni Pati (Śiva), kahit ang kapangyarihan ng isang 'panginoon' ay nawawalan ng bisa kapag gapos ng pāśa.
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya; internal episode context inferred)