Shloka 27

दक्षयज्ञध्वंसः—वीरभद्रप्रेषणं, देवविष्ण्वोः पराजयः, पुनरनुग्रहः

Devanagari script

निहत्य गदया विष्णुं ताडयामास मूर्धनि ततश्चोरसि तं देवं लीलयैव रणाजिरे

Transliteration

nihatya gadayā viṣṇuṃ tāḍayāmāsa mūrdhani tataścorasi taṃ devaṃ līlayaiva raṇājire

Translation

Sa pamalo, ibinagsak niya si Viṣṇu at saka hinampas sa ulo; pagkatapos, sa larangan ng digmaan, hinampas din niya sa dibdib ang Deva—na wari’y laro lamang ang labanan. Dito ipinahihiwatig ng Purāṇa na maging ang pinakadakilang mga diyos ay kumikilos sa kalooban ni Pati (Śiva), samantalang ang mga nilalang na nakagapos (paśu) ay nananatiling saklaw ng tali (pāśa) hanggang sumilang ang biyaya.

Word by Word

• निहत्य: having struck down/overpowered

• गदया: with a mace

• विष्णुम्: Viṣṇu

• ताडयामास: struck/smote

• मूर्धनि: on the head

• ततः: then/thereafter

• च: and

• उरसि: on the chest

• तम्: that

• देवं: god/deity

• लीलया एव: as if in play/merely as sport

• रणाजिरे: in the battlefield/arena of war

Speaker

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)