Āvāhāryaka-Śrāddha: Qualifications of Recipients, Paṅkti-Pāvana, and Exclusions
मद्यपो वृषलीसक्तो वीरहा दिधिषूपतिः / आगारदाही कुण्डाशी सोमविक्रयिणो द्विजाः
madyapo vṛṣalīsakto vīrahā didhiṣūpatiḥ / āgāradāhī kuṇḍāśī somavikrayiṇo dvijāḥ
Ang dwija na umiinom ng nakalalasing, ang nahuhumaling sa babaeng śūdra, ang pumapatay ng bayani, ang kumukuha bilang asawa ng babaeng may buhay pang asawa, ang nagsusunog ng bahay, ang kumakain ng pagkain mula sa palayok na inialay sa banal na apoy nang di wasto, at ang nagbebenta ng Soma—sila ang mga nalugmok sa hanay ng mga dwija.
Sūta (narrating the Kurma Purana’s dharma-teaching to the sages at Naimiṣāraṇya)
Primary Rasa: raudra
Secondary Rasa: bhayanaka
Indirectly: it frames moral and ritual purity as prerequisites for clarity of mind (śuddhi), without which knowledge of the Self and higher yoga cannot stabilize.
No technique is taught directly; the verse supplies the yama-like ethical restraints and sacrificial discipline that the Kurma Purana treats as the groundwork for Pashupata-oriented sādhanā and inner purification.
By emphasizing dharma as a shared foundation for liberation: in the Kurma Purana’s Shaiva-Vaishnava synthesis, devotion and yoga (whether framed through Śiva or Nārāyaṇa) rest on the same ethical restraints and purity.