Śrāddha-Kāla-Nirṇaya: Proper Times, Nakṣatra Fruits, Tīrtha Merit, and Offerings for Ancestral Rites
एतत् पञ्चविधं श्राद्धं मनुना परिकीर्तितम् / यात्रायां षष्ठमाख्यातं तत्प्रयत्नेन पालयेत्
etat pañcavidhaṃ śrāddhaṃ manunā parikīrtitam / yātrāyāṃ ṣaṣṭhamākhyātaṃ tatprayatnena pālayet
Sa gayon, ang limang uri ng Śrāddha ay ipinahayag ni Manu; at itinuro rin ang ikaanim na isinasagawa habang nasa paglalakbay. Dapat itong tuparin at ingatan nang may masigasig na pagsisikap.
Narrator (Purāṇic narration describing Dharma-śāstric śrāddha categories, attributed to Manu)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
It does not directly define Ātman; it emphasizes dharma in the form of śrāddha observance, implying that spiritual life in the Kurma Purana is supported by disciplined duty (karma) alongside higher knowledge taught elsewhere.
No specific yogic technique is taught in this verse; the ‘practice’ highlighted is careful adherence to yātrā-dharma—maintaining prescribed rites even while traveling—reflecting the Purāṇic ideal that outer discipline can support inner steadiness.
It does not mention Śiva or Viṣṇu explicitly; it reflects the Kurma Purana’s broader synthesis by grounding devotion and liberation-oriented teachings in a shared dharma framework (ritual responsibility and ethical observance).