Previous Verse
Next Verse

Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 17

Ikṣvāku-vaṃśa (Genealogy) culminating in Rāma; Setu-liṅga Māhātmya; Continuation through Kuśa and Lava

रघोरजः समुत्पन्नो राजा दशरथस्ततः / रामो दाशरथिर्वोरो धर्मज्ञो लोकविश्रुतः

raghorajaḥ samutpanno rājā daśarathastataḥ / rāmo dāśarathirvoro dharmajño lokaviśrutaḥ

Mula sa maharlikang angkan ni Raghu ay lumitaw si Haring Daśaratha. At mula sa kanya ay isinilang si Rāma, ang magiting na anak ni Daśaratha—nakaaalam ng dharma at bantog sa mga daigdig.

raghoḥof Raghu
raghoḥ:
Sambandha (सम्बन्ध)
TypeNoun
Rootraghu (प्रातिपदिक)
Formषष्ठी (Genitive/6th), एकवचन, पुंलिङ्ग
ajaḥAja
ajaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootaja (प्रातिपदिक)
Formप्रथमा, एकवचन, पुंलिङ्ग
samutpannaḥarisen/born
samutpannaḥ:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootsam + ut + √pad (धातु) → samutpanna (कृदन्त-प्रातिपदिक)
Formक्त-प्रत्ययान्त भूतकृदन्त (past participle), प्रथमा, एकवचन, पुंलिङ्ग
rājāking
rājā:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootrājan (प्रातिपदिक)
Formप्रथमा, एकवचन, पुंलिङ्ग
daśarathaḥDaśaratha
daśarathaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootdaśaratha (प्रातिपदिक)
Formप्रथमा, एकवचन, पुंलिङ्ग
tataḥthen/therefrom
tataḥ:
Sambandha (सम्बन्ध)
TypeIndeclinable
Roottataḥ (अव्यय)
Formअव्यय; तस्मात्-अर्थे (ablatival adverb) ‘thereupon/from that’
rāmaḥRāma
rāmaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootrāma (प्रातिपदिक)
Formप्रथमा, एकवचन, पुंलिङ्ग
dāśarathiḥson of Daśaratha
dāśarathiḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootdāśarathi (प्रातिपदिक)
Formप्रथमा, एकवचन, पुंलिङ्ग; पितृनाम्ना अपत्य (patronymic)
vīraḥhero
vīraḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootvīra (प्रातिपदिक)
Formप्रथमा, एकवचन, पुंलिङ्ग
dharmajñaḥknower of righteousness
dharmajñaḥ:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootdharma (प्रातिपदिक) + jña (प्रातिपदिक)
Formतत्पुरुषसमास (उपपद/कर्मधारय-सदृश: ‘knower of dharma’); प्रथमा, एकवचन, पुंलिङ्ग
lokaviśrutaḥworld-renowned
lokaviśrutaḥ:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootloka (प्रातिपदिक) + viśruta (कृदन्त-प्रातिपदिक)
Formतत्पुरुषसमास (सप्तमी/तृतीया-भाव: ‘renowned in the world’); viśruta = क्त-प्रत्ययान्त; प्रथमा, एकवचन, पुंलिङ्ग

Sūta (narrator) recounting dynastic history within the Kurma Purana’s Purva-bhaga frame

Primary Rasa: vira

Secondary Rasa: shanta

R
Raghu
D
Dasharatha
R
Rama

FAQs

This verse is primarily genealogical and dharma-centered; it does not directly define Ātman, but it frames dharma as a lived, embodied ideal through a ruler celebrated for righteousness—an indirect Purāṇic way of pointing seekers toward the higher order (dharma) that supports Self-knowledge.

No explicit yoga practice is taught in this verse; instead it establishes the exemplar of dharma (Rāma) that Purāṇas often pair with later yogic instruction—ethical grounding (dharma, self-restraint, truthfulness) functioning as the preparatory discipline that supports higher meditation in texts like the Kurma Purana’s yoga-oriented teachings elsewhere.

The verse does not explicitly discuss Shiva–Vishnu unity; it contributes to the Kurma Purana’s broader synthesis by presenting a dharma-ideal figure within a Purāṇic framework where sectarian boundaries are typically harmonized through shared devotion, righteousness, and the single overarching order of dharma.