Adhyaya 27

Verse 1

प्रेतकल्पे सपिण्डननिरूपणं नाम षड्विंशो ऽध्यायः तार्क्ष्य उवाच / कथं प्रेता वसन्त्यत्र कीदृग्रूपा भवन्ति ते / महाप्रेताः पिशाचाश्च कैःकैः कर्मफलैर्विभो / सर्वेषामनुकम्पार्थं ब्रूहि मे मधुसूदन

Sa Preta-kalpa, ang ika-dalawampu’t anim na kabanata na tinatawag na “Pagpapaliwanag ng ritong Sapiṇḍana.” Si Tārkṣya (Garuda) ay nagsabi: “Paano nananahan dito ang mga preta, at anong anyo ang tinataglay nila? At sa anong mga tiyak na bunga ng karma, O Panginoon, nagiging mahā-preta ang ilan at nagiging piśāca ang iba? Alang-alang sa habag sa lahat ng nilalang, ipahayag mo sa akin, O Madhusūdana (Vishnu).”

Verse 2

प्रेतत्वान्मुच्यते येन दानेन च शुभे न च / तन्मे कथय देवेश मम चेदिच्छसि प्रियम्

Ihayag mo sa akin, O Panginoon ng mga diyos, sa pamamagitan ng aling handog na dāna napapalaya ang tao mula sa kalagayang pagiging preta—maging ito man ay mapalad o hindi; ipaliwanag mo sa akin, kung nais mong gawin ang bagay na mahal ko.

Verse 3

श्रीकृष्ण उवाच / साधु पृष्टं त्वया तार्क्ष्य मानुषाणां हिताय वै / शृणुचावहितो भूत्वा यद्वच्मि प्रेतलक्षणम्

Sinabi ni Śrī Kṛṣṇa: O Tārkṣya (Garuda), mabuti ang iyong tanong—tunay na para sa kapakanan ng sangkatauhan. Kaya makinig kang mabuti, habang ipinapaliwanag ko ang mga tanda at kalagayan ng preta (yumao).

Verse 4

गुह्यद्गुह्यतरं ह्येतन्नाख्येयं यस्य कस्यचित् / भक्तस्त्वं हि महाबाहो तेन ते कथयाम्यहम्

Ang aral na ito ay higit na lihim kaysa sa lihim; hindi ito dapat ibunyag sa kung sino-sino. Ngunit ikaw ay isang deboto, O makapangyarihang bisig; kaya sasabihin ko ito sa iyo.

Verse 5

पुरा त्रेतायुगे तात राजासीद्बभ्रुवाहनः / महोदयपुरे रम्ये धर्मनिष्ठो महाबलः

Noong unang panahon, sa Tretā Yuga, mahal kong anak, may isang haring nagngangalang Babhruvāhana—matatag sa Dharma at dakila ang lakas—na namuno sa marikit na lungsod ng Mahodayapura.

Verse 6

यज्वा दानपतिः श्रीमान्ब्रह्मण्यः साधुसंमतः / शीलाचारगुणोपेतो दयादाक्षिण्यसंयुतः

Siya ay tagaganap ng yajña, panginoon ng pagkakawanggawa, at pinagpala sa yaman; gumagalang sa mga Brahmana at sa Dharma, kinikilala ng mga matuwid; taglay ang mabuting asal, wastong gawi, at mga birtud, at puspos ng habag at pagkabukas-palad.

Verse 7

प्रजाः पालयते नित्यं पुत्रानिव महाबलः / क्षत्त्रधर्मरतो नित्यं स दण्ड्यान्दण्डयन्नृपः

Ang makapangyarihang hari ay laging nag-iingat sa kanyang mga nasasakupan na parang sariling mga anak; laging tapat sa dharma ng Kshatriya, pinarurusahan niya ang mga nararapat parusahan.

Verse 8

स कदाचिन्महाबाहुः ससैन्योमृगयां गतः / वनं विवेश गहनं नानावृक्षसमन्वितम्

Minsan, ang lalaking may makapangyarihang bisig, kasama ang kanyang hukbo, ay lumabas upang mangaso at pumasok sa masukal na gubat na hitik sa sari-saring puno.

Verse 9

शार्दूलशतसंजुष्टं नानापक्षिनिनादितम् / वनमध्ये तदा राजा मृगं दूरादपश्यत

Sa gitna ng gubat na dinadalaw ng daan-daang tigre at umaalingawngaw sa huni ng sari-saring ibon, nakita noon ng hari ang isang usa mula sa malayo.

Verse 10

तेन विद्धो मृगो ऽतीव बाणेन सुदृढेन च / बाणमादाय तं तस्य स वने ऽदर्शनं ययौ

Matinding tinamaan ng napakatibay na palaso ang usa; kinuha nito ang palasong iyon—na pag-aari ng mangangaso—at naglaho sa paningin sa loob ng gubat.

Verse 11

कक्षे तच्छोणितस्त्रावात्स राजानुजगाम तम् / ततो मृगप्रसङ्गेन वनमन्यद्विवेश सः

Dahil may dugong umaagos mula sa kanyang kilikili, sinundan ito ng hari. Pagkaraan, dahil sa pangyayaring may kinalaman sa usa, pumasok siya sa isa pang gubat.

Verse 12

क्षुत्क्षामकण्ठो नृपतिः श्रमसन्तापमूर्छितः / जलस्थानं समासाद्य साश्व एवावगाहत

Tuyong-tuyo ang lalamunan ng hari dahil sa gutom at uhaw; nahihimatay sa pagod at sa init na nakapapasong, narating niya ang pook na may tubig at agad lumusong doon, kasama ang kanyang kabayo.

Verse 13

पीत्वा तदु दकं शीतं पद्मगन्धाधिवासितम् / तत उत्तीर्य सलिलाद्विमलाद्बभ्रुवाहनः

Pagkainom niya ng malamig na tubig na iyon na may halimuyak ng mga lotus, si Babhruvāhana ay umahon at lumabas mula sa dalisay at walang dungis na tubig.

Verse 14

न्यग्रोधवृक्षमासाद्य शीतच्छायं मनोहरम् / महाविटपिनं हृद्यं पक्षिसङ्घातनादितम्

Narating niya ang punong nyagrodha (balete) na kaaya-aya sa malamig na lilim; napakalaki at malapad ang mga sanga, nakalulugod sa puso, at umaalingawngaw sa mga kawan ng ibon.

Verse 15

वनस्य तस्य सर्वस्य केतुभूतमिवोच्छ्रितम् / तं महातरुमासाद्य निषसाद महीपतिः

Sa buong gubat na iyon, ang punong iyon ay nakatindig na tila isang watawat na palatandaan; nilapitan ng hari ang dakilang puno at naupo sa ilalim nito.

Verse 16

उत्कचं मलिनं कुब्जं (रूक्षं) निर्मांसं भीमदर्शनम्

Kalbo ang ulo, marumi, kuba (tuyo at magaspang), halos walang laman, at nakatatakot pagmasdan.

Verse 17

स्नायुबद्धास्थिचरणं धावमानमितस्ततः / अन्यैश्च बहुभिः प्रेतैः समन्तात्परिवारितम्

Sa pamamagitan ng mga paang gawa sa mga butong pinagdugtong ng mga litid, tumatakbo ito kung saan-saan, na pinalilibutan sa lahat ng panig ng marami pang ibang preta.

Verse 18

तं दृष्ट्वा विकृतं घोरं विस्मितो बभ्रुवाहनः / प्रेतो ऽपि दृष्ट्वा तां घोरामटवीमागतं नृपम्

Nang makita siya—na may kapansanan at nakakatakot—si Babhruvāhana ay namangha. At maging ang preta, nang makita ang nakapangingilabot na kagubatan at ang haring pumasok doon, ay tinamaan ng takot at pagkamangha.

Verse 19

तदा हृष्टमना भूत्वा तस्यान्तिकमुपागतः / अब्रवीत्स तदा तार्क्ष्य प्रेतराजो नृपं वचः

Pagkatapos, sa pagiging masaya sa puso, nilapitan niya siya; at sa oras na iyon, O Tārkṣya, ang hari ng mga yumao ay nagsalita sa hari.

Verse 20

प्रेतभावो मया त्यक्तः प्राप्तो ऽस्मि परमां गतिम् / त्वत्संयोगान्महाबाहो नास्तिधन्यतरो मम

Tinalikuran ko na ang pagiging preta at nakamit ko na ang pinakamataas na patutunguhan. O makapangyarihang bisig, sa pamamagitan ng pakikipag-ugnayan sa iyo, wala nang mas mapalad pa kaysa sa akin.

Verse 21

नृपतिरुवाच / कृष्णवर्णः करालास्यस्त्वं प्रेत इव लक्ष्यसे / कथयस्व मम प्रीत्या यथैवं चासि तत्त्वतः

Sinabi ng hari: "Ikaw ay maitim ang kutis at kakila-kilabot ang mukha; mukha kang isang preta. Sabihin mo sa akin, upang ako'y masiyahan—bakit ka nagkaganyan? Ipaliwanag ang katotohanan nito."

Verse 22

तथा पृष्टः स वै राज्ञा प्रोवाच सकलं स्वकम्

Nang tanungin siya ng hari, saka niya isinalaysay ang lahat tungkol sa sarili—buo at tapat na totoo.

Verse 23

प्रेत उवाच / कथयामि नृपश्रेष्ठ सर्वमेवादितस्तव / प्रेतत्वे कारणं श्रुत्वा दयां कर्तुं ममार्हसि

Wika ng preta: “O pinakadakilang hari, isasalaysay ko ang lahat mula sa simula. Pagkarinig mo sa sanhi ng aking pagiging preta, nararapat kang magpakita ng habag sa akin.”

Verse 24

वैदिशं नाम नगरं सर्वसम्पत्समन्वितम् / नानाजनपदाकीर्णं नानारत्नसमाकुलम् / नानापुण्यसमायुक्तं नानावृक्षसमाकुलम्

May isang lungsod na tinatawag na Vaidiśa, pinagkalooban ng lahat ng uri ng kasaganaan—dinadagsa ng mga tao mula sa maraming lupain, hitik sa sari-saring hiyas, puspos ng iba’t ibang kabutihang-dharma, at sagana sa maraming uri ng punò.

Verse 25

तत्राहं न्यवसं भूयो देवार्चनरतः सदा / वैश्यो जात्या सुदेवो ऽहं नाम्ना विदितमस्तु ते

Doon ako muling nanirahan, laging masigasig sa pagsamba sa mga Deva. Sa kapanganakan ay ako’y isang Vaiśya; ang pangalan ko’y Sudeva—mabatid mo ito.

Verse 26

हव्येन तर्पिता देवाः कव्येन पितरस्तथा / विविधैर्दानयोगैश्च विप्राः सन्तर्पिता मया

Sa pamamagitan ng havya na handog, napasiyahan ang mga Deva; sa pamamagitan ng kavya na handog, napasiyahan din ang mga Pitṛ (mga ninuno). At sa iba’t ibang anyo ng dāna o pagkakawanggawa, napasaya ko rin ang mga Brāhmaṇa.

Verse 27

आवाहाश्च विवाहाश्च मया वै सुनिवेशिताः / दीनानाथविशिष्टेभ्यो मया दत्तमनेकधा

Maayos kong inihanda ang mga paanyaya at mga kasalan, at sa maraming paraan ay nagkaloob ako ng mga handog—lalo na sa mga dukha at sa mga walang tagapagtanggol.

Verse 28

तत्सर्वं विफलं तात मम दैवादुपागतम् / यथा मे निष्फलं जातं सुकृतं तद्वदामि ते

Kaya nga, anak ko, ang lahat ng iyon ay naging walang bunga para sa akin dahil sa lakas ng tadhana na dumating sa akin. Kung paanong ang aking kabutihang-gawa ay naging tigang—iyan ang sasabihin ko sa iyo.

Verse 29

न मे ऽस्ति सन्ततिस्तात न सुहृन्न च बान्धवः / न च मित्रं हि मे तादृग्यः कुर्यादौर्ध्वदैहिकम्

Mahal kong anak, wala akong supling; wala akong kaibigang may mabuting hangarin ni kamag-anak. Ni wala akong kaibigang ganyan na magsasagawa ng aurdhvadaihika, ang mga ritwal pagkatapos ng kamatayan, para sa akin.

Verse 30

प्रेतत्वं सुस्थिरं तेन मम जातं नृपोत्तम / एकादशं त्रिपक्षं च षाण्मासिकमथाब्दिकम् / प्रतिमास्यानि चान्यानि एवं श्राद्धानि षोडश

Dahil doon, O pinakamainam sa mga hari, ang aking kalagayan bilang preta ay naging matatag. Kaya naroon ang ritwal sa ikalabing-isang araw, ang seremonya matapos ang tatlong kalahating-buwan, ang ritwal sa anim na buwan, ang taunang ritwal, at ang iba pang buwanang paggunita—sa gayon ay may labing-anim na śrāddha na isinasagawa.

Verse 31

यस्यैतानि न दीयन्ते प्रेतश्राद्धानि भूपते / प्रेतत्वं सुस्थिरं तस्य दत्तैः श्राद्धशतैरपि

O hari, para sa taong hindi iniaalay ang mga śrāddha para sa preta na ito, ang kanyang kalagayang pagiging preta ay lalo pang titibay—kahit magsagawa pa ng daan-daang śrāddha sa bandang huli.

Verse 32

एवं ज्ञात्वा महाराज प्रेतत्वादुद्धरस्व माम् / वर्णानां चापि सर्वेषां राजा बन्धुरिहोच्यते

Yamang nalalaman ito, O dakilang hari, iligtas mo ako mula sa kalagayang pagiging preta (ligaw na kaluluwa). Tunay nga, para sa lahat ng varṇa, ang hari ay itinuturing na kamag-anak dito sa mundong ito.

Verse 33

तन्मां तारय राजेन्द्र मणिरत्नं ददामि ते / यथा मम शुभावाप्तिर्भवेन्नृपवरोत्तम

Kaya nga, O hari ng mga hari, iligtas mo ako. Ibibigay ko sa iyo ang isang hiyas na ratna, upang makamtan ko ang mapalad na biyaya, O pinakadakilang pinuno.

Verse 34

तथा कार्यं महाबाहो कृपा यदि मयीष्यते / आत्मनश्च कुरु क्षिप्रं सर्वमेवौर्ध्वेदैहिकम्

Kaya nga, O Mahābāhu (makapangyarihang bisig), kung nais mong magpakita ng habag sa akin, agad mong isagawa para sa iyong sarili ang lahat ng ritong dapat gawin pagkamatay (ūrdhva-deha).

Verse 35

नृपतिरुवाच / कथं प्रेता भवन्तीह कृतैरप्यौर्ध्वदैहिकैः / पिशाचाश्च भवन्तीह कर्मभिः कैश्च तद्वद

Wika ng hari: “Paano nagiging preta ang mga nilalang dito, kahit naisagawa na ang mga ritong aurdhva-dehika? At paano rin sila nagiging piśāca rito—sa anong mga gawa?”

Verse 36

प्रेत उवाच / देवद्रव्यं च ब्रह्मस्वं स्त्रीबालधनसञ्चयम् / ये हरन्ति नृपश्रेष्ठ प्रेतयोनिं व्रजन्ति ते

Sumagot ang Preta: “O pinakamahusay sa mga hari, yaong nagnanakaw ng ari-arian ng mga deva, ng yaman na pag-aari ng mga Brahmana, at ng naipong yaman ng mga babae at mga bata—sila yaong napapasa sa kalagayang preta.”

Verse 37

तापसीं च सगोत्रां च अगम्यां ये भजन्ति हि / भवन्ति ते महाप्रेता अम्बुजानि हरन्ति ये

Ang sinumang nakikipagtalik sa babaeng asceta (tāpasī), sa babaeng kaparehong angkan (gotra), o sa babaeng ipinagbabawal (agamya), tunay na nagiging dakilang preta. Gayundin, ang nagnanakaw ng mga lotus ay nagiging dakilang preta.

Verse 38

प्रवालवज्रहर्तारो ये च वस्त्रापहारकाः / तथा हिरण्यहर्तारः संयुगे ऽसन्मुखागताः

Ang mga nagnanakaw ng koral at diyamante, ang nang-aagaw ng kasuotan, at ang nagnanakaw ng ginto—ang gayong mga tao, sa digmaan, sumusulong na hindi nakaharap sa kaaway; kaya sila’y namamatay sa kahihiyan, nakatalikod sa kalaban.

Verse 39

कृतघ्ना नास्तिका रौद्रास्तथा साहसिका नराः / पञ्चयज्ञविनिर्मुक्ता महादानरताश्च ये

Ang mga walang utang-na-loob, ang nāstika (di naniniwala sa dharma), ang malulupit, at ang mga padalus-dalos at mararahas; gayundin yaong tumalikod sa pañca-yajña (limang araw-araw na banal na tungkulin), kahit pa nalulugod sa dakilang pag-aalay ng kaloob—sila’y binabanggit dito bilang kapintasan.

Verse 40

स्वामिद्रोहकरा मित्रब्राह्मद्रोहकराश्च ये / तीर्थपापकरा राजञ्जायन्ते प्रेतयोनयः / एवमाद्या महाराज जायन्ते प्रेतयोनयः

O Hari, yaong nagtataksil sa kanilang panginoon, yaong nagtataksil sa kaibigan o sa brāhmaṇa, at yaong gumagawa ng kasalanang may kaugnayan sa mga tīrtha (banal na pook ng paglalakbay-diyos)—sila’y isinisilang sa kalagayang preta. Kaya, O Dakilang Hari, ang mga ito at ang mga katulad nila ay isinisilang bilang mga preta.

Verse 41

राजोवाच / कथं मुक्ता भवन्तीह प्रेतत्वात्त्वं च ते ऽपि च / कथं चापि मया कार्यमौर्ध्वदैहिकमात्मनः / विधिना केन तत्कार्यं सर्वमेतद्वदस्व मे

Wika ng Hari: “Paano napapalaya ang mga nilalang dito mula sa pagiging preta—ikaw man at ang iba pa? At paano ko isasagawa para sa aking sarili ang mga ritwal pagkamatay (ūrdhva-daīhika)? Sa anong itinakdang pamamaraan dapat gawin ang lahat ng iyon? Ipagpaliwanag mo sa akin ang lahat.”

Verse 42

प्रेत उवाच / शृणु राजेन्द्र संक्षेपाद्विधिं नारायणात्मकम् / सच्छास्त्रश्रवणं विष्णोः पूजा सज्जनसंगतिः

Wika ng Preta: O pinakadakila sa mga hari, pakinggan mo nang maikli ang disiplina na may likas na diwa ni Nārāyaṇa—pakikinig sa tunay na mga śāstra, pagsamba kay Viṣṇu, at pakikisama sa mga banal at matuwid.

Verse 43

प्रेतयोनिविनाशाय भवन्तीति मया श्रुतम् / अतो वक्ष्यामि ते विष्णुपूजां प्रेतत्वनाशिनीम्

Narinig ko na ang mga ito ay nakapupuksa sa kalagayang muling isilang bilang preta. Kaya ngayon ay sasabihin ko sa iyo ang pagsamba kay Panginoong Viṣṇu—ang pagsasanay na nag-aalis ng pagka-preta.

Verse 44

सुवर्णद्वयमाहृत्य मूर्तिं भूप प्रकल्पयेत् / नारायणस्य देवस्य सर्वाभरणभूषिताम्

Pagkaraang makakuha ng dalawang piraso (sukat) ng ginto, O hari, ipagawa ang isang anyo ng banal na Panginoong Nārāyaṇa, na pinalamutian ng lahat ng alahas.

Verse 45

पीतवस्त्रयुगाच्छन्नां चन्दनागुरुचर्चिताम् / स्नापयेद्विविधैस्तोयैरधिवास्य यजेत्ततः

Takpan Siya ng dalawang dilaw na kasuotan at pahiran ng sandalwood at agaru; saka paliguan ng iba’t ibang uri ng tubig. Pagkatapos ng adhivāsa (pagpapabanal at pagtatalaga), isagawa ang pagsamba.

Verse 46

पूर्वे तु श्रीधरं देवं दक्षिणे मधुसूदनम् / पश्चिमे वानमं देवमुत्तरे च गदाधरम्

Sa silangan, ilagay (anyayahan) ang banal na Śrīdhara; sa timog, si Madhusūdana; sa kanluran, si Vāmana; at sa hilaga, si Gadādhara.

Verse 47

मध्ये पितामहं पूज्य तथा देवं महेश्वरम् / पूजयेच्च विधानेन गन्धपुष्पादिभिः पृथक्

Sa gitna, dapat sambahin ang Pitāmaha (Brahmā) na kagalang-galang, at gayundin ang diyos na Maheśvara (Śiva); ayon sa itinakdang pamamaraan, sambahin ang bawat isa nang hiwalay sa pamamagitan ng handog na pabango at mga bulaklak.

Verse 48

ततः प्रदक्षिणीकृत्य अग्नौ सन्तर्प्य देवताः / घृतेन दध्ना क्षीरेण विश्वान्देवांस्तथा नृप

Pagkaraan, matapos ang pag-ikot nang may paggalang (pradakṣiṇā), dapat bigyang-kasiyahan ang mga diyos sa pamamagitan ng banal na apoy, sa pag-aalay ng ghee, gatas na maasim (curd), at gatas; sa gayon ay napapangalagaan ang lahat ng mga diyos, O Hari.

Verse 49

ततः स्नातो विनीतात्मा यजमानः समाहितः / नारायणाग्रे विधिवत्स्वक्रियामौर्ध्वदैहिकीम्

Pagkaraan, matapos maligo, ang yajamāna—may pagpipigil-sa-sarili at payapang isip—ay dapat, ayon sa wastong tuntunin, isagawa sa harap ni Nārāyaṇa ang sariling mga ritong ūrdhva-deha (pagkaraan ng libing).

Verse 50

आरभेत विनीतात्मा क्रोधलोभविवर्जितः / श्राद्धानि कुर्यात्सर्वाणि वृषस्योत्सर्जनं तथा

Taglay ang mapagpakumbaba at disiplinadong isip, malaya sa galit at kasakiman, dapat niyang simulan ang mga tungkuling ito; at isagawa nang wasto ang lahat ng ritong śrāddha, pati ang seremonyal na pagpapalaya ng isang toro (vṛṣa).

Verse 51

त्रयोदशानां विप्राणां वस्त्रच्छत्राण्युपानहौ / अङ्गुलीयकमुक्तानि भाजनासनभोजनैः

Para sa labintatlong brāhmaṇa, dapat ihandog ang mga kasuotan, payong at sapin sa paa; pati mga singsing at perlas; at gayundin ang mga sisidlan, upuan (āsana), at pagkain.

Verse 52

सान्नाश्च सोदका देया घटाः प्रेतहिताय वै / शय्यादानमथो दत्त्वा घटं प्रेतस्य निर्वपेत्

Para sa kapakanan ng yumao (preta), magbigay ng mga banga na puno ng lutong pagkain at tubig. At matapos ihandog ang kaloob na higaan, saka italaga ang isang banga bilang alay para sa preta.

Verse 53

नारायणेति सन्नाम संपुटस्थं समर्चयेत् / एवं कृत्वाथ विधिवच्छुभाशुभफलं लभेत्

Sambahin nang wasto ang handog na inilagay sa loob ng banal na pook, habang binibigkas ang tunay na Pangalan na “Nārāyaṇa.” Sa paggawa nito ayon sa tuntunin, matatamo ang bunga—mabuti man o masama—ayon sa karma.

Verse 54

राजोवाच / कथं प्रेतघटं कुर्याद्दद्यात्केन विधानतः / ब्रूहि सर्वानुकम्पार्थं घटं प्रेतविमुक्तिदम्

Wika ng Hari: “Paano ihahanda ang banga ng preta (preta-ghaṭa), at sa anong itinakdang paraan ito dapat ibigay? Ipaliwanag mo sa akin—sa habag para sa lahat—ang bangang nagbibigay ng paglaya sa preta.”

Verse 55

प्रेत उवाच / साधु पृष्टं महाराज कथयामि निबोध ते / प्रेतत्वं न भवेद्येन दानेन सुदृढेन च

Wika ng Preta: “Mabuti ang iyong tanong, O dakilang hari. Ipaliwanag ko—makinig kang mabuti. Sa matatag at di-natitinag na pagbibigay (dāna), hindi nagiging preta ang tao.”

Verse 56

दानं प्रेतघटं नाम सर्वाशुभविनाशनम् / दुर्लभं सर्वलोकानां दुर्गतिक्षयकारकम्

Ang handog na tinatawag na “preta-ghaṭa” ay pumupuksa sa lahat ng di-mabuting tanda. Bihira sa mga nilalang sa lahat ng daigdig, ito’y nagwawakas sa masamang hantungan matapos ang kamatayan.

Verse 57

सन्तप्तहाटकमयं तु घटं विधाय ब्रह्मोशकेशवयुतं सह लोकपालैः / क्षीराज्यपूर्णविवरं प्रणिपत्य भक्त्या विप्राय देहि तव दानशतैः किमन्यैः

Gumawa ng isang banga na yari sa pinainit na ginto, pinalamutian ng Brahmā, Śiva, at Keśava kasama ng mga Lokapāla; at punuin ang bunganga nito ng gatas at ghee. Yumukod nang may debosyon at ihandog ito sa isang brāhmaṇa—ano pa ang kailangan sa daan-daang iba pang kaloob?

Verse 58

ब्रह्मा मध्ये तथा विष्णुः शङ्करः शङ्करो ऽव्ययः / प्राच्यादिषु च तत्कण्ठे लोकपालान्क्रमेण तु

Sa gitna ay si Brahmā; gayundin ay naroon si Viṣṇu; at si Śaṅkara—si Śaṅkara na di-nasisira. At sa silangan at iba pang mga direksiyon, sa may leeg nito, ilagay nang sunod-sunod ang mga Lokapāla.

Verse 59

सम्पूज्य विधिवद्राजन्धूपैः कुसुमचन्दनैः / ततो दुग्धाज्यसहितं घटं देयं हिरण्मयम्

O Hari, matapos isagawa nang wasto ang pagsamba gamit ang insenso, mga bulaklak, at sandalwood, saka dapat ihandog ang isang gintong banga na may lamang gatas at ghee.

Verse 60

सर्वदानाधिकञ्चैतन्महापातकनाशनम् / कर्तव्यं श्रद्धया राजन्प्रेतत्वविनिवृत्तये

Ang gawang ito ay higit sa lahat ng iba pang kaloob at pumupuksa kahit sa pinakamabibigat na kasalanan. Kaya, O Hari, gawin ito nang may pananampalataya upang magwakas ang kalagayang preta.

Verse 61

श्रीभागवानुवाच / एवं संजल्षतस्तस्य प्रेतेन नियतात्मनः / सेनाजगामानुपदं हस्त्यश्वरथसंकुला

Wika ng Mapalad na Panginoon: Habang ang taong may disiplinadong pag-iisip ay nakikipag-usap nang gayon sa preta, isang hukbo ang lumapit mula sa likuran, siksik sa mga elepante, kabayo, at mga karwahe.

Verse 62

ततो बले समायाते दत्त्वा राज्ञे महामणिम् / नमस्कृत्य पुनः प्रार्थ्य प्रेतो ऽदर्शनमीयिवान्

Nang dumating ang mga kawal ng hari, inihandog niya sa hari ang dakilang hiyas; matapos muling yumukod at magsumamo ayon sa kanyang kahilingan, ang preta ay naglaho sa paningin.

Verse 63

तस्माद्वनाद्विनिष्क्रम्य राजापि स्वपुरं ययौ / स्वपुरं स समासाद्य सर्वं तत्प्रेतभाषितम्

Kaya’t paglabas mula sa gubat, ang hari ay nagtungo rin sa sarili niyang lungsod. Pagdating doon, isinalaysay niya ang lahat ng sinabi ng preta.

Verse 64

चकार विधिवत्पक्षिन्नौर्ध्वदेहादिकं विधिम् / तस्य पुण्यप्रदानेन प्रेतो मुक्तो दिवं ययौ

O Ibon (Garuda), isinagawa niya nang ayon sa tuntunin ang mga ritwal, simula sa mga seremonyang ūrdhva-deha at iba pa. Sa bisa ng meritong naipagkaloob sa mga gawaing iyon, napalaya ang preta at nagtungo sa langit.

Verse 65

श्राद्धेन परदत्तेन गतः प्रेतो ऽपि सद्गतिम् / किं पुनः पुत्रदत्तेन पिता यातीति चात्भुतम्

Kahit sa Śrāddha na isinagawa at inihandog ng iba, ang preta ay nakaaabot sa mabuting hantungan. Lalong kahanga-hanga kung ito’y inihandog ng sariling anak, sapagkat tiyak na makararating ang ama sa gayong mabuting kalagayan.

Verse 66

न तौ प्रेतत्वमायातः पापाचारयुतावपि

Bagaman ang dalawang iyon ay namuhay sa makasalanang asal, hindi sila umabot sa kalagayang maging preta (ligaw na espiritu).