Adhyaya 22

Verse 1

स्वप्नाध्यायो नामैकविंशो ऽध्यायः गरुड उवाच / सम्भवन्ति कथं प्रेताः केन तेषां गतिर्भवेत् / कीदृक्तेषां भवेद्रूपं भोजनं किं भवेत्प्रभो

“Ito ang kabanatang tinatawag na Kabanata ng Panaginip.” Wika ni Garuḍa: “Paano nagkakaroon ng mga preta (yumao)? Sa anong paraan nila naaabot ang kanilang landas o hantungan? Ano ang anyo nila, at ano ang kanilang pagkain, O Panginoon?”

Verse 2

सुप्रीतास्ते कथं प्रेताः क्व तिष्ठन्ति सुरेश्वर / प्रसन्नः कृपया देव प्रश्रमेनं वदस्व मे

O Panginoon ng mga diyos, paano nagiging lubos na nalulugod ang mga preta? Saan sila nananahan? O Deva, maging mahabagin at sagutin mo ang tanong kong ito.

Verse 3

श्रीभगवानुवाच / पापकर्मरता ये वै पूर्वकर्मवशानुगाः / जायन्ते ते मृताः प्रेतास्ताञ्छृणुष्व वदाम्यहम्

Wika ng Mapalad na Panginoon: Yaong mga nalululong sa gawang-makasalanan, na itinutulak ng lakas ng dating karma—pagkamatay ay isinisilang bilang preta (ligaw na espiritu). Makinig; ipaliliwanag Ko ito sa iyo.

Verse 4

वापीकूपतडागांश्च आरामं सुरमन्दिरम् / प्रपां सद्म सुवृक्षांश्च तथा भोजनशालिकाः

Mga balon, balong-hakbang at mga lawa; mga halamanang pampahinga at mga templo ng mga deva; mga pahingahang may tubig (prapā), mga tahanan, mabubuting punong may lilim, at mga bulwagang pamamahagi ng pagkain—ang mga ito’y itinuturing na gawaing may malaking bisa ng kabutihan.

Verse 5

पितृपैतामहं धर्मं किक्रीणाति स पापभाक् / मृतः प्रेतत्वमाप्नोति यावदाभूतसंप्लवम्

Ang sinumang ipinagbibili o ipinagpapalit ang dharma ng mga ninuno at mga lolo sa tuhod ay nagiging kabahagi ng kasalanan; at pagkamatay ay nakakamit ang kalagayang preta, nananatili roon hanggang sa pagkalusaw ng daigdig sa wakas ng siklong kosmiko.

Verse 6

गोचरं ग्रामसीमां तडागारामगह्वरम् / कर्षयन्ति च ये लोभात्प्रेतास्ते वै भवन्ति हि

Yaong dahil sa kasakiman ay sumasakop at umaagaw ng pastulan ng mga baka, lupang hangganan ng nayon, mga lawa, mga hardin at mga bangin—ang gayong mga tao ay tunay na nagiging preta pagkamatay.

Verse 7

चण्डालादुदकात्सर्पाद्ब्राह्मणाद्बैद्युताग्नितः / दंष्ट्रिभ्यश्च पशुभ्यश्च मरणं पापकर्मिणाम्

Ang mga gumagawa ng kasalanan ay dumarating sa kamatayan sa maraming paraan—sa pamamagitan ng isang caṇḍāla, sa tubig, sa ahas, sa isang brāhmaṇa, sa kidlat o apoy, at gayundin sa mga nilalang na may pangil at sa mga hayop.

Verse 8

उद्बन्धनमृता ये च विषशस्त्रहताश्च ये / आत्मोपघातिनो ये च विषूच्यादिहतास्तथा

Yaong namatay sa pagbibigti, yaong napatay ng lason o ng sandata, yaong sumira sa sarili (pagpapatiwakal), at gayundin yaong namatay sa kolera at mga kahalintulad na salot—lahat ng ito’y ibinibilang sa bigla at di-napanahong kamatayan.

Verse 9

महारोगैर्मृता ये च पापरोगैश्च दस्युभिः / असंस्कृतप्रमीता ये विहिताचारवर्जिताः

Yaong namatay sa malulubhang karamdaman, sa mga sakit na bunga ng kasalanan, o sa kamay ng mga tulisan; at yaong namatay nang hindi natanggap ang mga itinakdang saṃskāra (banal na ritwal), na napagkaitan ng mga alituntunin ng wastong ācāra—sila ang tinutukoy dito.

Verse 10

वृषोत्सर्गादिलुप्ताश्चलुप्तमासिकपिण्डकाः / यस्यानयति शूद्रोग्निं तृणकाष्ठहवींषि सः

Yaong nagpabaya sa mga ritwal gaya ng vṛṣotsarga (handog/pagpapalaya sa toro), at yaong naputol ang buwanang pag-aalay ng piṇḍa—para sa gayong tao, isang Śūdra ang nagdadala ng banal na apoy, kasama ang damo, panggatong, at mga handog na havis.

Verse 11

पतनात्पर्वतानां च भित्तिपातेन ये मृताः / रजस्वलादिदोषैश्च न च भूमौ मताश्च ये

Yaong namatay sa pagkahulog mula sa bundok, o sa pagbagsak ng pader; at yaong namatay dahil sa mga dungis gaya ng pakikisalamuha sa babaeng may regla at iba pang karumihan—sila man ay ibinibilang sa mga hindi namatay sa ibabaw ng lupa (di-regular, di-mapalad na kamatayan).

Verse 12

अन्तरिक्षे मृता ये च विष्णुस्मरणवर्जिताः / सूतकैः श्वादिसंपर्कैः प्रेतभावा इह क्षितौ

Yaong namatay sa gitna ng himpapawid (di-likas na kamatayan) na walang pag-alaala kay Viṣṇu; dahil sa mga kalagayang marumi (sūtaka) at pakikisalamuha sa mga aso at kahalintulad—nanatili sila rito sa lupa bilang mga pretang pagala-gala.

Verse 13

एवमादिभिरन्यैश्च कुमृत्युवशगाश्च ये / ते सर्वे प्रेतयोनिस्था विचरन्ति मरुस्थले

Yaong mga sa ganitong paraan at sa iba pang katulad na paraan ay napapasailalim sa kapangyarihan ng di-mapalad na kamatayan (di-napapanahong pagpanaw)—silang lahat ay nananatili sa kalagayang preta, mga ligaw na yumao, at gumagala sa mga ilang na parang disyerto.

Verse 14

मातरं भगिनीं भार्यां स्नुषां दुहितरं तथा / अदृष्टदोषां त्यजति स प्रेतो जायतेध्रुवम्

Ang sinumang tumatalikod sa ina, kapatid na babae, asawa, manugang na babae, o anak na babae—mga babaeng walang nakikitang kasalanan—ay tiyak na nagiging preta, isang ligaw na espiritu.

Verse 15

भ्रातृध्रुग्ब्रह्महा गोघ्नः सुरापो गुरुतल्पगः / हेमक्षौमहरस्तार्क्ष्य स वै प्रेतत्वमाप्नुयात्

O Tārkṣya (Garuda), ang nagtataksil sa kapatid, pumapatay ng brāhmaṇa, pumapatay ng baka, umiinom ng nakalalasing, lumalapastangan sa higaan ng guro, o nagnanakaw ng ginto at pinong lino—ang gayong tao ay tunay na umaabot sa kalagayang preta.

Verse 16

न्यासापहर्ता मित्रध्रुक् परदाररतस्तथा / विश्वासघाती क्रूरस्तु स प्रेतो जायते ध्रुवम्

Ang nagnanakaw ng ipinagkatiwala, nagtataksil sa kaibigan, nalululong sa asawa ng iba, at mapanlinlang na sumisira sa tiwala—ang gayong malupit ay tiyak na isisilang bilang preta.

Verse 17

कुलमार्गांश्च सन्त्यज्य परधर्मरतस्तथा / विद्यावृत्तविहीनश्च स प्रेतो जायतेध्रुवम्

Ang tumatalikod sa matuwid na kaugalian ng sariling angkan, nalulugod sa dharma ng iba (na di nararapat), at salat sa kaalaman at wastong asal—ang gayong tao ay tiyak na nagiging preta.

Verse 18

अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् / युधिष्ठिरस्य संवादं भीष्मेण सह सुव्रत / तदहं कथयिष्यामि यच्छ्रुत्वा सौख्यमाप्नुयात्

Dito mismo ay babanggitin ko ang isang sinaunang banal na salaysay: ang pag-uusap ni Yudhiṣṭhira at ni Bhīṣma, O ikaw na may mabubuting panata. Iyan ang isasalaysay ko ngayon—na kapag napakinggan, makakamtan ang kapayapaan at kagalingan.

Verse 19

युधिष्ठिर उवाच / केन कर्मविपाकेन प्रेतत्वमुपजायते / केन वा मुच्यते कस्मात्तन्मे ब्रूहि पितामह / यच्छ्रुत्वा न पुनर्मोहमेवं यास्या मि सुव्रत

Wika ni Yudhiṣṭhira: “Sa anong bunga ng karma nagmumula ang kalagayang preta? At sa anong paraan siya napapalaya mula roon—bakit at paano? Ipaliwanag mo sa akin, O Pitāmaha (Lolo). Pagkarinig ko nito, O matatag sa panata, hindi na ako muling mahuhulog sa gayong pagkalito.”

Verse 20

भीष्म उवाच / येनैव जायते प्रेतो येनैव स विमुच्यते / प्राप्नोति नरकं घोरं दुस्तरं दैवतैरपि

Sabi ni Bhīṣma: “Sa mismong dahilang iyon nagiging preta ang isang nilalang, at sa mismong dahilang iyon din siya napapalaya. Dahil doon, nararating niya ang kakila-kilabot na impiyerno—na mahirap tawirin kahit ng mga deva.”

Verse 21

सततं श्रवणाद्यस्य पुण्यश्रवणकीर्तनात् / मानवा विप्रमुच्यन्ते आपन्नाः प्रेतयोनिषु

Sa palagiang pakikinig at mga kaugnay na pagsasanay ng debosyon—sa mapagpalang pakikinig at pagbigkas/pag-awit ng mga banal na aral—ang mga taong napahulog sa kalagayang preta ay mabilis na napapalaya.

Verse 22

श्रूयते हि पुरा वत्स ब्राह्मणः शंसितव्रतः / नाम्ना सन्तप्तकः ख्यात स्तपोर्ऽथे वनमाश्रितः

Naririnig mula pa noong unang panahon, mahal na anak, na may isang Brahmana na kapuri-puri ang panata; siya’y kilala sa pangalang Santaptaka, at alang-alang sa tapas (pagpapakasakit/asceticism) ay nanirahan sa gubat bilang kanlungan.

Verse 23

स्वाध्याययुक्तो होमेन यो (या) गयुक्तो दयान्वितः / यजन्स सकलान्यज्ञान्युक्त्या कालं च विक्षिपन्

Ang taong masigasig sa svādhyāya (banal na pag-aaral), nagsasagawa ng homa (handog sa apoy), laging nakikibahagi sa pagbigkas at pag-awit ng mantra, at puspos ng habag—sa wastong pagganap ng lahat ng yajña at sa matalinong paggamit ng oras na hindi sinasayang, natutupad niya ang dharma.

Verse 24

ब्रहामचर्यसमायुक्तो युक्तस्तपसि मार्दवे / परलोकभयोपेतः सत्यशौचैश्च निर्मलः

Ang may brahmacarya (pamumuhay na dalisay), disiplin sa tapa at sa kahinahunan, may mabuting pagkatakot sa kabilang daigdig, at nalilinis ng katotohanan at kalinisan—siya’y nananatiling walang dungis.

Verse 25

युक्तो ऽहि गुरुवाक्येन युक्तश्चातिथिपूजने / आत्मयोगे सदोद्युक्तः सर्वद्वन्द्वविवर्जितः

Tunay na siya’y nakaayon sa salita ng Guru at masigasig sa paggalang sa panauhin; laging nagsisikap sa ātma-yoga, siya’y malaya sa lahat ng dvandva, ang mga magkatunggaling pares.

Verse 26

योगाभ्यासे सदा युक्तः संसारविजिगीषया / एवंवृत्तः सदाचारो मोक्षकाङ्क्षी जितेन्द्रियः

Laging nakatuon sa pagsasanay ng yoga, na may hangaring daigin ang samsāra; sa gayong pamumuhay, may sadācāra, nagnanais ng mokṣa, at napasuko ang mga pandama—siya’y nagiging karapat-dapat sa pinakamataas na kabutihan.

Verse 27

बहून्यब्दानि विजने वने तस्य गतानि वै / तस्य बुद्धिस्ततो जाता तीर्थानुगमनं प्रति

Maraming taon ngang lumipas para sa kanya sa isang liblib at tahimik na gubat; pagkaraan, nagising ang kanyang pagkaunawa at tumungo sa pagsasagawa ng paglalakbay-pananampalataya sa mga banal na tīrtha.

Verse 28

पुण्यैस्तीर्थजलैरेव शोषयिष्ये कलेवरम् / स तीर्थेत्वरितं स्नात्वा तपस्वी भास्करोदये / कृतजाप्यनमस्कारो ह्यध्वानं प्रत्यपद्यत

“Sa mga tubig na may kabanalan ng mga tīrtha lamang, patutuyuin ko (uubusin) ang katawang ito.” Pagkaligo nang madali sa tīrtha sa pagsikat ng araw, ang mapagpakasakit—matapos tapusin ang japa at ang mga pagyukod na may paggalang—ay nagpatuloy sa kanyang paglalakbay.

Verse 29

एकस्मिन्दिवसे विप्रो मार्गभ्रष्टो महातपाः / ददर्शाध्वनि गच्छन्स पञ्च प्रेतान् सुदारुणान्

Isang araw, isang brāhmaṇa—dakila sa pag-aayuno at tapa—ay naligaw ng daan; habang naglalakad sa landas, nakita niya ang limang pretang lubhang kakila-kilabot.

Verse 30

अरण्ये निर्जने देशे संकटे वृक्षवर्जिते / पञ्चैतान्विकृताकारान्दृष्ट्वा वै घोरदर्शनान् / ईषत्सन्त्रस्तहृदयो ऽतिष्ठदुन्मील्य लोचने

Sa gubat na liblib, mapanganib, at walang mga puno, nang makita niya ang limang iyon na may anyong baluktot at nakapanghihilakbot na hitsura, bahagyang nayanig ang kanyang puso sa takot; tumigil siya at ibinuka nang malaki ang mga mata.

Verse 31

अवलम्ब्य ततो धैर्यं भयमुत्सृज्य दूरतः / पप्रच्छ मधुराभाषी के यूयं विकृताननाः

Pagkaraan, pinatatag niya ang sarili sa tapang at itinaboy ang takot palayo; saka nagtanong ang may malamyos na pananalita: “Sino kayo, na may mga mukhang baluktot at nakapanghihilakbot?”

Verse 32

किञ्चाशुभं कृतं कर्म येन प्राप्ताः स्थ वैकृतम् / कथं वा चैकतः कर्म प्रस्थिताः कुत्र निश्चितम्

“Anong masamang gawa ang inyong nagawa kaya kayo napunta sa ganitong abang at baluktot na kalagayan? At paanong dahil sa karma lamang kayo napilitang maglakbay—saan nga ba itinakda ang inyong hantungan?”

Verse 33

प्रेतराज उवाच / स्वैः स्वैस्तु कर्मभिः प्राप्तं प्रेतत्वं हि द्विजोत्तम / परद्रोहरताः सर्वे पापमृत्युवशं गताः

Wika ng Hari ng mga Preta: “O pinakamainam sa mga dalawang-ulit-na-ipinanganak, ang kalagayang pagiging preta ay tunay na nakakamtan ng bawat isa sa sariling karma. Lahat ng naglalayong manakit sa kapwa ay napapasailalim sa kapangyarihan ng makasalanang kamatayan.”

Verse 34

क्षुत्पिपासार्दिता नित्यं प्रेतत्वं समुपागताः / हतवाक्या हतश्रीका हत संज्ञा विचेतसः

Laging pinahihirapan ng gutom at uhaw, sila’y pumasok sa kalagayang pagiging preta. Putol-putol ang pananalita, nawala ang dangal at ningning; wasak ang kamalayan at ligalig ang isip.

Verse 35

न जानीमो दिशं तात विदिशं चातिदुः खिताः / क्व नु गच्छामहे मूढाः पिशाचाः कर्मजा वयम्

“O mahal, wala kaming nalalamang direksiyon—ni mga pasikot-sikot—sapagkat nilulunod kami ng dalamhati. Saan nga ba kami tutungo? Kami’y nalilinlang; kami’y mga piśāca, isinilang mula sa sarili naming karma.”

Verse 36

न माता न पितास्माकं प्रेतत्वं कर्मभिः स्वकैः / प्राप्ताः स्म सहसा जातदुः खोद्वेगसमाकुलम्

Wala kaming ina, wala kaming ama na tunay na amin dito; sa sarili naming mga gawa, nakamtan namin ang pagiging preta. Bigla kaming nahulog sa kalagayang nililigid ng bagong-usbong na dalamhati at pagkabalisa.

Verse 37

दर्शनेन च ते ब्रह्मन्मुदिताप्यायिता वयम् / मुहूर्तन्तिष्ठ वक्ष्यामि वृत्तान्तं सर्वमादितः

O Brahman, sa pagtanaw sa iyo kami’y nagalak at tila muling napalakas. Manatili ka muna sandali; isasalaysay ko ang buong pangyayari mula sa simula.

Verse 38

अहं पर्युषितो नाम एष सूचीमुखस्तथा / शीघ्रगो रोघ (ह) कश्चैव पञ्चमो लेखकः स्मतृतः

“Ako ay tinatawag na Paryuṣita; ang isang ito ay tinatawag ding Sūcīmukha. Mayroon pang Śīghraga, at gayundin si Rogha(ha). Sila ang inaalaala bilang ikalimang uri ng mga tagapagtala ni Yama.”

Verse 39

एवं नाम्ना च सर्वे वै संप्राप्ताः प्रेततां वयम् / ब्राह्मण उवाच / प्रेतानां कर्मजातानां कथं वै नामसम्भवः / किञ्चित्कारणमुदिश्य येन ब्रूयाः स्वनामकान्

“Kaya nga, sa pamamagitan ng mga pangalang iyon, kaming lahat ay nakarating sa kalagayang preta.” Wika ng Brāhmaṇa: “Para sa mga preta—na ang kalagayan ay bunga ng sariling karma—paano nabubuo ang mga pangalang ito? Ituro ang tiyak na dahilan kung bakit mo tinatawag ang bawat isa sa kani-kaniyang pangalan.”

Verse 40

प्रेतराज उवाच / मया स्वादु सदा भुक्तं दत्तं पर्युषितं द्विज

Wika ng Hari ng mga preta: “O dalawang-ulit-na-ipinanganak, anumang ibinigay matapos kong makakain ng matatamis at matagal nang nalasap—anumang handog na inihain na parang pagkaing naiwang magdamag—ang gayong kaloob ay tinutukoy sa ganitong diwa.”

Verse 41

शीघ्रं गच्छति विप्रेण याचितः क्षुधितेन वै / एतत्कारणमुद्दिश्य नाम पर्युषितं मम

Kapag ang nagugutom ay humihingi sa pamamagitan ng isang brāhmaṇa, ang handog ay tunay na dumarating nang mabilis. Dahil dito, ang aking pangalan ay “Paryuṣita” (yaong kaugnay ng pagkaantala ng isang gabi).

Verse 42

शीघ्रं गच्छति विप्रेण याचितः क्षुधितेन वै / एतत्कारणमुद्दिश्य शीघ्रगो ऽयं द्विजोत्तम

Kapag ang isang brāhmaṇa na nagugutom ang humihingi, ang kaloob ay dumarating sa kanya nang mabilis. Kaya, O pinakamainam sa mga dalawang-ulit-na-ipinanganak, ito’y tinatawag na “Śīghraga” (ang mabilis na dumarating).

Verse 43

सूचिता बहवो ऽनेन विप्रा अन्नाधिकाङ्क्षया / एतत्कारणमुद्दिश्य एष सूचिमुखः स्मृतः

Dahil sa pagkakasalang ito, maraming Brahmana ang naparatangan—dulot ng labis na pagnanasa sa pagkain. Itinuturo ang mismong dahilang ito, ang impiyernong ito ay inaalala bilang “Sūcīmukha” (mukhang karayom).

Verse 44

एकाकी मिष्टमश्राति पोष्यवर्गमृते सदा / ब्राह्मणानामभावेन रोध (ह) कस्तेन चोच्यते

Ang isang tao ay kumakain ng matatamis nang mag-isa, laging ibinubukod ang mga dapat alagaan at tustusan. At kapag wala ang mga Brahmana, sino ang tunay na makapagsasabi ng nararapat na pagpipigil sa gayong asal?

Verse 45

पुरायं मौनमास्थाय याचितो विलिखेद्भुवम् / तेन कर्मविपाकेन लेखको नाम चोच्यते

Noong una, namuhay siya sa katahimikan (mauna), at kapag hinihingan ay sumusulat ng tala sa lupa. Dahil sa bunga ng karmang iyon, siya’y tinatawag na “Lekhaka” (ang eskriba).

Verse 46

प्रेतत्वं कर्मभावेन प्राप्तं नामानि च द्विज / मेषाननो लेखको ऽयं रोध (ह) कः पर्वताननः

O ikaw na dalawang-ulit na isinilang, ang kalagayang pagiging preta ay natatamo ayon sa hilig ng sariling karma, at ayon dito’y ibinibigay ang iba’t ibang pangalan. (May) tinatawag na “mukhang tupa”; ang isang ito ay “Lekhaka” (eskriba); (ang iba) ay kilala bilang “Rodha/Ha” at “mukhang bundok.”

Verse 47

शीघ्रगः पुशुवक्त्रश्च सूचकः सूचिवक्त्रवान् / दुःखिता नितरां स्वमिन्पश्य रूपविपर्ययम्

May nagiging matulin ang lakad ngunit mukhang hayop; ang tagapagsumbong ay nagiging mukhang karayom. O panginoon, masdan ang pagbabaligtad ng anyo—gaano sila tindi ang pagdurusa.

Verse 48

कृत्वा मायामयं रूपं विचरामो महीतले / सर्वे च विकृताकारा लम्बोष्ठा विकृताननाः

Sa pag-aanyo ng mga ilusyon, kami ay gumagala sa lupa; kaming lahat ay mukhang baluktot—ang aming mga labi ay nakalaylay at ang mga mukha ay sira.

Verse 49

बृहच्छरीरिणो रौद्रा जाताः स्वेनैव कर्मणा / एतत्ते सर्वमाख्यातं प्रेतत्वे कारणं मया

Ang mga nagtataglay ng napakalaking katawan at mabangis na kalikasan ay nagiging ganito dahil lamang sa kanilang sariling mga gawa. Kaya, naipaliwanag ko na sa iyo nang buo ang dahilan ng pagiging preta.

Verse 50

ज्ञानिनो ऽपि वयं सर्वे जाताः स्म तव दर्शनात् / यत्र ते श्रवणे श्रद्धा तत्पृच्छ कथयामि ते

Sa pamamagitan lamang ng pagmamasid sa iyo, kaming lahat ay naging matalino. Kaya, anuman ang may pananampalataya kang marinig—itanong mo iyon; ipapaliwanag ko sa iyo.

Verse 51

ब्राह्मण उवाच / ये जीवा भुवि जीवन्ति सर्वे ऽप्याहारमूलकाः / युष्माकमपिचाहारं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः

Sinabi ng Brāhmaṇa: Ang lahat ng nilalang na nabubuhay sa lupa ay binubuhay ng pagkain bilang kanilang batayan. Kaya, nais ko ring marinig—nang totoo at ayon sa prinsipyo—ang tungkol sa inyong pagkain.

Verse 52

प्रेता ऊचुः / यदि ते श्रवणे श्रद्धा आहाराणां द्विजोत्तम / अस्माकं तु महीभाग शृणुत्वं सुसमाहितः

Sinabi ng mga Preta: "O pinakamahusay sa mga ipinanganak nang dalawang beses, kung mayroon kang pananampalataya sa pakikinig tungkol sa mga alay na pagkain, kung gayon, O marangal, pakinggan ang aming salaysay nang may buong pag-iisip."

Verse 53

ब्राह्मण उवाच / कथयन्तु महाप्रेता आहारं च पृथक्पृथक् / इत्युक्तां ब्राह्मणेनेममूचुः प्रेताः पृथकपृथक्

Sinabi ng Brāhmaṇa: "Hayaan ang mga dakilang preta na ilarawan, bawat isa nang hiwalay, ang kanilang pagkain." Sa gayon tinugunan ng Brāhmaṇa, ang mga preta ay nagsalita—bawat isa sa kanilang pagkakataon.

Verse 54

प्रेता ऊचुः / शृणु चाहारमस्माकं सर्वसत्त्बविगर्हितम् / यच्छ्रुत्वा गर्हसे ब्रह्मन् भूयोभूयश्च गर्हितम्

Sinabi ng mga preta: "Pakinggan ang aming pagkain—pagkain na kinukundena ng lahat ng nilalang. Sa pagkarinig nito, O Brahmin, kami ay iyong sisisihin nang paulit-ulit, at ito ay tunay na laging karapat-dapat sa sisi."

Verse 55

श्लेष्ममूत्रपुरीषोत्थं शरीराणां मलैः सह / उच्छिष्टैश्चैव चान्यैश्च प्रेतानां भोजनं भवेत्

Para sa mga preta, ang kanilang pagkain ay nagiging yaong nagmumula sa plema, ihi, at dumi—kasama ang karumihan ng katawan—pati na rin ang mga tira at iba pang maruruming labi.

Verse 56

गृहाणि चाप्यशौचानि प्रकीर्णोपस्कराणि च / मलिनानि प्रसूतानि प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै

Sa mga bahay na nananatiling marumi, na may mga kagamitan sa bahay na nakakalat—marumi at nadungisan ng panganganak—doon nga kumakain ang mga preta.

Verse 57

नास्ति सत्यं गृहे यत्र न शौचं न च संयमः / पतितैर्दस्युभिः सङ्गः प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै

Sa isang bahay kung saan walang katotohanan, walang kadalisayan, at walang pagpipigil sa sarili—at kung saan may pakikisama sa mga nahulog at sa mga magnanakaw—doon nga kumakain ang mga preta.

Verse 58

बलिमन्त्रविहीनानि होमहीनानि यानि च / स्वाध्याय व्रतहीनानि प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै

Ang mga handog na walang wastong mantra, ang mga ritong walang homa sa banal na apoy, at ang mga gawaing salat sa svādhyāya at sa vrata—doon nga, ang mga preta (ligalig na kaluluwa ng yumao) ay kumakain at kumukuha ng kanilang bahagi.

Verse 59

न लज्जा न च मर्यादा यदात्र स्त्रीजितो गृही / गुरवो यत्र पूज्या न प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै

Kung saan walang hiya at walang wastong asal—kung saan ang maybahay ay napapasailalim sa babae, at ang mga nakatatanda at guro ay hindi pinararangalan—doon nga, ang mga preta ay hindi nakikibahagi sa mga handog.

Verse 60

यत्र लोभस्तथा क्रोधो निद्रा शोको भयं मदः / आलस्यं कलहो नित्यं प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै

Kung saan naghahari ang kasakiman at galit—kasama ang antok, dalamhati, takot, at pagkalasing—kung saan may katamaran at walang tigil na alitan—doon nga, ang mga preta ay kumakain at doon nabubuhay at lumalakas.

Verse 61

भर्तृहीना च या नारी परवीर्यं निषेवते / बीजं मूत्रसमायुर्क्त प्रेता भुञ्जन्ति तत्तु वै

Ang babaeng walang asawa na sumasandig sa binhi ng ibang lalaki—ang binhi ng kanyang supling na nahahalo sa ihi, iyon nga ang bahaging kinakain ng mga preta.

Verse 62

लज्जा मे जायते तात वदतो भोजनं स्वकम् / यत्स्त्रीरजो योनिगतं प्रेता भुञ्जन्ति तत्तु वै

O mahal ko, ikinahihiya ko kahit banggitin ang kanilang pagkain: tunay na kinakain ng mga preta ang dugong regla ng babae na nasa yoni (daanang ari).

Verse 63

निर्विण्णाः प्रेतभावेन पृच्छामि त्वां दृढव्रत / यथा न भविता प्रेतस्तन्मे वद तपोधन / नित्यं मृत्युर्वरं जन्तोः प्रेतत्वं मा भवेत्क्वचित्

Dahil sa pagdurusa sa kalagayang preta, nagtatanong ako sa iyo, O ascetic na matatag sa panata: sabihin mo sa akin kung paano hindi magiging preta. Para sa nilalang, ang kamatayan ay laging higit na mabuti; nawa’y huwag kailanman dumating ang pagiging preta.

Verse 64

ब्राह्मण उवाच / उपवासपरो नित्यं कृच्छ्रचान्द्रायणे रतः / व्रतैश्च विविधैः पूतो न प्रेतो जायते नरः

Sinabi ng Brāhmaṇa: Ang taong laging nakatuon sa pag-aayuno, masigasig sa mga austeridad na Kṛcchra at Cāndrāyaṇa, at nalilinis sa iba’t ibang banal na panata—hindi siya nagiging preta.

Verse 65

एकादश्यां व्रतं कुर्वञ्जागरेण समन्वितम् / अपरैः सुकृतैः पूतो न प्रेतो न प्रेतो जायते नरः

Ang taong tumutupad ng panatang Ekādaśī na may kasamang pagpupuyat (jāgara), at nalilinis pa ng iba pang mabubuting gawa—hindi siya nagiging preta; tunay na hindi siya isinisilang sa kalagayang preta.

Verse 66

इष्ट्वा वै वाश्वमेधादीन्दद्याद्दानानि यो नरः / आरामोद्यानवाप्यादेः प्रपायाश्चैव कारकः

Ang taong nagsagawa ng mga dakilang yajña gaya ng Aśvamedha, nagkakaloob ng dāna, at nagtatatag ng mga gawaing pampubliko—mga hardin, luntiang pook, mga imbakan/pond at iba pa, pati mga himpilan ng inuming tubig—ay pinupuri dahil sa kanyang kabutihang-loob.

Verse 67

कुमारीं ब्राह्मणानां तु विवाहयति शक्तितः / विद्यादो ऽभयदश्चैव न प्रेतो जायते नरः

Ang taong, ayon sa kanyang kakayahan, nag-aayos ng kasal ng isang dalagang Brāhmaṇa, at nagbibigay ng kaalaman at ng abhaya (kaloob ng walang takot/proteksiyon)—hindi siya nagiging preta.

Verse 68

शूद्रान्नेन तु भुक्तेन जठरस्थेन यो मृतः / दुर्मृत्युना मृतो यश्च स प्रेतो जायते नरः

Ang taong namatay habang ang pagkaing nakuha mula sa Śūdra (di-wasto o ipinagbabawal na pagkain) ay hindi pa natutunaw sa tiyan, o namatay sa malas at marahas na kamatayan, ay isinisilang bilang preta—ligalig na kaluluwang yumao.

Verse 69

अयाज्ययाजकश्चैव याज्यानां च विवर्जकः / कारुभिश्च रतो नित्यं स प्रेतो जायते नरः

Ang taong nagsasagawa ng mga ritong yajña para sa mga hindi karapat-dapat, tumatangging magsagawa para sa mga karapat-dapat, at laging nahuhumaling sa maruruming hanapbuhay—siya’y isinisilang bilang preta matapos mamatay.

Verse 70

कृत्वा मद्यपसम्पर्कं मद्यपस्त्रीनिषेवणम् / अज्ञानाद्भक्षयन्मांसं स प्रेतो जायते नरः

Ang taong nakikisama sa mga lasenggo, nakikipagtalik sa mga babae ng mga lasenggo, at dahil sa kamangmangan ay kumakain ng karne—siya’y isinisilang bilang preta, ligalig na espiritu.

Verse 71

देवद्रव्यं च ब्रह्मस्वं गुरुद्रव्यं तथैव च / कन्यां ददाति शुल्केन स प्रेतो जायते नरः

Ang taong umaangkin ng yaman ng mga Deva, ng ari-ariang para sa mga Brahmana, o ng pag-aari ng guru, at ipinapakasal ang dalaga kapalit ng bayad—siya’y nagiging preta, espiritung walang kapahingahan.

Verse 72

मातरं भगिनीं भार्यां स्नुषां दुहितरं तथाः / अदृष्टदोषास्त्यजति स प्रेतो जादृ

Kapag naging preta na, iniiwan ng yumao maging ang kanyang ina, kapatid na babae, asawa, manugang na babae, at anak na babae—kahit walang nakikitang kasalanan sa kanila; ganyan ang kalagayan ng pagkabihag sa kamatayan.

Verse 73

न्यासापहर्ता मित्रध्रुक्परदाररतः सदा / विश्वासघाती कूटश्च स प्रेदृ

Ang kumakamkam ng ipinagkatiwalang ari-arian, nagtataksil sa kaibigan, laging nahuhumaling sa asawa ng iba, sumisira sa tiwala at mapanlinlang—ang gayong tao ay nagiging makasalanan, karapat-dapat sa pahirap ng kalagayang preta pagkamatay.

Verse 74

भ्रातृध्रुग्ब्रह्महा गोघ्नः सुरापो गुरुतल्पगः / कुलमार्गं परित्यज्य ह्यनृतोक्तौ सदा रतः / हर्ता हेम्नश्च भूमेश्च स प्रेदृ

Ang nagtatraydor sa kapatid, pumatay ng brāhmaṇa, pumatay ng baka, umiinom ng nakalalasing, lumalapastangan sa higaan ng guro (gurutaḷpaga), tumatalikod sa matuwid na gawi ng angkan, laging nahuhumaling sa kasinungalingan, at nagnanakaw ng ginto o lupa—siya’y nagiging preta, ligaw na espiritu.

Verse 75

भीष्म उवाच / एवं ब्रुवति वै विप्रे आकाशे दुन्दुभिस्वनः / अपतत्पुष्पवर्षं च देवर्मुक्तं द्विजोपरि

Sinabi ni Bhīṣma: Habang nagsasalita nang gayon ang brāhmaṇa, umalingawngaw sa langit ang tunog ng mga tambol na makalangit, at bumuhos ang ulan ng mga bulaklak na pinakawalan ng mga deva sa ibabaw ng yaong dwija.

Verse 76

पञ्च देवविमानानि प्रेतानामागतानि वै / स्वर्गं गता विमानैस्ते दिव्यैः संपृच्छ्य तं मुनिम्

Tunay nga, limang banal na vimāna ang dumating para sa mga preta. Sumampa sila sa svarga sakay ng mga maningning na vimāna, at pagkaraan ay nagtanong sa yaong muni.

Verse 77

ज्ञानं विप्रस्य सम्भाषात्पुण्यसंकीर्तनेन च / प्रेताः पापविनिर्मुक्ताः परं पदमवाप्नुयुः

Sa pakikipag-usap sa marunong na brāhmaṇa at sa pagbigkas ng mga banal na kabutihan, ang mga preta ay napalaya sa kasalanan at nakamtan ang kataas-taasang kalagayan.

Verse 78

सूत उवाच / इदमाख्यानकं श्रुत्वा कम्पितो ऽश्वत्थपत्रवत् / मानुषाणां हितार्थाय गरुडः पृष्टवान्पुनः

Wika ni Sūta: Nang marinig ang salaysay na ito, nanginig si Garuḍa na parang dahon ng banal na punong aśvattha; at para sa kapakanan ng mga tao, muli siyang nagtanong.