Adhyaya 17

Verse 1

प्रेतयात्रादिनिरूपणं नाम षोडशो ऽध्यायः गरुड उवाच / एको मे संशयो देव हृदये सम्प्रबाधते / श्रमणाः कस्य पुत्राश्च कथं यमपुरे स्थिताः

Ang ikalabing-anim na kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng paglalakbay ng preta.” Wika ni Garuḍa: “O Panginoon, may isang pag-aalinlangan na lubhang bumabagabag sa aking puso—kaninong mga anak ang mga śramaṇa (mga asceta) na ito, at paano sila naroroon sa Yamapura, ang lungsod ni Yama, sa dako ng paghatol?”

Verse 2

मानुषैश्च कृतं कर्म कस्माज्जानन्ति ते प्रभो / कथं शृण्वन्ति ते सर्वे कस्माज्ज्ञानं समागतम्

“O Panginoon, paano nila nalalaman ang mga gawa (karma) na ginawa ng mga tao? Paano silang lahat nakaririnig tungkol dito? Saan nagmula ang kaalamang iyon?”

Verse 3

कुत्र भुञ्जन्ति देवेश क्रथयस्व प्रसादतः / पक्षिराजवचः श्रुत्वा भगवान्वाक्यमब्रवीत्

“O Panginoon ng mga diyos, saan sila nakikibahagi sa mga handog? Ipagkaloob Mo sanang sabihin nang may habag.” Nang marinig ang mga salita ng Hari ng mga Ibon (Garuda), ang Mapalad na Panginoon ay sumagot.

Verse 4

श्रीकृष्ण उवाच / शृणुष्व वचनं सत्यं सर्वेषां सौख्यदायकम् / तदहं कथयिष्यामि श्रवणानां विचेष्टितम्

Sinabi ni Śrī Kṛṣṇa: “Makinig sa salitang ito na totoo, na nagbibigay-kaginhawahan sa lahat. Ngayon ay ipaliliwanag Ko ang wastong pagtalima at disiplina ng banal na pakikinig (śravaṇa).”

Verse 5

एकीभूतं यदा सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् / क्षीरोदसागरे पूर्वं मयि सुप्ते जगत्पतौ

Nang ang buong sansinukob—ang di-nakikilos at ang kumikilos—ay naging iisang di-maihihiwalay na kabuuan, noong una sa Karagatang Gatas, habang Ako, ang Panginoon ng daigdig, ay nakahimlay sa yogic na pag-idlip.

Verse 6

नाभिस्थोजस्तपस्तेपे वर्षाणि सुबहून्यपि / एकीभूतं जगत्सृष्टं भूतग्रामचतुर्विधम्

Ang mahalagang liwanag-buhay na nananahan sa bahagi ng pusod ay nagsagawa ng tapas (mahigpit na pag-aayuno at pagninilay) sa napakaraming taon; at mula sa sansinukob na dating nagkaisa, sumibol ang nilikhang daigdig, kasama ang apat na uri ng mga nilalang.

Verse 7

ब्रह्मणा निर्मितं पूर्वं विष्णुना पालितं तदा / रुद्रः संहारमूर्तिश्च निर्मितो ब्रह्मणा ततः

Una, nilikha ito ni Brahmā; pagkatapos ay iningatan at pinanatili ni Viṣṇu. Pagkaraan, si Rudra—na anyo ng paglalansag—ay nilikha rin ni Brahmā.

Verse 8

वायुः सर्वगतः सृष्टः सूर्यस्तेजोभिवृद्धिमान् / धर्मराजस्ततः सृष्टश्चित्रगुप्तेन संयुत)

Pagkaraan, nilikha si Vāyu bilang puwersang lumalaganap sa lahat; nilikha ang Araw na may tejas na liwanag na patuloy na sumisidhi. Pagkatapos nito, nilikha si Dharma-rāja (Yama), hari ng katarungan—kasama si Citragupta, ang tagapagtala ng mga gawa.

Verse 9

सृष्ट्वैतदादिकं सर्वं तपस्तेपे तु पद्मजः / गतानि बहुवर्षाणि ब्रह्मणो नाभिपङ्कजे

Matapos likhain ang lahat ng ito—mula sa mga unang simulain—si Padmaja (Brahmā) ay nagsagawa ng tapas, ang banal na pag-aayuno at pagninilay. Maraming taon ang lumipas para kay Brahmā sa ibabaw ng lotus na sumibol mula sa pusod (ni Viṣṇu).

Verse 10

योयो हि निर्मितः पूर्वं तत्तत्कर्म समाचरेत् / कस्मिंश्चित्समये तत्र ब्रह्मा लोकसमन्वितः

Anumang nilalang na nahubog na noon sa isang anyo, yaon ding uri ng gawa ang likas nitong isinasagawa. At sa isang takdang panahon, doon din, si Brahmā—na kasama ang mga daigdig—ay lumilitaw/nananahan.

Verse 11

रुद्रो विष्णुस्तथा धर्मः शासयन्ति वसुन्धराम् / न जानीमो वयं किञ्चिल्लोककृत्यमिहोच्यताम्

Si Rudra, si Viṣṇu, at si Dharma ang namamahala sa daigdig. Wala kaming nalalaman ni anuman—kaya ipaliwanag dito ang mga tungkulin at wastong asal ng sanlibutan.

Verse 12

संचिन्त्य ब्रह्मणो मन्त्रं विबुधैः प्रेरितस्तदा

Pagkatapos, sa pag-uudyok ng mga vibudha, ang marurunong na nilalang sa langit, kanyang pinagmunihan nang taimtim ang banal na mantra ni Brahmā.

Verse 13

गृहीत्वा पुष्पपत्राणि सोसृजद्द्वादशात्मजान् / तेजोराशीन्विशालाक्षान्ब्रह्मणो वचनात्तु ते

Hawak ang mga talulot at dahon ng bulaklak, saka niya nilikha ang labindalawang anak—mga dakilang nilalang na malalapad ang mga mata, binubuo ng mga bunton ng maningning na liwanag—ayon sa utos ni Brahmā.

Verse 14

योयं वदति लोकेस्मिञ्छुभं वा यदि वाशुभम् / प्रापयन्ति ततः शीघ्रं ब्रह्मणः कर्णगोचरम्

Anuman ang sabihin ng tao sa mundong ito—mabuti man o masama—ito’y agad na naihahatid, at mula roon ay dumarating sa pandinig ni Brahmā.

Verse 15

दूराच्छ्रवणविज्ञानं दूराद्दर्शनगोचरम् / सर्वे शृण्वन्ति यत्पक्षिंस्तेनैव श्रवणा मताः

Nakikilala ito sa pamamagitan ng pandinig kahit mula sa malayo, at sa paglapit lamang ito napapasaklaw ng paningin. Yamang naririnig ng lahat ang ibong iyon, kaya sila’y itinuturing na ‘Śravaṇā’—ang mga ukol sa pakikinig.

Verse 16

स्थित्वा चैव तथाकाशे जन्तूनां चेष्टितं च यत् / तज्ज्ञात्वा धर्मराजाग्रे मृत्युकाले वदन्ति च

Nananatili rin sila sa himpapawid at minamasdan ang lahat ng kilos at gawa ng mga nilalang; pagkabatid nito, sa oras ng kamatayan ay inihahayag nila ito sa harap ni Dharmarāja (Yama).

Verse 17

धर्मं चार्थं च कामं च मोक्षं च कथयन्ति ते / एको हि धर्ममार्गश्च द्वितीयश्चार्थमार्गकः

Ipinapaliwanag nila ang apat na layon—dharma (matuwid na tungkulin), artha (kasaganaan), kāma (makatarungang pagnanais), at mokṣa (pagpapalaya). Tunay na may isang landas na tinatawag na landas ng dharma, at ang ikalawa ay kilala bilang landas ng artha.

Verse 18

अपरः काममार्गश्च मोक्षमार्गश्चतुर्थकः / उत्तमा धममार्गेण वैनतेय प्रयान्ति हि

Ang isa pa ay ang landas ng kāma (pagnanasa), at ang ikaapat ay ang landas ng mokṣa (paglaya). Ngunit ang mga mararangal ay tunay na sumusunod sa landas ng dharma, O Vainateya (Garuda).

Verse 19

अर्थदाता विमानैस्तु अश्वैः कामप्रदायकः / हंसयुक्तविमानैश्च मोक्षाकाङ्क्षी विसर्पति

Ang nagbibigay ng yaman ay naglalakbay sa mga sasakyang makalangit; ang nagkakaloob ng kabayo ay nagiging tagatupad ng mga pagnanasa. At ang naghahangad ng mokṣa ay sumusulong sa sasakyang panghimpapawid na hinihila ng mga sisne.

Verse 20

इतरः पादचारेण त्वसिपत्रवनानि च / पाषाणैः कण्टकैः क्लिष्टः पाशबद्धो ऽथ याति वै

Ang isa pa (kaluluwa) ay naglalakad; at tunay na tumatawid sa mga gubat na ang mga dahon ay tila mga tabak. Pinahihirapan ng mga bato at tinik, at nakagapos sa silo, saka siya nagpapatuloy.

Verse 21

यः कश्चिन्मानुषे लोके श्रवणान्पूजयेदिह / वर्धन्या जलपात्रेम पक्वान्नपरिपूर्णया

Sinumang nasa daigdig ng tao, kung dito’y pararangalan ang mga Śravaṇa—sa pag-aalay ng sisidlang tubig na punô ng saganang lutong pagkain—ay tatanggap ng bunga ng ritong iyon.

Verse 22

श्रवणान्पूजयेत्तत्र मया सह खगेश्वर / तस्याहं तत्प्रदास्यामि यत्सुरैरपि दुर्लभम्

O Panginoon ng mga ibon (Garuda), sinumang doon ay sumamba sa pamamagitan ng taimtim na pakikinig, kasama Ko, sa kanya Ko ipagkakaloob ang biyayang iyon—na mahirap makamtan kahit ng mga diyos.

Verse 23

संभोज्य ब्राह्मणान् भक्त्या त्वेकादश शुभाञ्छुचीन् / द्वादशं सकलत्रं च मम प्रीत्यै प्रपूजयेत्

Sa debosyon, pakainin nang may paggalang ang labing-isang mapalad at dalisay na Brahmana; at parangalan din ang ikalabindalawang Brahmana kasama ang kanyang buong sambahayan, upang ikalugod Ko.

Verse 24

देवैः सर्वैश्च संपूज्य स्वर्गं यान्ति सुखेप्सया / तैः पूजितैरह तुष्टश्चित्रगुप्तेन धर्मराट्

Pinararangalan at sinasamba nang wasto ng lahat ng mga deva, sila’y nagtutungo sa langit na nagnanais ng kaligayahan. “Nalulugod Ako sa mga sumamba nang ganito,” wika ni Dharmarāja (Yama), “Ako’y nasisiyahan—kasama si Citragupta.”

Verse 25

तैस्तुष्टैर्मत्पुरं यान्ति लोका धर्मपारायणाः / श्रवणानां च माहात्म्यमुत्पत्तिं चेष्टितं शुभम्

Dahil sa mga gawang iyon na nakalulugod, ang mga taong nakatuon sa dharma ay tutungo sa Aking tahanan. At ang mapalad na kadakilaan ng banal na pakikinig—ang pinagmulan nito at ang wastong pagsasagawa—ay naipahayag na.

Verse 26

शृणोति पक्षिशार्दूल स च पापैर्न लिप्यते / इह लोके सुखं भुक्त्वा स्वर्गलोके महीयते

O Garuda, tigre sa mga ibon, ang sinumang nakikinig sa banal na aral na ito ay hindi madudungisan ng mga kasalanan. Matapos tamasahin ang ligaya sa mundong ito, siya’y pararangalan at itataas sa daigdig ng langit.