Adhyaya 9

Verse 1

नामाष्टमो ऽध्यायः हरिरुवाच / समये (या) दीक्षितः शिष्यो बद्धनेत्रस्तु वाससा / अष्टाहुतिशतं तस्य मूलमन्त्रेण होमयेत्

Sinabi ni Hari (Panginoong Viṣṇu): Sa tamang panahon, ang alagad na na-dīkṣā—na may mga matang natatakpan ng tela—ay maghandog ng isang daan at walo (108) na alay sa apoy, gamit ang mūla-mantra, ang pangunahing mantra.

Verse 2

द्विगुणं पुत्रके होमं त्रिगुणं साधके मतम् / निर्वाणदेशिके रुद्र ! चतुर्गुणमुदाहृतम्

Para sa anak na lalaki, ang homa ay itinakdang doble; para sa sādhaka, itinuturing na triple. At para sa gurong nagtuturo ng paglaya, O Rudra, ipinahayag na apat na ulit.

Verse 3

गुरुविष्णुद्विजस्त्रीणां हन्ता बध्यस्त्व(श्च)दीक्षितैः / अथ दीक्षां प्रवक्ष्यामि धर्माधर्मक्षयङ्करीम्

Ang pumatay sa guro, ang lumalapastangan kay Viṣṇu (yaong nananakit sa Kanyang deboto o lumalabag sa banal na nauukol sa Kanya), ang pumatay sa dwija (brāhmaṇa), o sa isang babae, ay dapat gapusin at pigilan ng mga nakatanggap na ng dīkṣā. Ngayon ay ipaliliwanag ko ang dīkṣā, ang pagsisimula na sumisira sa kapwa dharma at adharma.

Verse 4

उपवेश्य बहिः शिष्यान्धारणं तेषु कारयेत् / वायव्या कलया रुद्र शोष्यमाणान्विचिन्तयेत्

Paupuin ang mga alagad sa labas, at pagawin silang magsanay ng pagtitipon ng isip sa bagay na iyon. Dapat niyang pagnilayan sila na wari’y pinatutuyo ni Rudra sa pamamagitan ng bahaging panghanging (vāyavī) ng Kanyang kapangyarihan.

Verse 5

आग्रेय्या दह्यमानांश्च प्लावितानम्भसा पुनः / तेजस्तेजासि तं जीवमेकीकृत्य समाक्षिपेत्

Pagkatapos, sa ritwal ng apoy, yaong mga nasunog—at muli, yaong mga nalubog sa tubig—ay dapat tipunin ang kaluluwang iyon sa sariling ningning nito at ihagis pabalik sa sangkap ng apoy: liwanag sa liwanag.

Verse 6

प्राणवं चिन्तयेव्द्योम्नि शरीरे ऽन्यत्तु कारणम् / एकैकं यो जयेत्तत्र क्षेत्रज्ञं देहकारणात्

Magnilay sa banal na pantig na Oṁ sa lawak ng kalangitan; at sa katawan, magnilay sa iba pang sanhi (kāraṇa). Sinumang magtagumpay sa mga ito, isa-isa, ay makakilala sa Kṣetrajña, ang Nakaaalam ng Bukid (ang Sarili), na hiwalay sa katawan at sa mga sanhi nito.

Verse 7

उत्पाद्य योजयेत्पश्चादेकैकं वृषभध्वज / मण्डलादिष्वशक्तस्तु कल्पयित्वार्ऽचयेद्धरिम्

O tagapagdala ng bandilang toro (Śiva), matapos ihanda ang mga ito nang paisa-isa, saka dapat ay isaayos ang mga iyon. Ngunit kung hindi kayang gumawa ng mga maṇḍala at iba pa, ipahanda ito sa iba at sambahin si Hari (Viṣṇu).

Verse 8

चतुर्द्वारं भवेत्तच्च ब्रह्मतीर्थादनुक्रमात् / हस्तं पद्मं समाख्यातं पत्राण्यङ्गुलयः स्मृताः

Ang (anyo) na iyon ay sinasabing may apat na pintuan, ayon sa wastong pagkakasunod mula sa “Brahma-tīrtha.” Ang kamay ay inilalarawang gaya ng lotus, at ang mga daliri ay inaalaalang mga talulot nito.

Verse 9

कर्णिका तलहस्तन्तु नखान्यस्य तु केसराः / तत्रार्चयेद्धरिं ध्यात्वा सूर्यन्द्वग्नयन्तरेव च

Ituring ang palad bilang karnikā, ang ubod ng lotus, at ang mga kuko bilang mga hibla ng polen nito. Sa kamay na tulad-lotus na iyon, magnilay kay Hari (Viṣṇu) at sambahin Siya—ilagay (ang handog) sa pagitan ng dalawang apoy at humarap din sa Araw.

Verse 10

तं हस्तं पातयेन्मूर्ध्नि शिष्यस्य तु समाहितः / हस्ते विष्णुः स्थितो यस्माद्विष्णुहस्तस्ततस्त्वयम् / नश्यन्ति स्पर्शनात्तस्य पातकान्यखिलानि च

Sa isip na nakatuon, ilapat ng guro ang kamay na iyon sa ulo ng alagad. Sapagkat si Viṣṇu ay nananahan sa kamay, kaya ito’y tinatawag na “kamay ni Viṣṇu”; at sa mismong paghipo nito, napapawi ang lahat ng kasalanan, walang natitira.

Verse 11

गुरुः शिष्यं समभ्यर्च्य नेत्रे बद्धे तु वाससा / देवस्य प्रमुखं कृत्वा पुष्पमेवार्पयेत्ततः / पुष्पं निपतितं यत्र मूर्ध्नो देवस्य शार्ङ्गिणः

Pagkatapos parangalan ang alagad, dapat takpan ng guro ang mga mata nito ng tela. Nakaharap sa diyos, ipahandog sa alagad ang isang bulaklak. Ang pook na pagbagsakan ng bulaklak—sa tuktok ng ulo ni Śārṅgin (Viṣṇu, tagapagdala ng busog na Śārṅga)—ay dapat tandaan bilang mahalagang palatandaan.

Verse 12

तन्नाम कारयेत्तस्य स्त्रीणां नामाङ्कितं स्वयम् / शूद्राणां दाससंयुक्तं कारयेत्तु विचक्षणः

Ang taong may pag-unawa ay dapat magpagawa ng pangalan ayon dito: para sa kababaihan, pangalang may anyong pambabae; at para sa mga Śūdra, pangalang binubuo na may sangkap na nagpapahiwatig ng paglilingkod.