Adhyaya 131

Verse 1

(इति विजयसप्तमीव्रतम्) / नाम त्रिंशोत्तरशततमो ऽध्यायः ब्रह्मोवाच / ब्रह्मन् भाद्रपदे मासि शुक्लाष्टम्यामुपोषितः / दूर्वां सौरीं गणेशं च फलपुष्पैः शिवं यजेत्

Wika ni Brahmā: “O Brahman, sa buwan ng Bhādrapada, matapos mag-ayuno sa maliwanag na ikawalong tithi (Aṣṭamī), sambahin si Śiva sa pamamagitan ng mga prutas at bulaklak; at kasama nito’y ialay ang damong Dūrvā, at parangalan si Sūrya (Araw) at si Gaṇeśa.”

Verse 2

फलव्रीह्यादिभिः सर्वैः शम्भवेनमः शिवाय च / त्वं दूर्वे ऽमृजन्मासि ह्यष्टमी सर्वकामभाक्

Sa lahat ng handog gaya ng mga prutas at bigas at iba pa, sambahin si Śambhu—pagpupugay kay Śiva. O damong Dūrvā, ikaw ay mula sa pinagmulan na walang-kamatayan; at ang Aṣṭamī (ika-walong tithi) ay nagkakaloob ng katuparan ng lahat ng ninanais.

Verse 3

अनग्निपक्रमश्रीयान्मुच्यते ब्रह्महत्यया / (इति दूर्वाष्टमीव्रतम्) / कृष्णाष्टम्यां च रोहिण्यामर्धरात्रेर्ऽचनं हरेः

Ang pinagpala sa mapalad na pagtalima na isinasagawa nang walang (ritwal na) apoy ay napapalaya sa kasalanang pagpatay sa brahmana. Ito ang itinuro bilang panatang Dūrvāṣṭamī. At sa Kṛṣṇāṣṭamī, kapag namamayani ang bituing Rohiṇī, itinatakda ang pagsamba kay Hari sa hatinggabi.

Verse 4

कार्या विद्धापि सप्तम्या हन्ति पापं त्रिजन्मनः / उपोषितोर्ऽचयेन्मन्त्रैस्तिथि भान्ते च पारणम्

Kahit ang tithi ng Saptamī ay ‘viddhā’ (nahahalo sa ibang araw-lunar), dapat pa ring tuparin; winawasak nito ang mga kasalanang naipon sa tatlong kapanganakan. Pagkatapos mag-ayuno, sambahin sa pamamagitan ng mga mantra, at kapag natapos ang tithi, isagawa ang pāraṇa—ang pormal na pagwawakas at pagbasag ng ayuno.

Verse 5

योगाय योगपतये योगेश्वराय योगसम्भवाय गोविन्दाय नमोनमः / (स्नानमन्त्रः( यज्ञाय यज्ञेश्वराय यज्ञपतये गोविन्दाय नमोनमः

Paulit-ulit na pagpupugay kay Govinda—na Siya mismo ang Yoga, ang Panginoon ng Yoga, ang Kataas-taasang Guro ng Yoga, at ang pinagmumulan ng Yoga. (Mantra sa pagligo.) Paulit-ulit na pagpupugay kay Govinda—na Siya mismo ang yajña (handog-sakripisyo), ang Panginoon ng yajña, at ang namumunong Panginoon ng yajña.

Verse 6

(अर्चनदृ)--विश्वाय विश्वेश्वराय विश्वपतये गोविन्दाय नमोनमः / (शयनदृ)--सर्वाय सर्वेश्वराय सर्वेताय सर्वसम्भवाय गोविन्दाय नमोनमः

(Para sa pagsamba) Paulit-ulit na pagpupugay kay Govinda—na Siya ang Sansinukob, ang Panginoon ng Sansinukob, at ang Tagapangalaga ng daigdig. (Para sa paghiga at pamamahinga) Paulit-ulit na pagpupugay kay Govinda—na Siya ang lahat, ang Panginoon ng lahat, ang kabuuan ng lahat, at ang pinagmumulan ng lahat ng nagmumula.

Verse 7

स्थण्डिले पूजयेद्देवं सचन्द्रां रोहिणीं तथा / शङ्खे तोयं समादाय सपुष्पफलचन्दनम्

Sa nilinis na dambanang lupa (sthaṇḍila) ay sambahin ang Panginoon, at gayundin parangalan si Rohiṇī kasama ng Buwan. Kumuha ng tubig sa kabibe ng conch (śaṅkha) at ihandog kasama ng mga bulaklak, prutas, at paste ng sandalwood.

Verse 8

जानुभ्यामवनीं गत्वा चन्द्रायार्घ्यं निवेदयेत् / क्षिरोदार्णवसंभूत ! अत्रिनेत्रसमुद्भव !

Nakaluhod sa lupa, dapat maghandog ng arghya (banal na handog na tubig) sa Buwan, na nagsasabi: “O isinilang mula sa Karagatang Gatas! O sumibol mula sa mata ni Atri!”

Verse 9

गृहाणार्घ्यं शशाङ्केश (मं) रोहिण्या सहितो मम / श्रियै च वसुदे वाय नन्दाय च बलाय च

Tanggapin mo ang arghya na ito, O Śaśāṅka, Panginoon ng Buwan, kasama si Rohiṇī—at tanggapin mo rin ako. Nawa’y ang handog na ito ay para sa kasaganaan; para kay Vāsudeva, para kay Vāyu, para kay Nandā, at para kay Bala.

Verse 10

यशोदायै ततो दद्यादर्घ्यं फलसमन्वितम् / अनन्तं (घं) वामनं शौरिं वैकुष्ठं पुरुषोत्तमम्

Pagkatapos, dapat maghandog ng arghya kay Yaśodā, na may kasamang mga prutas—bilang pagpupugay kina Ananta, Vāmana, Śauri, Vaikuṇṭha, at Puruṣottama (ang Kataas-taasang Persona).

Verse 11

वासुदेवं हृषीकेशं माधवं मधुसूदनम् / वराहं पुण्डरीकाक्षं नृसिंहं दैत्यसूदनम्

Ako’y yumuyuko kay Vāsudeva—Hṛṣīkeśa, Mādhava, Madhusūdana; kay Varāha, ang Puṇḍarīkākṣa (may matang-lotus), at kay Narasiṃha, ang tagapagpuksa ng mga asura.

Verse 12

दामोदरं पद्मनाभं केशवं गारुडध्वजम् / गोविन्दमच्युतं देवमनन्तम पराजितम्

Ako’y yumuyuko kay Dāmodara, Padmanābha, Keśava—ang may watawat ni Garuḍa; kay Govinda, Acyuta, ang Panginoong di nagkakamali, ang walang-hanggang Deva, ang di matatalo.

Verse 13

अधोक्षजं जगद्वीजं सर्गस्थित्यन्तकारणम् / अनादिनिधनं विष्णुं त्रिलोकेशं त्रिविक्रमम्

Ako’y yumuyukod kay Vishnu—Adhokshaja, binhi ng sansinukob; sanhi ng paglikha, pag-iingat, at pagkalusaw; walang simula at walang wakas; Panginoon ng tatlong daigdig, ang Trivikrama na sumasaklaw sa lahat.

Verse 14

नारायणं चतुर्बाहुं शङ्खचक्रगदाधरम् / पीतम्बरधरं दिव्यं वनमालाविभूषितम्

Si Nārāyaṇa—ang Panginoong may apat na bisig—na may hawak na kabibe, diskong banal, at pamalo; nakadamit ng dilaw na kasuotang makalangit at pinalamutian ng kuwintas ng mga bulaklak sa gubat.

Verse 15

श्रीवत्साङ्कं जगद्धाम श्रीपतिं श्रीधरं हरिम् / यं देवं देवकी देवी वसुदेवादजीजनत्

Ako’y yumuyukod kay Hari—may tanda ng Śrīvatsa, tahanan ng sansinukob; Panginoon ni Śrī (Lakṣmī), tagapagdala ni Śrī—ang Diyos na isinilang ni Devakī mula kay Vasudeva.

Verse 16

भौमस्य ब्रह्मणो गुप्त्यै तस्मै ब्रह्मात्मने नमः / नामान्येतानि संकीर्त्य गत्यर्थं प्रार्थयेत्पुनः

Pagpupugay sa Kanya na ang Sarili ay Brahman, para sa pag-iingat ng daigdig at ng Brahman. Matapos bigkasin ang mga pangalang ito, muli siyang manalangin para sa wastong paglalakbay—maabot ang itinakdang landas.

Verse 17

त्राहि मां देवदेवेश ! हरे ! संसारसागरात् / त्राहि मां सर्वपापघ्न ! दुः खशोकार्णवात्प्रभो !

Iligtas Mo ako, O Panginoon ng mga diyos! O Hari! Iligtas Mo ako mula sa karagatan ng samsara. Iligtas Mo ako, O Tagapuksa ng lahat ng kasalanan! O Guro at Panginoon, mula sa dagat ng dalamhati at pighati.

Verse 18

देवकीनन्दन ! श्रीश ! हरे ! संसारसागरात् / दुर्वृत्तांस्त्रायसे विष्णो ! ये स्मरन्ति सकृत्सकृत्

O Anak ni Devakī, O Panginoon ni Śrī, O Hari—O Viṣṇu! Inililigtas Mo maging ang masamang asal mula sa dagat ng samsara, yaong mga umaalaala sa Iyo nang paulit-ulit, kahit minsan lamang.

Verse 19

सो ऽहं देवातिदुर्वृत्तस्त्राहि मां शोकसागरात् / पुष्कराक्ष ! निमग्नो ऽहं मह्तयज्ञानसागरे

Ako nga ay isang lubhang masama, maging sa mga diyos. Iligtas Mo ako mula sa dagat ng dalamhati, O May-matang-loto! Nalulunod ako sa malawak na karagatan ng kamangmangan.

Verse 20

त्राहि मां देवदेवेश ! त्वामृते ऽन्यो न रक्षिता / स्वजन्म वासुदेवाप गोब्राह्मणहिताय च

Ingatan Mo ako, O Panginoon ng mga panginoon ng mga diyos! Maliban sa Iyo, wala nang ibang tagapagtanggol. O Vāsudeva—na nagpapakita ayon sa sariling kalooban—para rin sa kapakanan ng mga baka at ng mga brāhmaṇa.

Verse 21

जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमोनमः / शान्तिरस्तु शिवं चास्तु धनविख्यातिराज्यभाक्

Paulit-ulit na pagpupugay kay Kṛṣṇa, kay Govinda, ang tagapagpala ng buong daigdig. Nawa’y may kapayapaan; nawa’y may kabanalan at pagpapala; nawa’y makamtan ang yaman, dangal, at bahagi sa paghahari.