
Harishchandrakhyanashravanaphalavarnanam: Harishchandra's Ascension to Heaven and the Fruits of Hearing
Habang naghahanda si Haring Harishchandra na sunugin ang kanyang sarili sa funeral pyre kasama ang kanyang yumaong anak at asawa, nagnilay siya sa Kataas-taasang Diyosa. Sa kagalakan sa kanyang walang katulad na pagtitiis at debosyon, nagpakita ang mga diyos sa pangunguna nina Indra at Dharma. Inihayag ni Dharma na siya ang outcast na panginoon na sumubok sa hari. Nagpaulan si Indra ng imortal na nektar (Amrita), na makahimalang bumuhay kay Prinsipe Rohita. Nang imbitahan ni Indra si Harishchandra sa langit, tumanggi ang matuwid na hari na iwanan ang kanyang mga tapat na nasasakupan sa Ayodhya. Buong puso niyang inialay na ibahagi ang kanyang malaking merito sa kanyang mga mamamayan upang sabay-sabay silang makaakyat sa langit. Sumang-ayon ang mga diyos. Matapos hirangin si Rohita bilang bagong hari ng Ayodhya, si Harishchandra at ang kanyang mga mamamayan ay umakyat sa kalangitan sakay ng mga banal na karwahe. Pinuri ni Shukracharya ang kanyang pambihirang kawanggawa at pagtitiis. Nagtatapos ang kabanata sa Phala Shruti.
Verse 1
हरिश्चन्द्राख्यानश्रवणफलवर्णनम् सूत उवाच - ततः कृत्वा चितां राजा आरोप्य तनयं स्वकम् । भार्यया सहितो राजा बद्धाञ्जलिपुटस्तदा
Sinabi ni Suta: Pagkatapos, matapos ihanda ang tumpok ng kahoy para sa pagsunog ng bangkay at ilagay ang kanyang sariling anak doon, ang hari, kasama ang kanyang asawa, na may magkakaugnay na mga kamay...
Verse 2
चिन्तयन्परमेशानीं शताक्षीं जगदीश्वरीम् । पञ्चकोशान्तरगतां पुच्छब्रह्मस्वरूपिणीम्
...nagbulay-bulay sa Kataas-taasang Diyosa Parameshani, Shatakshi (ang may sandaang mata), ang soberanya ng uniberso, na nananahan sa loob ng limang kaluban (Pancha Koshas) at ang sagisag ng pundasyong Brahman (Puchchha Brahma).
Verse 3
रक्ताम्बरपरीधानां करुणारससागरम् । नानायुधधरामम्बां जगत्पालनतत्पराम्
...na nakasuot ng pulang damit, na isang karagatan ng nektar ng habag, ang Ina na may hawak na iba't ibang sandata, at nakatuon sa proteksyon ng uniberso.
Verse 4
तस्य चिन्तयमानस्य सर्वे देवाः सवासवाः । धर्मं प्रमुखतः कृत्वा समाजग्मुस्त्वरान्विताः
Habang si Haring Harishchandra ay nagninilay-nilay nang gayon, ang lahat ng mga diyos sa pamumuno ni Indra (Vasava), na pinananatili ang Panginoong Dharma sa unahan, ay mabilis na dumating doon.
Verse 5
आगत्य सर्वे प्रोचुस्ते राजञ्छ्रुणु महाप्रभो । अहं पितामहः साक्षाद्धर्मश्च भवगान्स्वयम्
Pagkarating, sinabi nilang lahat sa kanya: 'O Hari! O Dakilang Panginoon! Makinig ka. Ako mismo ang Pitamaha (Brahma), at narito ang Panginoong Dharma nang personal.'
Verse 6
साध्याः सविश्वे मरुतो लोकपालाः सचारणाः । नागाः सिद्धाः सगन्धर्वा रुद्राश्चैव तथाश्विनौ
'Narito ang mga Sadhya, ang mga Vishvedeva, ang mga Marut, ang mga Lokapala kasama ang mga Charana, Naga, Siddha, Gandharva, Rudra, at ang kambal na Ashvin.'
Verse 8
विश्वामित्रः स तेऽभीष्टमाहर्तुं सम्यगिच्छति । धर्म उवाच - मा राजन् साहसं कार्षीर्धर्मोऽहं त्वामुपागतः
'Nais ni Vishvamitra na maayos na ibigay ang iyong ninanais na biyaya.' Pagkatapos ay sinabi ni Dharma: 'O Hari! Huwag kang gumawa ng anumang padalus-dalos na pagkilos (tulad ng pagpasok sa apoy). Ako si Dharma, naparito sa iyo.'
Verse 9
तितिक्षादमसत्त्वाद्यैस्त्वद्गुणैः परितोषितः । इन्द्र उवाच - हरिश्चन्द्र महाभाग प्राप्तः शक्रोऽस्मि तेऽन्तिकम्
(Nagpatuloy si Dharma:) 'Lubos akong nasisiyahan sa iyong mga katangian tulad ng pagtitiis, pagpipigil sa sarili, at katapatan.' Pagkatapos ay sinabi ni Indra: 'O napakaswerteng Harishchandra! Ako, si Shakra (Indra), ay lumapit sa iyo.'
Verse 10
त्वयाद्य भार्यापुत्रेण जिता लोकाः सनातनाः । आरोह त्रिदिवं राजन् भार्यापुत्रसमन्वितः
'Ngayon, sa pamamagitan mo, kasama ang iyong asawa at anak, ang mga walang hanggang daigdig ay napanalunan na. Umakyat ka sa langit, O Hari, kasama ang iyong asawa at anak.'
Verse 11
सुदुष्प्रापं नरैरन्यैर्जितमात्मीयकर्मभिः । सूत उवाच - ततोऽमृतमयं वर्षमपमृत्युविनाशनम्
Nakamit mo sa pamamagitan ng iyong sariling mga gawa ang bagay na napakahirap abutin para sa ibang tao. Sinabi ni Suta: Pagkatapos, isang ulan ng amrita na nagwawasak sa maagang kamatayan...
Verse 12
इन्द्रः प्रासृजदाकाशाच्चितामध्यगते शिशौ । पुष्पवृष्टिश्च महती दुन्दुभिस्वन एव च
Ipinadala ni Indra mula sa langit sa bata na nakahiga sa gitna ng funeral pyre. Nagkaroon din ng malakas na ulan ng mga bulaklak at ang tunog ng mga makalangit na tambol.
Verse 13
समुत्तस्थौ मृतः पुत्रो राज्ञस्तस्य महात्मनः । सुकुमारतनुः स्वस्थः प्रसन्नः प्रीतमानसः
Ang patay na anak ng dakilang haring iyon ay bumangon, ang kanyang malambot na katawan ay ganap na malusog, masaya, at may kagalakan sa isip.
Verse 14
ततो राजा हरिश्चन्द्रः परिष्वज्य सुतं तदा । सभार्यः स्वश्रिया युक्तो दिव्यमालाम्बरावृतः
Pagkatapos ay niyakap ni Haring Harishchandra ang kanyang anak, kasama ang kanyang asawa, ay biniyayaan ng kanyang sariling maharlikang ningning at pinalamutian ng mga banal na kuwintas at kasuotan...
Verse 15
बभूव तत्क्षणादिन्द्रो भूपं चैवमभाषत
...ay agad na nagbago. Pagkatapos ay nagsalita si Indra sa hari nang ganito.
Verse 16
सभार्यस्त्वं सपुत्रश्च स्वर्लोकं सद्गतिं पराम् । समारोह महाभाग निजानां कर्मणां फलम्
Ikaw, kasama ang iyong asawa at anak, ay umakyat sa makalangit na dako, ang pinakamataas na mapalad na kalagayan, O napakaswerteng tao, bilang bunga ng iyong sariling mga gawa.
Verse 17
हरिश्चन्द्र उवाच - देवराजाननुज्ञातः स्वामिना श्वपचेन हि । अकृत्वा निष्कृतिं तस्य नारोक्ष्ये वै सुरालयम्
Sinabi ni Harishchandra: O Hari ng mga Diyos, nang walang pahintulot ng aking panginoon, ang Chandala, at nang hindi binabayaran ang utang sa kanya, tiyak na hindi ako aakyat sa tahanan ng mga diyos.
Verse 18
धर्म उवाच - तवैवं भाविनं क्लेशमवगम्यात्ममायया । आत्मा श्वपचतां नीतो दर्शितं तच्च पक्कणम्
Sinabi ni Dharma: Sa pagkakita sa iyong hinaharap na pagdurusa, sa pamamagitan ng aking sariling Maya, kinuha ko ang anyo ng isang Chandala at ipinakita sa iyo ang pamayanang iyon ng mga outcaste.
Verse 19
इन्द्र उवाच - प्रार्थ्यते यत्परं स्थानं समस्तैर्मनुजैर्भुवि । तदारोह हरिश्चन्द्र स्थानं पुण्यकृतां नृणाम्
Sinabi ni Indra: O Harishchandra, umakyat ka sa kataas-taasang tahanan na hinahangad ng lahat ng tao sa lupa, ang destinasyon ng mga gumagawa ng mabubuting gawa.
Verse 20
हरिश्चन्द्र उवाच - देवराज नमस्तुभ्यं वाक्यं चेदं निबोध मे । मच्छोकमग्नमनसः कौसले नगरे नराः
Sinabi ni Harishchandra: O Hari ng mga Diyos, pagbati sa iyo! Mangyaring pakinggan ang aking mga salitang ito. Ang mga tao sa lungsod ng Koshala, na ang mga isip ay lubog sa pighati para sa akin...
Verse 21
तिष्ठन्ति तानपास्यैवं कथं यास्याम्यहं दिवम् । ब्रह्महत्या सुरापानं गोवधः स्त्रीवधस्तथा
Sa pag-iwan sa kanila sa ganitong paraan, paano ako makakapunta sa langit? Ang pagpatay sa isang Brahmana, pag-inom ng alak, pagpatay sa baka, at pagpatay sa babae...
Verse 22
तुल्यमेभिर्महत्पापं भक्तत्यागादुदाहृतम् । भजन्तं भक्तमत्याज्यं त्यजतः स्यात्कथं सुखम्
Ang pag-iwan sa sariling mga deboto ay idineklara na isang malaking kasalanan na katumbas ng mga ito. Paano magkakaroon ng kaligayahan para sa isa na nag-iwan sa isang tapat na tagasunod na hindi dapat pabayaan?
Verse 23
तैर्विना न प्रयास्यामि तस्माच्छक्र दिवं व्रज । यदि ते सहिताः स्वर्गं मया यान्ति सुरेश्वर
Kung wala sila, hindi ako aalis. Kaya naman, O Shakra, maaari ka nang bumalik sa langit. Kung sila ay pupunta sa langit kasama ko, O Panginoon ng mga Diyos...
Verse 24
ततोऽहमपि यास्यामि नरकं वापि तैः सह । इन्द्र उवाच - बहूनि पुण्यपापानि तेषां भिन्नानि वै नृप
...kung gayon ako rin ay pupunta, o kaya naman ay handa akong pumunta kahit sa impiyerno kasama sila. Sinabi ni Indra: O Hari, ang kanilang mga merito at kasalanan ay marami at iba-iba.
Verse 25
कथं सङ्घातभोज्यं त्वं भूप स्वर्गमभीप्ससि । हरिश्चन्द्र उवाच - भुङ्क्ते शक्र नृपो राज्यं प्रभावात्प्रकृतेध्रुवम्
Paano, O Hari, nais mong tamasahin ang langit nang sama-sama kasama sila? Sinabi ni Harishchandra: O Shakra, ang isang hari ay tiyak na nagtatamasa ng kanyang kaharian sa pamamagitan ng kapangyarihan ng kanyang mga nasasakupan.
Verse 26
यजते च महायज्ञैः कर्म पूर्तं करोति च । तच्च तेषां प्रभावेण मया सर्वमनुष्ठितम्
Siya ay nagsasagawa ng mga dakilang sakripisyo at gumagawa ng mga gawaing kawanggawa (ishta-purta). Ang lahat ng iyon ay naisakatuparan ko lamang sa pamamagitan ng kanilang kapangyarihan at suporta.
Verse 27
उपदादान्न संत्यक्ष्ये तानहं स्वर्गलिप्सया । तस्माद्यन्मम देवेश किञ्चिदस्ति सुचेष्टितम्
Kaya naman, hindi ko sila iiwan dahil lamang sa pagnanais sa langit. Samakatuwid, O Panginoon ng mga Diyos, anuman ang mabubuting gawa na aking naisagawa...
Verse 28
दत्तमिष्टमथो जप्तं सामान्यं तैस्तदस्तु नः । बहुकालोपभोज्यं च फलं यन्मम कर्मगम्
...anuman ang aking naibigay sa kawanggawa, isinakripisyo, o binigkas, hayaang ang merito niyon ay maibahagi nang pantay sa kanila. Ang bunga ng aking mga kilos, na tatamasahin sa mahabang panahon...
Verse 29
तदस्तु दिनमप्येकं तैः समं त्वप्रसादतः । सूत उवाच - एवं भविष्यतीत्युक्त्वा शक्रस्त्रिभुवनेश्वरः
...hayaang matamasa iyon kahit isang araw lamang kasama sila, sa pamamagitan ng iyong biyaya. Sinabi ni Suta: Sa pagsasabing 'Mangyari nawa,' si Shakra, ang panginoon ng tatlong daigdig...
Verse 30
प्रसन्नचेता धर्मश्च विश्वामित्रश्च गाधिजः । गत्वा तु नगरं सर्वे चातुर्वर्ण्यसमाकुलम्
Kasama ang nalugod na Dharma at si Vishvamitra na anak ni Gadhi, silang lahat ay nagtungo sa lungsod na puno ng mga tao mula sa apat na varna.
Verse 31
हरिश्चन्द्रस्य निकटे प्रोवाच विबुधाधिपः । आगच्छन्तु जनाः शीघ्रं स्वर्गलोकं सुदुर्लभम्
Sa harap ni Harishchandra, ang panginoon ng mga diyos (Indra) ay nagpahayag: 'Hayaan ang mga tao na mabilis na pumunta sa makalangit na kaharian, na napakahirap makamit.'
Verse 32
धर्मप्रसादात्सम्प्राप्तं सर्वैर्युष्माभिरेव तु । हरिश्चन्द्रोऽपि तान्सर्वाञ्जनान्नगरवासिनः
'Ito ay nakamit ninyong lahat sa pamamagitan ng biyaya ng Dharma.' Kinausap din ni Harishchandra ang lahat ng mga mamamayan ng lungsod...
Verse 33
प्राह राजा धर्मपरो दिवमारुह्यतामिति । सूत उवाच - तदिन्द्रस्य वचः श्रुत्वा प्रीतास्तस्य च भूपतेः
Ang matuwid na hari ay nagsabi: 'Tayo ay umakyat sa langit.' Sinabi ni Suta: Nang marinig ang mga salitang iyon ni Indra at nalugod sa hari...
Verse 34
ये संसारेषु निर्विण्णास्ते धुरं स्वसुतेषु वै । कृत्वा प्रहृष्टमनसो दिवमारुरुहुर्जनाः
...ang mga taong humiwalay na sa makamundong buhay ay inilagay ang pasanin ng sambahayan at kaharian sa kanilang mga anak, at may nagagalak na isipan, ay umakyat sa langit.
Verse 35
विमानवरमारूढाः सर्वे भास्वरविग्रहाः । तदा सम्भूतहर्षास्ते हरिश्चन्द्रश्च पार्थिवः
Sumasakay sa mahusay na mga sasakyang panghimpapawid, silang lahat ay nagkaroon ng maningning at maliwanag na mga katawan. Pagkatapos, puno ng matinding kagalakan, si Haring Harishchandra...
Verse 36
राज्येऽभिषिच्य तनयं रोहिताख्यं महामनाः । अयोध्याख्ये पुरे रम्ये हृष्टपुष्टजनान्विते
...ang may mataas na kaisipan, matapos italaga ang kanyang anak na nagngangalang Rohita sa kaharian, sa magandang lungsod ng Ayodhya na tinitirhan ng masaya at masaganang mga tao...
Verse 37
तनयं सुहृदश्चापि प्रतिपूज्याभिनन्द्य च । पुण्येन लभ्यां विपुलां देवादीनां सुदुर्लभाम्
...matapos parangalan at magiliw na batiin ang kanyang anak at mga kaibigan, (nakamit niya) ang malawak na kalagayang makakamit lamang sa pamamagitan ng matinding merito, na napakahirap maabot kahit ng mga diyos.
Verse 38
सम्प्राप्य कीर्तिमतुलां विमाने स महीपतिः । आसाञ्चक्रे कामगमे क्षुद्रघण्टाविराजिते
Matapos makamit ang walang katulad na katanyagan, ang haring iyon ay umupo sa isang sasakyang panghimpapawid na gumagalaw ayon sa kalooban at maganda ang pagkakaadorno ng maliliit na kampanilya.
Verse 39
ततस्तर्हि समालोक्य श्लोकमन्त्रं तदा जगौ । दैत्याचार्यो महाभागः सर्वशास्त्रार्थतत्त्ववित्
Pagkatapos, sa pagmamasid sa maluwalhating kaganapang ito, ang napakaswerteng guro ng mga Daitya (Shukracharya), na nakakaalam ng kakanyahan ng lahat ng mga kasulatan, ay inawit ang talatang ito.
Verse 40
शुक्र उवाच - अहो तितिक्षामाहात्म्यमहो दानफलं महत् । यदागतो हरिश्चन्द्रो महेन्द्रस्य सलोकताम्
Sinabi ni Shukra: 'O! Ang kadakilaan ng pagtitiis! O! Ang dakilang bunga ng kawanggawa! Kung saan nakamit ni Harishchandra ang parehong dako ni Mahendra.'
Verse 41
सूत उवाच - एतत्ते सर्वमाख्यानं हरिश्चन्द्रस्य चेष्टितम् । यः शृणोति च दुःखार्तः स सुखं लभतेऽन्वहम्
Sinabi ni Suta: 'Sa gayon ay isinalaysay ko sa iyo ang buong kuwento at mga gawa ni Harishchandra. Sinumang nagdurusa na nakikinig dito ay nagtatamo ng kaligayahan araw-araw.'
Verse 42
स्वर्गार्थी प्राप्नुयात् स्वर्गं सुतार्थी सुतमाप्नुयात् । भार्यार्थी प्राप्नुयाद्भार्यां राज्यार्थीं राज्यमाप्नुयात्
'Ang nagnanais ng langit ay magtatamo ng langit; ang nagnanais ng anak ay magtatamo ng anak; ang nagnanais ng asawa ay magtatamo ng asawa; at ang nagnanais ng kaharian ay magtatamo ng kaharian.'
Verse 999
इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां सप्तमस्कन्धे हरिश्चन्द्राख्यानश्रवणफलवर्णनं नाम सप्तविंशोऽध्यायः
Dito nagtatapos ang ikadalawampu't pitong kabanata na pinamagatang 'Paglalarawan ng mga Bunga ng Pakikinig sa Kuwento ni Harishchandra' sa ikapitong Skandha ng Srimad Devi Bhagavatam, ang Mahapurana ng 18,000 taludtod.
Lord Indra showers immortal nectar (Amrita) from the sky onto the funeral pyre, miraculously reviving the young prince, making him completely healthy and joyful.
He refuses to enter heaven without his loyal citizens, stating that abandoning devoted subjects is a sin equal to killing a Brahmin. He insists on sharing his own accumulated merit so they can all ascend together.
According to the Phala Shruti (fruits of hearing) at the end of the chapter, listening to this narrative relieves sorrow and grants desires such as heaven, a spouse, children, or a kingdom.
Read Devi Bhagavatam in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.