Adhyaya 8

Verse 1

इति ब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने स्तेयपानकथनं नाम सप्तमो ऽध्यायः इन्द्र उवाच अगम्यागमनं किं वा को दोषः का च निष्कृतिः / एतन्मे मुनिशार्दूल विस्तराद्वक्तुमर्हसि

Ganito sa Brahmanda Mahapurana, sa bahaging hilaga, sa pag-uusap nina Hayagriva at Agastya sa Lalitopakhyana, naroon ang ikapitong kabanata na tinatawag na ‘Steyapana-kathana’. Nagsalita si Indra: Ano ang agamyagamana, ano ang kasalanan nito, at ano ang pagtubos o pag-aalis-sala (nishkriti)? O dakilang muni, ipaliwanag mo sa akin nang malawakan.

Verse 2

बृहस्पतिरुवाच अगम्यागमनं नाम मातृस्वसृगुरुस्त्रियः / मातुलस्य प्रिया चेति गत्वेमा नास्ति निष्कृतिः

Sinabi ni Brihaspati: Ang “agamyagamana” ay ang paglapit sa ina, sa kapatid na babae ng ina (tiyahin), sa asawa ng guro, at sa minamahal na babae ng tiyuhin sa ina. Kapag nagawa ito, wala nang nishkriti o pag-aalis-sala.

Verse 3

मातृसङ्गे तु यदघं तदेव स्वसृसङ्गमे / गुरुस्त्रीसंगमे तद्वद्गुरवो बहवः स्मृताः

Ang kasalanang dulot ng pakikipag-ugnay sa ina ay siya ring kasalanan sa pakikipag-ugnay sa kapatid na babae (svasā). Gayundin sa pakikipag-ugnay sa asawa ng guro; at ang “guro” ay itinuturing na maraming uri ayon sa Smriti.

Verse 4

ब्रह्मोपदेशमारभ्य यावद्वेदान्तदर्शनम् / एकेन वक्ष्यते येन स महागुरुरुच्यते

Mula sa pagtuturo tungkol sa Brahman hanggang sa pagtanaw sa Vedanta—kung iisang tao ang nagtuturo ng lahat, siya ang tinatawag na Mahaguru.

Verse 5

ब्रह्मोपदेशमेकत्र वेदशास्त्राण्यथैकतः / आचार्यः स तु विज्ञेयस्तदेकैकास्तु देशिकाः

Ang pagtuturo tungkol sa Brahman ay isang bahagi, at ang Veda at mga shastra ay isa pang bahagi—ang nagtuturo ng kapwa bilang iisang kabuuan ay dapat kilalaning Ācārya; ngunit ang nagtuturo ng isa-isa lamang ay tinatawag na Deśika.

Verse 6

गुरोरात्मान्तमेव स्यादायार्यस्य प्रियागमे / द्वादशाब्दं चरेत्कृच्छ३मेकैकं तु षडब्दतः

Ang sinumang lumapit sa minamahal na asawa ng guro ay nagdudulot ng pagbagsak ng sarili; kaya dapat magsagawa ng ‘kṛcchra’ na pagtitika sa loob ng labindalawang taon, at sa bawat kasalanan ay anim na taon ang pagtubos.

Verse 7

मातुलस्य प्रियां गत्वा षडब्दं कृच्छ्रमाचरेत् / ब्राह्मणस्तु सजातीयां प्रमदां यदि गच्छति

Ang lumapit sa minamahal na asawa ng tiyuhin sa ina ay dapat magsagawa ng ‘kṛcchra’ na pagtubos sa loob ng anim na taon. At kung ang isang Brahmana ay lumapit sa babaeng kauri niya (sa paraang labag sa dharma)—

Verse 8

उपोषितस्त्रिरात्रं तु प्राणायामशतं चरेत् / कुलटां तु सजातीयां त्रिरात्रेण विशुध्यति

Mag-ayuno nang tatlong gabi at magsagawa ng sandaang prāṇāyāma. At ang ‘kulaṭā’ na babae na kauri ay nalilinis sa loob lamang ng tatlong gabi.

Verse 9

पञ्चाहात्क्षत्रियाङ्गत्वा सप्ताहा द्वैश्यजामपि / चक्रीकिरातकैवर्तकर्मकारादियोषितः

Sa babae ng kṣatriya, nalilinis sa loob ng limang araw; sa babae ng vaiśya, sa loob ng pitong araw; at gayundin sa mga babae ng cakrī, kirāta, kaivarta, karmakāra at iba pa, may katulad na tuntunin.

Verse 10

शुद्धिः स्याद्द्वादशाहेन धराशक्त्यर्चनेन च / अनन्त्यजां ब्राह्मणो गत्वा प्रमादादब्दतः शुचिः

Ang paglilinis ay natatamo sa loob ng labindalawang araw, at natatamo rin sa pag-aral at pag-aalay kay Dharāśakti (Diyosa ng Lupa). Ngunit kung ang isang Brahmana ay dahil sa kapabayaan ay lumapit sa babaeng antyajā, magiging malinis lamang siya pagkalipas ng isang taon.

Verse 11

देवदासी ब्रह्मदासी स्वतन्त्राशूद्रदासिका / दासी चतुर्विधा प्रोक्ता द्वे चाद्ये क्षत्रियासमे

Ang devadāsī, brahmadāsī, at ang malayang śūdra-dāsikā—ang dāsī ay sinasabing may apat na uri; ang unang dalawa ay itinuturing na kapantay ng kṣatriya.

Verse 12

अन्यावेश्याङ्गनातुल्या तदन्या हीनजातिवत् / आत्मदासीं द्विजो मोहादुक्तार्थे दोषमाप्नुयात्

Ang isang uri ng dāsī ay itinutulad sa babaeng patutot, at ang isa ay gaya ng mababang kapanganakan; at ang dvija na dahil sa kamangmangan ay kumilos hinggil sa ātmadāsī ayon sa nasabi, ay magkakamit ng kasalanan.

Verse 13

स्वस्त्रीमृतुमतीं गत्वा प्राजापत्यं चरेद्व्रतम् / द्विगुणेन परां नारीं चतुर्भिः क्षत्रियाङ्गनाम्

Kapag namatay ang sariling asawa, isagawa ang Prājāpatya-vrata; para sa ibang babae ay dobleng (pagbabayad-sala), at para sa babaeng kṣatriya ay apat na ulit.

Verse 14

अष्टभिर्वैश्यनारीं च शूद्रां षौडशभिस्तथा / द्वात्रिंशता संकरजां वेश्यां शूद्रामिवाचरेत्

Para sa babaeng vaiśya ay walong ulit, para sa śūdra ay labing-anim; para sa veśyā na mula sa halong lahi ay tatlumpu’t dalawa (pagbabayad-sala), at ang veśyā ay tratuhing gaya ng śūdra.

Verse 15

रजस्वलां तु यो भार्यां मोहतो गन्तुमिच्छति / स्नात्वान्यवस्त्रसंयुक्तमुक्तार्थेनैव शुध्यति

Ang sinumang dahil sa kamangmangan ay nagnanais lumapit sa asawang may regla, kapag naligo at nagsuot ng ibang kasuotan, ay luminis sa pamamagitan ng nasabing pagbabayad-sala.

Verse 16

उपोष्य तच्छेषदिनं स्नात्वा कर्म समाचरेत् / तथैवान्याङ्गनां गत्वा तदुक्तार्थं समाचरेत्

Mag-ayuno sa natitirang araw, saka maligo upang luminis at isagawa ang tungkulin ayon sa ritwal. Gayundin, kahit pumunta sa ibang babae, kumilos ayon sa kahulugang itinuro ng śāstra.

Verse 17

पित्रोरनुज्ञया कन्यां यो गच्छेद्विधिना विना / त्रिरात्रोपोषणाच्छुद्धिस्तामेवोद्वाहयेत्तदा

Ang sinumang, may pahintulot ng mga magulang ngunit walang wastong ritwal, lumapit sa isang dalaga—malilinis sa pag-aayuno ng tatlong gabi; saka niya pakasalan ang dalagang iyon.

Verse 18

कन्यां दत्त्वा तु यो ऽन्यस्मै दत्ता यश्चानुयच्छति / पित्रोरनुज्ञया पाददिनार्धेन विशुध्यति

Ang nagbigay ng dalaga sa iba at pagkatapos ay sumunod/bumawi sa naibigay na dalaga—sa pahintulot ng mga magulang, nalilinis sa prāyaścitta sa loob ng kalahati ng isang-kapat na araw (isang-walong araw).

Verse 19

ज्ञातः पितृभ्यां यो मासं कन्याभावे तु गच्छति / वृषलः स तु विज्ञेयः सर्वकर्मबहिष्कृतः

Ang taong alam ng mga magulang ngunit patuloy na lumalapit sa dalaga sa kalagayang ‘kanyā-bhāva’ sa loob ng isang buwan—dapat ituring na vṛṣala at itiwalag sa lahat ng gawaing panrelihiyon.

Verse 20

ज्ञातः पितृभ्यां यो गत्वा परोढां तद्विनाशने / विधवा जायते नेयं पूर्वगन्तारमाप्नुयात्

Ang taong alam ng mga magulang ngunit pumunta sa paroḍhā (asawa ng iba) at nakipag-ugnayan—kapag siya’y napuksa, ang babae’y nagiging balo; hindi niya makakamit ang ‘naunang dumating’ (pūrvagantā).

Verse 21

अनुग्रहाद्द्विजातीनामुद्वाहविधिना तथा / त्यागकर्माणि कुर्वीत श्रौतस्मार्तादिकानि च

Sa biyaya sa mga dvijati, ayon sa paraan ng kasal, dapat ding isagawa ang mga gawaing pagtalikod (tyāga) at mga ritong Śrauta at Smārta.

Verse 22

आदावुद्वाहिता वापि तद्विनाशे ऽन्यदः पिता / भोगेच्छोः साधनं सा तु न येग्याखिलकर्मसु

Sa simula, ang asawang naikasal ang nararapat; kapag siya’y nawala, ang ama’y nagbibigay ng iba. Siya’y kasangkapan ng naghahangad ng aliw, ngunit hindi siya iniuugnay sa lahat ng ritwal.

Verse 23

ब्रह्मादिपिपीलकान्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् / पञ्चभूतात्मकं प्रोक्तं चतुर्वासनयान्वितम्

Mula kay Brahmā hanggang sa langgam, ang buong daigdig—nakapirmi man o gumagalaw—ay sinasabing binubuo ng limang elemento at may apat na vāsanā.

Verse 24

जन्माद्याहारमथननिद्राभीत्यश्च सर्वदा / आहारेण विना जन्तुर्नाहारो मदनात्स्मृतः

Mula sa kapanganakan, laging naroon ang pagkain, pakikipagtalik, pagtulog, at takot. Kung walang pagkain, di mabubuhay ang nilalang; at maging ang pagnanasa sa pagkain ay iniuugnay sa Madana (Kāma).

Verse 25

दुस्तरो मदनस्तस्मात्सर्वेषां प्राणिनामपि / पुन्नारीरूपवत्कृत्वा मदननेनैव विश्वसृक्

Kaya’t ang Madana (Kāma) ay mahirap lampasan ng lahat ng nilalang. Ang Lumikha ng daigdig ay humubog ng anyong lalaki at babae, at sa palaso ni Madana mismo pinaandar ang sanlibutan.

Verse 26

प्रवृत्तिमकरोदादौ सृष्टिस्थितिलयात्मिकाम् / तत्प्रवृत्त्या प्रवर्तन्ते तन्निवृत्त्याक्षयां गतिम्

Sa pasimula, itinatag Niya ang pravṛtti na may anyong paglikha, pagpapanatili, at pagkalusaw. Sa pravṛtti, ang mga nilalang ay kumikilos sa karma; sa nivṛtti, nararating nila ang di-nasisirang landas (moksha).

Verse 27

प्रवृत्त्यैव यथा मुक्तिं प्राप्नुयुर्ये न धीयुताः / तद्रहस्यं तदोपायं शृणु वक्ष्यामि सांप्रतम्

Paano makakamit ng mga hindi marunong ang moksha sa pamamagitan lamang ng pravṛtti—pakinggan ang lihim at ang paraan; sasabihin ko ngayon.

Verse 28

सर्वात्मको वासुदेवः पुरुषस्तु पुरातनः / इयं हि मूलप्रकृतिर्लक्ष्मीः सर्वजगत्प्रसूः

Si Vāsudeva ang sinaunang Purusha na sumasaklaw sa lahat ng sarili. At ang Lakṣmī na ito ang Mūla-Prakṛti, ang ina ng buong sanlibutan.

Verse 29

पञ्चापञ्चात्मतृप्त्यर्थं मथनं क्रियतेतराम् / एवं मन्त्रानुभावात्स्यान्मथनं क्रियते यदि

Para sa kasiyahan ng mga sangkap na panca at apanca, isinasagawa ang matinding pag-uga (mathana). Gayundin, kung ang mathana ay gawin sa bisa ng mantra, magkakaroon din ng gayong bunga.

Verse 30

तावुभौ मन्त्रकर्माणौ न दोषो विद्यते तयोः

Kapwa ito ay mga gawaing batay sa mantra; sa dalawa ay walang kapintasan.

Verse 31

तपोबलवतामेतत्केवलानामधोगतिः / स्वस्त्रीविषय एवेदं तयोरपि विधेर्बलात्

Kahit ang mga may lakas ng tapas at lubos na nakatuon ay may ganitong pagbagsak: pagkakapit sa usapin ng sariling asawa; at maging silang dalawa ay nasasaklaw ng lakas ng tadhana.

Verse 32

परस्परात्म्यैक्यहृदोर्देव्या भक्त्यार्द्रचेतसोः / तयोरपि मनाक्चेन्न निषिद्धदिवसेष्वघम्

Yaong magkaisa ang puso sa pagkakaisang-espiritu at basâ ang loob sa debosyon sa Diyosa—kahit sila, kung kapos kahit kaunti sa pagpipigil, sa mga araw na ipinagbabawal ay nagiging kasalanan.

Verse 33

इयमंबा जगद्धात्री पुरुषो ऽयं सदाशिवः / पञ्चविंशतितत्त्वानां प्रीतये मथ्यते ऽधुना

Ito si Ambā, ang Ina na nagtataguyod sa daigdig; at ito ang Puruṣa, si Sadāśiva; para sa kagalakan ng dalawampu’t limang tattva, isinasagawa ngayon ang banal na pag-ikot na ito.

Verse 34

एतन्मन्त्रानुभावाच्च मथनं क्रियते यदि / तावुभौ पुण्यकर्माणौ न दोषो विद्यते तयोः

Kung ang pag-ikot na ito ay ginagawa sa bisa ng mantrang ito, silang dalawa ay nagiging tagagawa ng kabutihan; walang kapintasan sa kanila.

Verse 35

इदं च शृणु देवेन्द्र रहस्यं परमं महत् / सर्वेषामेव पापानां यौगपद्येन नाशनम्

O Devendra, pakinggan mo rin ang napakadakila at pinakamataas na lihim na ito—na pumupuksa sa lahat ng kasalanan nang sabay-sabay.

Verse 36

भक्तिश्रद्धासमायुक्तः स्नात्वान्तर्जलसंस्थितः / अष्टोत्तरसहस्रं तु जपेत्पञ्चदशाक्षरीम्

Taglay ang debosyon at pananampalataya, matapos maligo nang banal at manatili sa loob ng tubig, bigkasin ang labinlimang-pantig na mantra nang isang libo at walo na ulit.

Verse 37

आराध्य च परां शक्तिं मुच्यते सर्वकिल्बिषैः / तेन नश्यन्ति पापानि कल्पकोटिकृतान्यपि / सर्वापद्भ्यो विमुच्येत सर्वाभीष्टं च विन्दति

Sa pagsamba sa Kataas-taasang Shakti, napapalaya siya sa lahat ng dungis; sa bisa nito, nawawala kahit ang mga kasalanang nagawa sa milyun-milyong kalpa. Naliligtas siya sa lahat ng kapahamakan at nakakamit ang lahat ng ninanais.

Verse 38

इन्द्र उवाच भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वभूतहिते रत / संयोगजस्य पापस्य विशेषं वक्तुमर्हसि

Sinabi ni Indra: “O Bhagavan, ikaw ay nakaaalam ng lahat ng dharma at nakatuon sa kapakanan ng lahat ng nilalang; ipaliwanag mo sana ang natatanging uri ng kasalanang nagmumula sa saṃyoga (pagkakaugnay).”

Verse 39

बृहस्पतिरुवाच संयोगजं तु यत्पापं तच्चतुर्धा निगद्यते / कर्ता प्रधानः सहकृन्निमित्तो ऽनुमतः क्रमात्

Sinabi ni Bṛhaspati: “Ang kasalanang nagmumula sa saṃyoga ay sinasabing apat ang uri: ang pangunahing gumawa, ang kasamang gumawa, ang naging sanhi, at ang pumayag o umayon—ayon sa pagkakasunod.”

Verse 40

क्रमाद्दशांशतो ऽघं स्याच्छुद्धिः पूर्वोक्तमार्गतः

Ayon sa pagkakasunod, ang bahagi ng kasalanan ng bawat isa ay nagiging ikasampu; at ang paglilinis ay nagaganap ayon sa landas na naipahayag na noon.

Verse 41

मद्यं कलञ्जं निर्यासं छत्राकं गृञ्जनं तथा / लशुनं च कलिङ्गं च महाकोशातकीं तथा

Alak (madya), kalañja, dagta/katas (niryāsa), kabute (chatrāka), gṛñjana, bawang (laśuna), kaliṅga, at mahākośātakī—binanggit din ang mga ito.

Verse 42

बिंबीं च कवकं चैव हस्तिनीं शिशुलंबिकाम् / औदुंबरं च वार्ताकं कतकं बिल्वमल्लिका

Bimbī, kavaka, hastinī, śiśulambikā, audumbara, vārtāka (talong), kataka, at bilvamallikā—kasama ring binilang ang mga ito.

Verse 43

क्रमाद्दशगुणं न्यूनमघमेषां विनिर्दिशेत् / पुरग्रामाङ्गवैश्याङ्गवेश्योपायनविक्रयी

Ang kasalanan ng mga ito ay itinakdang unti-unting nababawasan nang sampung ulit: yaong kabilang sa bayan at nayon (tagapaglingkod), kaugnay ng vaiśya, kaugnay ng patutot, at nagbebenta ng handog o regalo.

Verse 44

सेवकः पुरसंस्थश्च कुग्रामस्थो ऽभिशस्तकः / वैद्यो वैखानसः शैवो नारीजीवो ऽन्नविक्रयी

Alipin o tagapaglingkod, naninirahan sa lungsod, naninirahan sa masamang nayon, ang hinatulan (abhiśasta), manggagamot, vaikhānasa, tagasunod ni Śiva, nabubuhay sa babae, at nagbebenta ng pagkain.

Verse 45

शस्त्रजीवी परिव्राट् च वैदिकाचारनिन्दकः / क्रमाद्दशगुणान्न्यूनमेषामन्नादने भवेत्

Ang nabubuhay sa sandata, ang parivrāt (naglalakbay na pulubing asceta), at ang naninira sa kaugaliang Veda—sa pagkain ng kanilang pagkain, ang sala ay nababawasan nang sunod-sunod, tig-sampung ulit.

Verse 46

स्वतन्त्रं तैलकॢप्तं तु ह्युक्तार्थं पापमादिशेत् / तैरेव दृष्टं तद्भुक्तमुक्तपापं विनिर्दिशेत्

Ang pagkaing niluto nang mag-isa sa langis ay sinasabing nagdudulot ng kasalanan ayon sa diwa ng śāstra; ngunit kung iyon ay nakita nila mismo at saka kinain, itinatakda itong malaya sa kasalanan.

Verse 47

ब्रह्मक्षत्रविशां चैव सशूद्राणां यथौदनम् / तैलपक्वमदृष्टं च भुञ्जन्पादमघं भवेत्

Para sa Brahmana, Kshatriya, Vaishya at Shudra, gaya ng karaniwang kanin; kung kakain ng pagkaing niluto sa langis ngunit hindi nakita, magkakaroon ng isang pāda ng kasalanan (isang-kapat).

Verse 48

द्विजात्मदासीकॢप्तं च तया दृष्टे तदर्धके / वेश्यायास्तु त्रिपादं स्यात्तथा दृष्टे तदोदने

Ang pagkaing ginawa ng aliping babae ng isang dvija, kung nakita niya mismo, ay nagdudulot lamang ng kalahating kasalanan; ngunit ang pagkain ng isang veśyā, kung nakita rin nang gayon, ay nagdudulot ng tatlong pāda ng kasalanan (tatlong-kapat).

Verse 49

शूद्रावत्स्यात्तु गोपान्नं विना गव्यचतुष्टयम् / तैलाज्यगुडसंयुक्तं पक्वं वैश्यान्न दुष्यति

Ang pagkain ng gopa ay ituturing na gaya ng sa Shudra kung wala ang gavyacatuṣṭaya (apat na mula sa baka); ngunit ang pagkaing Vaishya na nilutong may langis, ghee, at pulot-asukal ay hindi nadudungisan.

Verse 50

वैश्यावद्ब्राह्मणी भ्रष्टा तया दृष्टेन किञ्चन

Ang isang brahmani na nalugmok (bhraṣṭā) ay ituturing na gaya ng Vaishya; at anumang pagkaing nakita niya ay susundin din ang kaparehong tuntunin.

Verse 51

ब्रुवस्यान्नं द्विजो भुक्त्वा प्राणायामशतं चरेत् / अथवान्तर्जले जप्त्वाद्रुपदां वा त्रिवारकम्

Pagkakain ng pagkain ni Bruvā, ang dvija ay magsagawa ng sandaang prāṇāyāma; o magjapa ng mantra ni Drupadā nang tatlong ulit sa loob ng tubig.

Verse 52

इदं विष्णुस्त्र्यंबकं वा त्थैवान्तर्जले जपेत् / उपोष्य रजनीमेकां ततः पापाद्विशुध्यति

Gayundin, bigkasin ang mantra na “Viṣṇu” o “Tryambaka” sa loob ng tubig; sa pag-aayuno nang isang gabi, siya’y luminis mula sa kasalanan.

Verse 53

अथवा प्रोक्षयेदन्नमब्लिङ्गैः पावमानिकैः / अन्नसूक्तं जपित्वा तु भृगुर्वै वारुणीति च

O kaya’y wisikan ang pagkain ng banal na tubig gamit ang mga mantra ng Pāvamāna na walang-liṅga; saka bigkasin ang Annasūkta at “Bhṛgur vai Vāruṇī”.

Verse 54

ब्रह्मार्पणमिति श्लोकं जप्त्वा नियममाश्रितः / उपोष्य रजनीमेकां ततः शुद्धो भविष्यति

Sa pagbigkas ng śloka na “Brahmārpaṇam”, pagsunod sa niyama, at pag-aayuno nang isang gabi, siya’y magiging dalisay.

Verse 55

स्त्री भुक्त्वा तु ब्रुवाद्यन्नमेकाद्यान्भोजये द्द्विजान् / आपदि ब्राह्मणो ह्येषामन्नं भुक्त्वा न दोषभाक्

Kung ang babae ay nakakain ng pagkain ni Bruvā, matapos ang isang araw ng pagtalima (vrata) ay magpakain siya sa mga dvija; sa oras ng kagipitan, ang brāhmaṇa na kumain ng kanilang pagkain ay hindi nagkakasala.

Verse 56

इदं विष्णुरिति मन्त्रेण सप्तवाराभिमन्त्रितम् / सो ऽहंभावेन तद्ध्यात्वा भुक्त्वा दोषैर्न लिप्यते

Ang pagkaing inantala ng pitong ulit sa mantrang “idaṃ viṣṇur iti”, kapag kinain na may pagninilay sa damdaming “so’ham”, ay hindi nadudungisan ng mga kasalanan.

Verse 57

अथवा शङ्करं ध्यायञ्जप्त्वा त्रैय्यंबकं मनुम् / सो ऽहंभावेन तज्ज्ञानान्न दोषैः प्रविलिप्यते

O kaya’y magnilay kay Śaṅkara at bigkasin ang mantrang Tryambaka; sa kaalamang iyon at sa damdaming “so’ham”, hindi siya nadudungisan ng mga pagkukulang.

Verse 58

इदं रहस्यं देवेन्द्र शृणुष्व वचनं मम / ध्यात्वा देवीं परां शक्तिं जप्त्वा पञ्चदशाक्षरीम्

O Devendra, pakinggan ang aking lihim na salita: magnilay sa Diyosa, ang Kataas-taasang Śakti, at bigkasin ang Pañcadaśākṣarī na mantrang labinlimang pantig.

Verse 59

तन्निवेदितबुद्ध्यादौ यो ऽश्नाति प्रत्यहं द्विजः / नास्यान्नदोषजं किञ्चिन्न दारिद्रयभयं तथा

Ang dvija na araw-araw kumakain matapos ihandog muna ang isip at buddhi sa Kanya, ay hindi tinatamaan ng anumang dungis ng pagkain, at wala ring takot sa karalitaan.

Verse 60

न व्याधिजं भयं तस्य न च शत्रुभयं तथा / जपतो मुक्तिरेवास्य सदा सर्वत्र मङ्गलम्

Wala siyang takot sa karamdaman, ni takot sa kaaway; ang nagja-japa ay tiyak na makakamit ang kalayaan, at laging may pagpapala sa lahat ng dako.

Verse 61

एष ते कथितः शक्र पापानामपि विस्तरः / प्रायश्चित्तं तथा तेषां किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

O Śakra, naipahayag ko na sa iyo ang lawak ng mga kasalanan at ang prāyaścitta, ang pagtubos sa mga iyon; ano pa ang nais mong marinig?