Adhyaya 18
Anushanga PadaAdhyaya 1815 Verses

Adhyaya 18

Nakṣatra-Śrāddha Phala-Vidhi (Results of Śrāddha by Asterism)

Ang maikling adhyāya na ito ay isang preskriptibong talaang pang-astral sa daloy ng Śrāddhakalpa. Si Bṛhaspati, na sumisipi sa naunang turo ni Yama kay Haring Śaśabindu, ay naglilista ng mga bunga (phala) ng pagsasagawa ng śrāddha kapag nagtatagpo ang ilang nakṣatra. Sunod-sunod ang pagtutugma ng asterismo at biyaya: ang Kṛttikā ay para sa matibay na panata at liwanag na makalangit; ang Rohiṇī ay para sa supling at tejas; ang Ārdrā ay kaugnay ng mabibigat na kinalabasan; ang Punarvasu at Tiṣya/Puṣya ay nagdudulot ng kasaganaan at pag-aaruga; ang Āśleṣā at Maghā ay nagbibigay ng magigiting na anak na lalaki at dangal sa lipunan; ang Phālgunī ay nagbibigay ng magandang kapalaran; ang Hasta at Citrā ay nagkakaloob ng pamumuno at mga anak na kaaya-aya; ang Svātī ay tumutulong sa tubo sa kalakalan; ang Anurādhā at Jyeṣṭhā ay nagpapahiwatig ng paghahari; ang Mūla at mga Āṣāḍhā ay para sa kalusugan at katanyagan; ang Śravaṇa ay para sa mas mataas na pag-unlad espirituwal; at ang Dhaniṣṭhā ay para sa yaman at bahagi ng karangalan ng hari. Sa wakas, binabanggit na naging matagumpay ang pamamahala ni Śaśabindu matapos sundin ang paraang ito, na itinatanghal ang tamang oras ng ritwal bilang sandigan ng katatagan ng pamilya at kaharian.

Shlokas

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे तिथिश्राद्धवर्णनं नाम सप्तदशो ऽध्यायः // १७// बृहस्पतिरुवाच यमस्तु यानि श्राद्धानि प्रोवाच शशबिन्दवे / तानि मे शृणु कार्याणि नक्षत्रेषु पृथक् पृथक्

Ganito sa Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, sa gitnang bahagi na ipinahayag ni Vāyu, sa ikatlong Upoddhāta-pāda, sa Śrāddha-kalpa, ang ikalabimpitong kabanata na tinatawag na ‘Paglalarawan ng Śrāddha ayon sa Tithi’. Sinabi ni Bṛhaspati: Ang mga śrāddha na itinuro ni Yama kay Śaśabindu—pakinggan ninyo mula sa akin; dapat itong isagawa nang magkakahiwalay ayon sa bawat nakṣatra.

Verse 2

श्राद्धं यः कृत्तिकायोगं कुरुते सततं नरः / अग्नीनाधाय स स्वर्गे राजते सुदृढव्रतः

Ang sinumang palagiang nagsasagawa ng śrāddha sa Kṛttikā-yoga, siya’y nagtatatag ng banal na apoy (agni) at, sa matibay na panata, nagliliwanag sa langit.

Verse 3

अपत्यकामो रोहिण्यां सौम्ये तेजस्विना भवेत् / प्रायशः क्रूरकर्माणि आर्द्रायां श्राद्धमाचरन्

Ang naghahangad ng anak, kapag nagsagawa ng śrāddha sa Rohiṇī, nagiging maamo at maningning. Ngunit ang gumaganap ng śrāddha sa Ārdrā ay kadalasang nahihilig sa mabagsik at marahas na gawain.

Verse 4

क्षेत्रभागी भवेत्पुत्री श्राद्धं कृत्वा पुनर्वसौ / पुष्टिकामः पुनस्तिष्ये श्राद्धं कुर्वीत मानवः

Kapag nagsagawa ng śrāddha sa Punarvasu, ang anak na babae ay nagkakaroon ng bahagi sa lupain/ari-arian ng angkan. At ang taong nagnanais ng puṣṭi (kasaganaan at lakas) ay dapat magsagawa muli ng śrāddha sa Tiṣya (Puṣya).

Verse 5

आश्लेषासु पितॄनर्चन्वीरान्पुत्रानवाप्नुयात् / जातीनां भवति श्रेष्ठो मघासु श्राद्धमाचरन्

Ang sinumang sumamba sa mga Pitṛ sa ilalim ng Aśleṣā ay magkakamit ng matatapang na anak na lalaki. At ang nagsasagawa ng śrāddha sa Maghā ay magiging pinakadakila sa kanyang angkan.

Verse 6

फाल्गुनीषु पितॄनर्चन्सौभाग्यं लभते नरः / प्रदानशीलः सापत्य उत्तरासु करोति यः

Sa mga Phālgunī, ang pag-aalay sa mga Pitṛ ay nagdudulot ng magandang kapalaran. At ang mapagkaloob na nagsasagawa ng śrāddha sa mga Uttarā ay uunlad na may kasamang supling.

Verse 7

संसत्सु मुख्यो भवति हस्ते ऽभ्यर्च्य पितॄनपि / चित्रायां चैव यः कुर्यात्पश्येद्रूपवतः सुतान्

Sa Hasta, ang pag-aalay sa mga Pitṛ ay nagiging dahilan upang maging pangunahing tao sa mga pagtitipon. At ang nagsasagawa ng śrāddha sa Citrā ay magkakamit ng mga anak na may kagandahan.

Verse 8

स्वातिना चैव यः कुर्याद्वाणिज्ये लाभमाप्नुयात् / पुत्रार्थी तु विशाखासु श्राद्धमीहेत मालवः

Ang paggawa ng śrāddha sa Svātī ay nagdudulot ng pakinabang sa kalakalan. Ang nagnanais ng anak na lalaki ay dapat magsikap magsagawa ng śrāddha sa Viśākhā.

Verse 9

अनुराधासु कुर्वाणो नरश्चक्रं प्रवर्त्तयेत् / आधिपत्यं भवेच्छ्रेष्ठं ज्येष्ठायां सततं तु यः

Ang paggawa ng śrāddha sa Anurādhā ay nagpapagalaw sa gulong ng impluwensiya at kasaganaan. At ang palagiang nagsasagawa nito sa Jyeṣṭhā ay magkakamit ng marangal na pamumuno.

Verse 10

मूलेनारोग्यमिच्छन्ति ह्याषाढासु महद्यशः / उत्तरासु तु कुर्वाणो वीतशोको भवेन्नरः

Sa bituing Mula, hinihiling ang kalusugan; sa Ashadha, nakakamit ang dakilang dangal. Sa Uttara Ashadha, ang gumagawa ay nagiging walang dalamhati.

Verse 11

श्रवणेन तु लोकेषु प्राप्नुयात्परमां गतिम् / राज्यभागी धनिष्ठासु प्राप्नुया द्विपुलं धनम्

Kapag ginawa sa bituing Shravana, nakakamit sa mga daigdig ang pinakamataas na hantungan. Sa Dhanishtha, ang gumagawa’y nagkakamit ng bahagi sa kaharian at dobleng yaman.

Verse 12

श्राद्धनिर्जितलोकश्च वेदान् सांगानवाप्नुयात् / नक्षत्रैर्वारुणैः कुर्वन्भिषक्सिद्धिमवाप्नुयात्

Sa pamamagitan ng śrāddha, napagwawagian ang mga daigdig at natatamo ang mga Veda kasama ang mga angga. Sa mga bituing Varuna, nakakamit ang ganap na husay sa panggagamot.

Verse 13

पूर्वप्रौष्ठ पदे कुर्वन्विन्देताजीविकान्बहून् / उत्तरास्वनतिक्रम्य विन्देद्गा वै सहस्रशः

Sa Purva Praushthapada, ang gumagawa’y nagkakamit ng maraming kabuhayan. Sa Uttara Ashadha, kung di lalabag sa tuntunin, makakamit ang libu-libong baka.

Verse 14

बहुकुप्यकृतं द्रव्यं विन्देत्कुर्वन्सुरेवतीम् / अश्वानश्वयुजा भक्तो भरण्यां साधुसत्तमः

Sa Surevati, natatamo ang yaman na naipon sa maraming sisidlan. Sa Ashvayuj, ang deboto’y nagkakamit ng mga kabayo; sa Bharani, siya’y nagiging pinakadakila sa mga banal.

Verse 15

इमं श्राद्धविधिं कुर्वञ्छशबिन्दुर्महीमिमाम् / कृत्स्नां बलेन सो ऽक्लिष्ठो लभ्ध्वा च प्रशशास ह

Sa pagsasagawa ng paraang Śrāddha na ito, nakuha ni Śaśabindu ang buong daigdig sa pamamagitan ng kanyang lakas nang walang hirap, at pagkatapos ay namuno nang matuwid.

Frequently Asked Questions

Śrāddha performed under particular nakṣatras yields distinct, predictable results—ranging from progeny and wealth to sovereignty and spiritual ascent.

Bṛhaspati speaks, citing Yama as the original instructor, and frames it as Yama’s teaching delivered to King Śaśabindu (a model recipient who later prospers).

It is primarily ritual-cosmological: astral time (nakṣatra) governs rite efficacy; it supports vaṃśa indirectly by emphasizing progeny, ancestral satisfaction, and stable kingship through correctly timed śrāddha.