Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 4
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca dhautāṅghri-pāṇir ācamya sapavitra udaṅ-mukhaḥ kṛta-svāṅga-kara-nyāso mantrābhyāṁ vāg-yataḥ śuciḥ
Sinabi ni Viśvarūpa: Kapag dumating ang takot, hugasan muna ang mga kamay at paa at magsagawa ng ācamana; hawakan ang banal na kuśa at umupo nang nakaharap sa hilaga, tahimik at malinis. Pagkatapos, gawin ang nyāsa sa mga bahagi ng katawan at sa mga kamay gamit ang walong-pantig na mantra ‘oṁ namo nārāyaṇāya’ at ang labindalawang-pantig na mantra, at isuot ang baluting nakatuon kay Nārāyaṇa. Ilagay ang mga pantig, simula sa praṇava, sa paa, tuhod, hita, tiyan, puso, dibdib, bibig, at ulo ayon sa ayos; at gawin din sa pabaligtad na ayos.
FAQs
This verse emphasizes external and internal purification—washing, ācamana, facing north, performing nyāsa with mantras, and observing controlled speech—before beginning the Narāyaṇa-kavaca.
Viśvarūpa teaches the proper method to invoke Lord Nārāyaṇa’s protective armor, ensuring the practitioner approaches the prayer with purity, discipline, and correct ritual focus.
Create a brief, consistent pre-prayer routine—cleanliness, a quiet posture, and mindful speech—so chanting becomes focused, reverent, and steady.