Nārada Instructs Dakṣa’s Sons; Allegory of the World; Dakṣa Curses Nārada
एतस्मिन् काल उत्पातान् बहून् पश्यन् प्रजापति: । पूर्ववन्नारदकृतं पुत्रनाशमुपाशृणोत् ॥ ३४ ॥
etasmin kāla utpātān bahūn paśyan prajāpatiḥ pūrvavan nārada-kṛtaṁ putra-nāśam upāśṛṇot
Sa panahong iyon, nakita ni Prajāpati Dakṣa ang maraming masasamang palatandaan. Pagkaraan, narinig niya mula sa iba’t ibang pinagmulan na ayon sa tagubilin ni Nārada, ang ikalawang pangkat ng kanyang mga anak—ang mga Savalāśva—ay sumunod din sa landas ng kanilang nakatatandang mga kapatid.
This verse notes that Dakṣa saw many ominous signs and then heard troubling news—showing that unusual disturbances can accompany major turning points in one’s destiny and in unfolding karma.
Because Nārada’s teachings inspired Dakṣa’s sons to renounce worldly life; Dakṣa, focused on progeny and creation, perceived their renunciation as ‘loss’ caused by Nārada.
It reminds one to recognize that reversals may signal a deeper redirection—inviting reflection on priorities and the possibility of spiritual growth beyond material plans.