Indra’s Brahma-hatyā, Flight from Sin, and Purification by Aśvamedha
इदं महाख्यानमशेषपाप्मनांप्रक्षालनं तीर्थपदानुकीर्तनम् । भक्त्युच्छ्रयं भक्तजनानुवर्णनंमहेन्द्रमोक्षं विजयं मरुत्वत: ॥ २२ ॥ पठेयुराख्यानमिदं सदा बुधा:शृण्वन्त्यथो पर्वणि पर्वणीन्द्रियम् । धन्यं यशस्यं निखिलाघमोचनंरिपुञ्जयं स्वस्त्ययनं तथायुषम् ॥ २३ ॥
idaṁ mahākhyānam aśeṣa-pāpmanāṁ prakṣālanaṁ tīrthapadānukīrtanam bhakty-ucchrayaṁ bhakta-janānuvarṇanaṁ mahendra-mokṣaṁ vijayaṁ marutvataḥ
Ang dakilang salaysay na ito ay naghuhugas ng lahat ng kasalanan, pumupuri sa Nārāyaṇa na Tīrthapada, nagtataas sa kadakilaan ng bhakti, naglalarawan ng mga deboto gaya nina Indra at Vṛtrāsura, at nagsasalaysay ng paglaya ni Mahendra mula sa kasalanan at ng kanyang tagumpay laban sa mga asura. Kaya ang marurunong ay dapat laging magbasa nito, at sa mga araw ng pagdiriwang ay makinig at bigkasin muli. Ito’y mapalad, nagbibigay ng dangal, nag-aalis ng lahat ng kasalanan, nagpapagapi sa kaaway, nagdudulot ng kabutihang-palad, at nagpapahaba ng buhay.
Thus ends the Bhaktivedanta purports of the Sixth Canto, Thirteenth Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “King Indra Afflicted by Sinful Reaction.”
This verse says the great Bhagavatam narrative cleanses all sins, glorifies the Lord (tīrtha-pada) through anukīrtana, elevates bhakti, and glorifies devotees—making hearing itself purifying and spiritually victorious.
Because the core of the narrative is anukīrtana—glorification of the Supreme Lord and His devotees—which the Bhagavatam repeatedly presents as the most powerful purifier of the heart.
Set a steady practice of hearing/reciting Bhagavatam and chanting the Lord’s names; treat devotional listening as daily purification rather than occasional inspiration.