Vṛtrāsura Rebukes Indra; Heroic Combat and the Asura’s Pure Devotional Prayers
विशीर्यमाणां पृतनामासुरीमसुरर्षभ: । कालानुकूलैस्त्रिदशै: काल्यमानामनाथवत् ॥ २ ॥ दृष्ट्वातप्यत सङ्कुद्ध इन्द्रशत्रुरमर्षित: । तान् निवार्यौजसा राजन् निर्भर्त्स्येदमुवाच ह ॥ ३ ॥
viśīryamāṇāṁ pṛtanām āsurīm asurarṣabhaḥ kālānukūlais tridaśaiḥ kālyamānām anāthavat
O Hari, nang magbigay ang panahon ng kanais-nais na pagkakataon, sinalakay ng mga deva mula sa likuran ang hukbo ng mga asura at itinaboy sila, na nagkawatak-watak na parang walang pinuno. Nang makita ni Vṛtrāsura—ang pinakamainam sa mga asura, na tinatawag na Indraśatru, kaaway ni Indra—ang kaawa-awang kalagayan ng kanyang mga kawal, siya’y labis na nagdalamhati at nagngitngit. Hindi niya matiis ang ganitong pag-urong, kaya pinigil niya sila sa lakas at sinaway ang mga deva, saka nagsalita ng mga sumusunod sa galit.
It describes Vṛtrāsura becoming intensely distressed and angry upon seeing his forces break, then forcibly restraining them and rebuking them to stand and fight.
Because he is presented as Indra’s principal adversary in this conflict; the epithet identifies him by his role in the narrative as Indra’s enemy.
It highlights leadership under pressure—when a group collapses in fear, a leader may need to steady them firmly and restore resolve rather than surrender to panic.