Ṛṣabhadeva’s Indifference to Siddhis, Vigilance Toward the Mind, and the Kali-yuga Rise of Anti-Vedic धर्म
तस्य ह वा एवं मुक्तलिङ्गस्य भगवत ऋषभस्य योगमायावासनया देह इमां जगतीमभिमानाभासेन सङ्क्रममाण: कोङ्कवेङ्ककुटकान्दक्षिणकर्णाटकान्देशान् यदृच्छयोपगत: कुटकाचलोपवन आस्यकृताश्मकवल उन्माद इव मुक्तमूर्धजोऽसंवीत एव विचचार ॥ ७ ॥
tasya ha vā evaṁ mukta-liṅgasya bhagavata ṛṣabhasya yoga-māyā-vāsanayā deha imāṁ jagatīm abhimānābhāsena saṅkramamāṇaḥ koṅka-veṅka-kuṭakān dakṣiṇa-karṇāṭakān deśān yadṛcchayopagataḥ kuṭakācalopavana āsya kṛtāśma-kavala unmāda iva mukta-mūrdhajo ’saṁvīta eva vicacāra.
Sa totoo lang ang Panginoong Rishabhadeva ay walang materyal na katawan, ngunit dahil sa yoga-maya ay itinuring Niya ang Kanyang katawan na materyal, at samakatuwid, dahil Siya ay naglaro tulad ng isang ordinaryong tao, tinalikuran Niya ang mentalidad ng pagkilala dito. Kasunod ng prinsipyong ito, nagsimula Siyang gumala sa buong mundo. Habang naglalakbay, nakarating Siya sa lalawigan ng Karnata sa Timog India at dumaan sa Konka, Venka at Kutaka. Wala Siyang planong maglakbay sa ganitong paraan, ngunit dumating Siya malapit sa Kutakacala at pumasok sa isang kagubatan doon. Naglagay Siya ng mga bato sa loob ng Kanyang bibig at nagsimulang gumala sa kagubatan, hubad at ang Kanyang buhok ay magulo na parang baliw.
Though fully liberated, Ṛṣabhadeva enacts avadhūta-like behavior by Yogamāyā’s arrangement to teach radical detachment from bodily identity and social labels.
Mukta-liṅga indicates one who is free from external material designations—social identity, ego-based markers, and bodily conceptions—remaining spiritually situated.
Practice reducing ego-based identity (status, appearance, roles) and cultivate inner steadiness through devotion, remembering that the self is distinct from the body and public opinion.