Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 10
Naraka-varṇana: The Hellish Planets and the Karmic Logic of Punishment
यस्त्विह वा एतदहमिति ममेदमिति भूतद्रोहेण केवलं स्वकुटुम्बमेवानुदिनं प्रपुष्णाति स तदिह विहाय स्वयमेव तदशुभेन रौरवे निपतति ॥ १० ॥
yas tv iha vā etad aham iti mamedam iti bhūta-droheṇa kevalaṁ sva-kuṭumbam evānudinaṁ prapuṣṇāti sa tad iha vihāya svayam eva tad-aśubhena raurave nipatati.
Ang isang tao na tumatanggap sa kanyang katawan bilang kanyang sarili ay nagtatrabaho nang husto araw at gabi para sa pera upang mapanatili ang kanyang sariling katawan at ang mga katawan ng kanyang asawa at mga anak. Habang nagtatrabaho upang mapanatili ang kanyang sarili at ang kanyang pamilya, maaari siyang gumawa ng karahasan laban sa ibang mga nilalang. Ang ganitong tao ay napipilitang isuko ang kanyang katawan at ang kanyang pamilya sa oras ng kamatayan, kung saan siya ay nagdurusa sa reaksyon ng kanyang inggit sa ibang mga nilalang sa pamamagitan ng pagtatapon sa impiyerno na tinatawag na Raurava.
In Śrīmad-Bhāgavatam it is said:
FAQs
This verse states that identifying with “I” and “mine” can drive a person to harm other beings for personal and family maintenance, and such sinful acts lead to suffering—specifically a fall into Raurava hell.
Śukadeva explains the consequences of sinful, exploitative living so that King Parīkṣit (and listeners) develop detachment from wrongdoing and cultivate dharma and devotion instead of selfish violence.
Earn and maintain family life without harming others, reduce exploitation, practice compassion toward all beings, and consciously remember that everything belongs to the Lord—replacing possessiveness with stewardship and devotion.