The Glories of Lord Ananta (Śeṣa/Saṅkarṣaṇa) and the Cosmic Foundation Beneath Pātāla
ध्यायमान: सुरासुरोरगसिद्धगन्धर्वविद्याधरमुनिगणैरनवरतमदमुदितविकृतविह्वललोचन: सुललितमुखरिकामृतेनाप्यायमान: स्वपार्षदविबुधयूथपतीनपरिम्लानरागनवतुलसिकामोदमध्वासवेन माद्यन्मधुकरव्रातमधुरगीतश्रियं वैजयन्तीं स्वां वनमालां नीलवासा एककुण्डलो हलककुदि कृतसुभगसुन्दरभुजो भगवान्महेन्द्रो वारणेन्द्र इव काञ्चनीं कक्षामुदारलीलो बिभर्ति ॥ ७ ॥
dhyāyamānaḥ surāsuroraga-siddha-gandharva-vidyādhara-muni-gaṇair anavarata-mada-mudita-vikṛta-vihvala-locanaḥ sulalita-mukharikāmṛtenāpyāyamānaḥ sva-pārṣada-vibudha-yūtha-patīn aparimlāna-rāga-nava-tulasikāmoda-madhv-āsavena mādyan madhukara-vrāta-madhura-gīta-śriyaṁ vaijayantīṁ svāṁ vanamālāṁ nīla-vāsā eka-kuṇḍalo hala-kakudi kṛta-subhaga-sundara-bhujo bhagavān mahendro vāraṇendra iva kāñcanīṁ kakṣām udāra-līlo bibharti.
Nagpatuloy si Śukadeva Gosvāmī: Ang mga deva, asura, uraga, siddha, gandharva, vidyādhara, at mga dakilang pantas ay walang tigil na nag-aalay ng panalangin sa Panginoon. Sa banal na pagkalasing, tila nalilito Siya; ang Kanyang mga mata, gaya ng ganap na namumulaklak na bulaklak, ay gumagalaw sa magkabila. Sa matatamis na panginginig ng tinig mula sa Kanyang bibig, pinasasaya Niya ang Kanyang mga kasamang tagasunod at ang mga pinuno ng mga deva. Nakadamit ng bughaw, may isang hikaw, pasan Niya ang araro sa Kanyang likod sa pamamagitan ng dalawang maganda at matatag na bisig; may gintong sinturon sa baywang at suot sa leeg ang vaijayantī na kuwintas na yari sa laging sariwang bulaklak ng tulasī. Ang mga bubuyog na nalalasing sa pulot-halimuyak ng tulasī ay humuhuni nang matamis sa paligid, kaya lalo pang gumaganda ang kuwintas. Sa ganitong paraan, tinatamasa ng Panginoon ang Kanyang maringal na mga līlā.
This verse depicts countless exalted beings continually meditating on the Lord, becoming overwhelmed with bliss—indicating that remembrance and contemplation of Ananta’s divine form naturally awakens ecstatic devotion and steadies the mind in transcendence.
Śukadeva highlights sensory-rich, sacred imagery—Vaijayantī garland and fresh tulasī—showing that the Lord’s beauty is not material but spiritually intoxicating, drawing even nature (bees) into sweet, harmonious glorification.
Practice daily dhyāna and kīrtana by focusing on the Lord’s form and names; keep tulasī with reverence if possible; and cultivate steady remembrance—replacing restless attention with devotional contemplation that brings calm and inner joy.