Rāhu, Eclipses, Antarikṣa, and the Seven Subterranean Heavens
Bila-svarga
अथातले मयपुत्रोऽसुरो बलो निवसति येन ह वा इह सृष्टा: षण्णवतिर्माया: काश्चनाद्यापि मायाविनो धारयन्ति यस्य च जृम्भमाणस्य मुखतस्त्रय: स्त्रीगणा उदपद्यन्त स्वैरिण्य: कामिन्य: पुंश्चल्य इति या वै बिलायनं प्रविष्टं पुरुषं रसेन हाटकाख्येन साधयित्वा स्वविलासावलोकनानुरागस्मितसंलापोपगूहनादिभि: स्वैरं किल रमयन्ति यस्मिन्नुपयुक्ते पुरुष ईश्वरोऽहं सिद्धोऽहमित्ययुतमहागजबलमात्मानमभिमन्यमान: कत्थते मदान्ध इव ॥ १६ ॥
athātale maya-putro ’suro balo nivasati yena ha vā iha sṛṣṭāḥ ṣaṇ-ṇavatir māyāḥ kāścanādyāpi māyāvino dhārayanti yasya ca jṛmbhamāṇasya mukhatas trayaḥ strī-gaṇā udapadyanta svairiṇyaḥ kāminyaḥ puṁścalya iti yā vai bilāyanaṁ praviṣṭaṁ puruṣaṁ rasena hāṭakākhyena sādhayitvā sva-vilāsāvalokanānurāga-smita-saṁlāpopagūhanādibhiḥ svairaṁ kila ramayanti yasminn upayukte puruṣa īśvaro ’haṁ siddho ’ham ity ayuta-mahā-gaja-balam ātmānam abhimanyamānaḥ katthate madāndha iva.
Mahal na Hari, ngayo’y ilalarawan ko ang Atala. Doon naninirahan ang asura na si Bala, anak ni Maya Dānava; siya ang lumikha ng siyamnapu’t anim na uri ng kapangyarihang mahiwaga, na ginagamit pa rin ngayon ng ilang huwad na yogī at svāmī upang manlinlang. Sa isang paghikab lamang, lumikha si Bala ng tatlong uri ng babae: svairiṇī, kāmiṇī, at puṁścalī. Ang svairiṇī ay nag-aasawa sa lalaki ng sarili niyang pangkat; ang kāmiṇī ay tumatanggap ng lalaki mula sa alinmang pangkat; at ang puṁścalī ay nagpapalit-palit ng asawa. Kapag may lalaking pumasok sa Atala, agad siyang sinasakmal ng mga babaeng ito at pinaiinom ng nakalalasing na inumin mula sa gamot na tinatawag na hāṭaka; dito tumitindi ang kanyang lakas sa pagnanasa. Pagkaraan, sa mapang-akit na tingin, malalapit na salita, ngiting may pag-ibig, at yakap, siya’y binibihag hanggang sa siya’y makipagtalik para sa ganap na kasiyahan nila. Dahil sa pagtaas ng lakas, iniisip niyang kasinglakas siya ng sampung libong elepante at nagyayabang, “Ako ang Diyos, ako ang ganap,” lasing sa huwad na pagmamataas at binabalewala ang nalalapit na kamatayan.
Bhagavatam 5.24.16 describes Atala as a subterranean realm ruled by the asura Bala, where powerful māyā (mystic illusion) and sensual enchantment bewilder men into pride and delusion.
He highlights how lust and intoxication operate as māyā—capturing the mind through attraction and leading the conditioned soul to false confidence, thinking “I am lord” and “I am perfected.”
It warns that intoxication, glamour, and ego-boosting pleasures can create a false sense of power; a seeker should cultivate self-control, humility, and devotion to remain clear-minded and spiritually grounded.