Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
एकस्तपस्व्यहमथाम्भसि मत्स्यसङ्गात् पञ्चाशदासमुत पञ्चसहस्रसर्ग: । नान्तं व्रजाम्युभयकृत्यमनोरथानां मायागुणैर्हृतमतिर्विषयेऽर्थभाव: ॥ ५२ ॥
ekas tapasvy aham athāmbhasi matsya-saṅgāt pañcāśad āsam uta pañca-sahasra-sargaḥ nāntaṁ vrajāmy ubhaya-kṛtya-manorathānāṁ māyā-guṇair hṛta-matir viṣaye ’rtha-bhāvaḥ
Noong una, nag-iisa akong nagsasagawa ng mahigpit na yoga-tapás; ngunit kalaunan, dahil sa pakikisama sa mga isdang nag-aasawa, sumibol ang pagnanais kong magpakasal. Pagkaraan, naging asawa ako ng limampung babae, at sa bawat isa’y nagkaanak ako ng sandaang lalaki; kaya lumaki ang angkan ko hanggang limang libo. Dahil sa mga guna ng māyā, naagaw ang aking pag-iisip at inakala kong sa makamundong sarap matatagpuan ang ligaya; kaya walang hanggan ang aking pagnanasa sa pag-enjoy, sa buhay na ito at sa susunod.
This verse warns that even a tapasvī can become bound when association awakens desire; māyā’s modes then steal discernment and make sense-objects appear supremely meaningful.
It is a vivid example showing how seemingly small contact can trigger deep entanglement—desire multiplies, time is consumed, and one forgets the true spiritual aim.
Choose uplifting association, limit sense-driven inputs, and regularly re-anchor the mind in bhakti practices so that māyā does not redirect life into endless plans and cravings.