The Kuru Line, Bhīṣma and Vyāsa; Pāṇḍavas, Parīkṣit, and Future Kings
Chandravaṁśa Continuation
दण्डपाणिर्निमिस्तस्य क्षेमको भविता यत: । ब्रह्मक्षत्रस्य वै योनिर्वंशो देवर्षिसत्कृत: ॥ ४४ ॥ क्षेमकं प्राप्य राजानं संस्थां प्राप्स्यति वै कलौ । अथ मागधराजानो भाविनो ये वदामि ते ॥ ४५ ॥
daṇḍapāṇir nimis tasya kṣemako bhavitā yataḥ brahma-kṣatrasya vai yonir vaṁśo devarṣi-satkṛtaḥ
Ang anak ni Mahīnara ay si Daṇḍapāṇi, at ang anak niya ay si Nimi; mula kay Nimi isisilang si Haring Kṣemaka. Sa ganito ko naipahayag sa iyo ang angkan ni Soma (Chandra), pinagmulan ng mga brāhmaṇa at kṣatriya, na iginagalang ng mga deva at dakilang rishi. Sa Kali-yuga, si Kṣemaka ang magiging huling monarka. Ngayon ay ilalarawan ko ang hinaharap ng dinastiyang Māgadha—makinig ka.
This verse states that from Nimi’s line arises a dynasty that becomes the source of the brahma-kṣatra line—kṣatriyas distinguished by brahminical qualities—and that this lineage is honored by divine sages.
In Canto 9, Śukadeva presents sacred royal genealogies to show how dharma-bearing lineages unfold through time and how renowned rulers connect to wider spiritual and historical narratives.
It trains remembrance of dharma through history—seeing leadership as accountable to sages, virtue, and spiritual culture rather than mere power.