Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 16
The Kuru Line, Bhīṣma and Vyāsa; Pāṇḍavas, Parīkṣit, and Future Kings
Chandravaṁśa Continuation
एवमुक्तो द्विजैर्ज्येष्ठं छन्दयामास सोऽब्रवीत् । तन्मन्त्रिप्रहितैर्विप्रैर्वेदाद् विभ्रंशितो गिरा ॥ १६ ॥ वेदवादातिवादान् वै तदा देवो ववर्ष ह । देवापिर्योगमास्थाय कलापग्राममाश्रित: ॥ १७ ॥
evam ukto dvijair jyeṣṭhaṁ chandayām āsa so ’bravīt tan-mantri-prahitair viprair vedād vibhraṁśito girā
Nang sabihin ito ng mga brāhmaṇa, nagtungo si Śāntanu sa gubat upang pakiusapan ang nakatatandang kapatid na si Devāpi na tanggapin ang kaharian. Ngunit noon pa man, ang ministro ni Śāntanu ay nag-udyok sa ilang brāhmaṇa upang ilihis si Devāpi sa mga tuntunin ng Veda; kaya si Devāpi ay naligaw, nilapastangan ang Veda, at bumagsak, kaya tumanggi siyang tumanggap ng trono. Dahil dito, si Śāntanu ang muling naging hari at si Indra, na nasiyahan, ay nagpaulan. Pagkaraan, tinahak ni Devāpi ang landas ng yoga upang supilin ang isip at mga pandama, at nagtungo sa nayon na tinatawag na Kalāpagrāma, kung saan siya’y naninirahan pa rin hanggang ngayon.
FAQs
This verse indicates that when one is diverted from Vedic authority—especially by misguided counsel—one’s speech and judgment become distorted, leading to non-Vedic conclusions.
In the narrative, brāhmaṇas—sent under ministerial influence—became instruments in redirecting the younger from Vedic alignment, showing how even religious authority can be misused when guided by politics.
Choose guidance rooted in śāstra and integrity; avoid echo-chambers and self-interested advisors that gradually normalize compromise of core principles.