Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 31
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
Ipinamalas ng Panginoon ang Kanyang maningning na anyong may apat na bisig; ang Kanyang liwanag, gaya ng apoy na walang usok, ay nagtaboy ng dilim sa lahat ng dako. May tanda ng Śrīvatsa sa dibdib; ang kulay ng katawan ay tulad ng madilim na bughaw na ulap, at ang ningning ay parang tunaw na ginto; nakabalot Siya sa pares ng sutlang kasuotan na mapalad. Sa mukha Niyang gaya ng lotus ay may magandang ngiti; ang buhok na bughaw-itim ay palamuti sa ulo; ang mga mata ay kaakit-akit na parang padma; at ang mga hikaw na hugis makara ay kumikislap. Suot Niya ang sinturong palamuti, banal na sinulid, korona, mga pulseras at palamuting pangbisig, hiyas na Kaustubha, mga kuwintas, mga anklet at iba pang sagisag ng pagkahari. Pinalilibutan ang Kanyang katawan ng mga garlandang bulaklak at ng Kanyang mga sandatang tila may sariling anyo; habang nakaupo, inilagay Niya ang kaliwang paa na may pulang talampakang gaya ng lotus sa ibabaw ng kanang hita.