Nimi Questions the Yogendras: Māyā, Cosmic Dissolution, Guru-Śaraṇāgati, Bhakti, and Deity Worship
अर्चादौ हृदये चापि यथालब्धोपचारकै: । द्रव्यक्षित्यात्मलिङ्गानि निष्पाद्य प्रोक्ष्य चासनम् ॥ ५० ॥ पाद्यादीनुपकल्प्याथ सन्निधाप्य समाहित: । हृदादिभि: कृतन्यासो मूलमन्त्रेण चार्चयेत् ॥ ५१ ॥
arcādau hṛdaye cāpi yathā-labdhopacārakaiḥ dravya-kṣity-ātma-liṅgāni niṣpādya prokṣya cāsanam
Dapat tipunin ng deboto ang anumang sangkap na mayroon para sa pagsamba, ihanda ang mga handog, ang lugar, ang isip at ang murti; wisikan ng tubig ang upuan upang luminis at ihanda ang tubig-panghugas ng paa at iba pang gamit. Pagkatapos, ilagay ang murti sa wastong kinalalagyan, sa labas at sa loob ng puso, ituon ang diwa, gawin ang nyāsa/tilaka sa puso at iba pang bahagi, at sambahin sa pamamagitan ng pangunahing mantra.
ataḥ śrī-kṛṣṇa-nāmādi na bhaved grāhyam indriyaiḥ sevonmukhe hi jihvādau svayam eva sphuraty adaḥ
This verse teaches that one may worship the Lord—externally as the Deity or internally in the heart—using whatever worship articles are available, focusing on proper preparation and sanctification rather than opulence.
Kṛṣṇa is giving Uddhava practical guidance on bhakti-yoga before His departure, emphasizing accessible, sincere worship that can be performed in any circumstance.
Keep worship simple and consistent: set aside a clean place, prepare what you have, and begin with a mindful act of purification and reverence.