Yoga-siddhi — The Mystic Perfections and Their Origin in Meditation on the Lord
अनूर्मिमत्त्वं देहेऽस्मिन् दूरश्रवणदर्शनम् । मनोजव: कामरूपं परकायप्रवेशनम् ॥ ६ ॥ स्वच्छन्दमृत्युर्देवानां सहक्रीडानुदर्शनम् । यथासङ्कल्पसंसिद्धिराज्ञाप्रतिहता गति: ॥ ७ ॥
anūrmimattvaṁ dehe ’smin dūra-śravaṇa-darśanam mano-javaḥ kāma-rūpaṁ para-kāya-praveśanam
Ang sampung pangalawang mistik na kasakdalan na nagmumula sa mga guna ng kalikasan ay: paglaya sa gutom, uhaw, at iba pang pag-uga ng katawan; pagdinig at pagtanaw sa malayo; paggalaw na kasingbilis ng isip; pag-anyong nais; pagpasok sa katawan ng iba; pagkamatay ayon sa sariling nais; pagmasid sa mga lila ng mga deva kasama ng mga apsara; ganap na pagtupad sa panata; at pag-uutos na natutupad nang walang hadlang.
In 11.15.6, Kṛṣṇa lists dūra-śravaṇa and dūra-darśana—hearing and seeing from a distance—as mystic perfections that can arise from yogic discipline.
Kṛṣṇa instructs Uddhava on yoga and its attainments, clarifying what siddhis are and implicitly guiding him toward the higher aim—pure devotion beyond fascination with powers.
Use it as a reminder to master bodily impulses and distractions (the ‘waves’ of the body) through disciplined practice and devotion, prioritizing inner steadiness over display of extraordinary abilities.