Adhyaya 15

Verse 1

श्रीभगवानुवाच जितेन्द्रियस्य युक्तस्य जितश्वासस्य योगिन: । मयि धारयतश्चेत उपतिष्ठन्ति सिद्धय: ॥ १ ॥

Sinabi ng Kataas-taasang Panginoon: Mahal kong Uddhava, ang yogi na nagwagi sa mga pandama, pinatatag ang isip, pinagtagumpayan ang paghinga, at itinatakda ang kamalayan sa Akin—sa kanya kusang lumalapit ang mga siddhi ng yoga.

Verse 2

श्रीउद्धव उवाच कया धारणया कास्वित् कथं वा सिद्धिरच्युत । कति वा सिद्धयो ब्रूहि योगिनां सिद्धिदो भवान् ॥ २ ॥

Nagsalita si Śrī Uddhava: O Panginoong Acyuta, sa anong uri ng dhāraṇā nakakamit ang siddhi, at ano ang kalikasan ng gayong kasakdalan? Ilan ang mga siddhi ng mga yogi? Ipagpaliwanag Mo, sapagkat Ikaw ang tagapagkaloob ng lahat ng siddhi.

Verse 3

श्रीभगवानुवाच सिद्धयोऽष्टादश प्रोक्ता धारणा योगपारगै: । तासामष्टौ मत्प्रधाना दशैव गुणहेतव: ॥ ३ ॥

Sinabi ng Kataas-taasang Panginoon: Ipinahayag ng mga dalubhasa sa yoga na may labingwalong uri ng siddhi at dhāraṇā. Sa mga ito, walo ang pangunahing nakasandig sa Akin, at sampu ang pangalawa na lumilitaw mula sa gunang sattva.

Verse 4

अणिमा महिमा मूर्तेर्लघिमा प्राप्तिरिन्द्रियै: । प्राकाम्यं श्रुतद‍ृष्टेषु शक्तिप्रेरणमीशिता ॥ ४ ॥ गुणेष्वसङ्गो वशिता यत्कामस्तदवस्यति । एता मे सिद्धय: सौम्य अष्टावौत्पत्तिका मता: ॥ ५ ॥

Sa walong pangunahing siddhi, ang tatlong nagbabago sa sariling katawan ay: aṇimā (maging mas maliit kaysa pinakamaliit), mahimā (maging mas dakila kaysa pinakadakila), at laghimā (maging mas magaan kaysa pinakamagaan). Sa prāpti-siddhi natatamo ang ninanais; sa prākāmya-siddhi nalalasap ang anumang kaaya-ayang bagay, sa mundong ito o sa susunod. Sa īśitā-siddhi napapagalaw at nakokontrol ang mga subkapangyarihan ng māyā; sa vaśitā-siddhi hindi nahahadlangan ng tatlong guṇa. At sa kāmāvasāyitā-siddhi nakakamit ang anumang naisin mula saanman hanggang sa sukdulang hangganan. O mahinahong Uddhava, ang walong ito ang Aking likás at walang kapantay na mga siddhi sa daigdig.

Verse 5

अणिमा महिमा मूर्तेर्लघिमा प्राप्तिरिन्द्रियै: । प्राकाम्यं श्रुतद‍ृष्टेषु शक्तिप्रेरणमीशिता ॥ ४ ॥ गुणेष्वसङ्गो वशिता यत्कामस्तदवस्यति । एता मे सिद्धय: सौम्य अष्टावौत्पत्तिका मता: ॥ ५ ॥

Sa walong pangunahing siddhi, ang tatlong nagbabago sa sariling katawan ay: aṇimā (maging mas maliit kaysa pinakamaliit), mahimā (maging mas dakila kaysa pinakadakila), at laghimā (maging mas magaan kaysa pinakamagaan). Sa prāpti-siddhi natatamo ang ninanais; sa prākāmya-siddhi nalalasap ang anumang kaaya-ayang bagay, sa mundong ito o sa susunod. Sa īśitā-siddhi napapagalaw at nakokontrol ang mga subkapangyarihan ng māyā; sa vaśitā-siddhi hindi nahahadlangan ng tatlong guṇa. At sa kāmāvasāyitā-siddhi nakakamit ang anumang naisin mula saanman hanggang sa sukdulang hangganan. O mahinahong Uddhava, ang walong ito ang Aking likás at walang kapantay na mga siddhi sa daigdig.

Verse 6

अनूर्मिमत्त्वं देहेऽस्मिन् दूरश्रवणदर्शनम् । मनोजव: कामरूपं परकायप्रवेशनम् ॥ ६ ॥ स्वच्छन्दमृत्युर्देवानां सहक्रीडानुदर्शनम् । यथासङ्कल्पसंसिद्धिराज्ञाप्रतिहता गति: ॥ ७ ॥

Ang sampung pangalawang mistik na kasakdalan na nagmumula sa mga guna ng kalikasan ay: paglaya sa gutom, uhaw, at iba pang pag-uga ng katawan; pagdinig at pagtanaw sa malayo; paggalaw na kasingbilis ng isip; pag-anyong nais; pagpasok sa katawan ng iba; pagkamatay ayon sa sariling nais; pagmasid sa mga lila ng mga deva kasama ng mga apsara; ganap na pagtupad sa panata; at pag-uutos na natutupad nang walang hadlang.

Verse 7

अनूर्मिमत्त्वं देहेऽस्मिन् दूरश्रवणदर्शनम् । मनोजव: कामरूपं परकायप्रवेशनम् ॥ ६ ॥ स्वच्छन्दमृत्युर्देवानां सहक्रीडानुदर्शनम् । यथासङ्कल्पसंसिद्धिराज्ञाप्रतिहता गति: ॥ ७ ॥

Kabilang sa mga pangalawang siddhi na mula sa mga guna ng kalikasan ang: mamatay ayon sa sariling nais, masaksihan ang lila ng mga deva kasama ng mga apsara, ganap na matupad ang panata, at kapangyarihang mag-utos na natutupad nang walang sagabal; kasama rin ang mga naunang nabanggit na kakayahan gaya ng paglaya sa mga pag-uga ng katawan at iba pa.

Verse 8

त्रिकालज्ञत्वमद्वन्द्वं परचित्ताद्यभिज्ञता । अग्‍न्यर्काम्बुविषादीनां प्रतिष्टम्भोऽपराजय: ॥ ८ ॥ एताश्चोद्देशत: प्रोक्ता योगधारणसिद्धय: । यया धारणया या स्याद् यथा वा स्यान्निबोध मे ॥ ९ ॥

Ang kapangyarihang malaman ang nakaraan, kasalukuyan, at hinaharap; ang pagiging pantay sa init‑lamig at iba pang pagdadalawahan; ang pag-alam sa isip ng iba; ang pagpigil sa impluwensiya ng apoy, araw, tubig, lason, at iba pa; at ang manatiling di-matatalo—ito ang limang siddhi ng yoga ng pagninilay at pagtuon. Binanggit Ko lamang ang mga ito ayon sa pangalan at katangian; ngayon, alamin mula sa Akin kung aling pagtuon ang nagbubunga ng aling siddhi at sa anong paraan.

Verse 9

त्रिकालज्ञत्वमद्वन्द्वं परचित्ताद्यभिज्ञता । अग्‍न्यर्काम्बुविषादीनां प्रतिष्टम्भोऽपराजय: ॥ ८ ॥ एताश्चोद्देशत: प्रोक्ता योगधारणसिद्धय: । यया धारणया या स्याद् यथा वा स्यान्निबोध मे ॥ ९ ॥

Ang limang siddhi na ito—gaya ng pag-alam sa tatlong panahon—ay mga siddhi ng dhāraṇā sa yoga, na nabanggit Ko nang maikli. Ngayon, makinig mula sa Akin: aling pagtuon ang nagbubunga ng aling siddhi, at paano ito natatamo sa pagkakasunod ng pagsasanay.

Verse 10

भूतसूक्ष्मात्मनि मयि तन्मात्रं धारयेन्मन: । अणिमानमवाप्नोति तन्मात्रोपासको मम ॥ १० ॥

Ang sinumang sumasamba sa Akin sa Aking anyong atomiko na lumalaganap sa lahat ng maseselang elemento, at itinatag ang isip sa tanging iyon, ay nakakamit ang mistik na kasakdalang tinatawag na aṇimā.

Verse 11

महत्तत्त्वात्मनि मयि यथासंस्थं मनो दधत् । महिमानमवाप्नोति भूतानां च पृथक् पृथक् ॥ ११ ॥

Ang sinumang naglalagak ng isip sa Akin bilang Paramatma sa anyong mahat-tattva ay nakakamit ang siddhi na tinatawag na mahimā. At kapag ibinabad ang isip sa Akin sa bawat elemento—eter, hangin, apoy, at iba pa—unti-unti niyang natatamo ang kadakilaan ng bawat sangkap.

Verse 12

परमाणुमये चित्तं भूतानां मयि रञ्जयन् । कालसूक्ष्मार्थतां योगी लघिमानमवाप्नुयात् ॥ १२ ॥

Kapag iniugnay ng yogi ang kamalayan sa Akin na siyang diwa ng mga atom ng mga elemento, natatanto niya ang ubod-sinupin na kalikasan ng panahon at nakakamit ang siddhi na tinatawag na laghimā.

Verse 13

धारयन् मय्यहंतत्त्वे मनो वैकारिकेऽखिलम् । सर्वेन्द्रियाणामात्मत्वं प्राप्तिं प्राप्नोति मन्मना: ॥ १३ ॥

Kapag itinatag ng yogi ang buong isip sa Akin sa loob ng vaikarika na sangkap ng huwad na ego na mula sa sattva, nakakamit niya ang siddhi na prāpti; kaya nagkakaroon siya ng kapangyarihan sa mga pandama ng lahat ng nilalang, sapagkat ang isip niya’y nalulubog sa Akin.

Verse 14

महत्यात्मनि य: सूत्रे धारयेन्मयि मानसम् । प्राकाम्यं पारमेष्ठ्यं मे विन्दतेऽव्यक्तजन्मन: ॥ १४ ॥

Ang sinumang nagtitipon ng lahat ng galaw ng isip sa Akin bilang Paramatma sa yugto ng ‘sūtra’ ng mahat-tattva na nagpapakita ng tanikala ng karma, ay tumatanggap mula sa Akin—na ang paglitaw ay lampas sa pandamang materyal—ng pinakadakilang siddhi na tinatawag na prākāmya.

Verse 15

विष्णौ त्र्यधीश्वरे चित्तं धारयेत् कालविग्रहे । स ईशित्वमवाप्नोति क्षेत्रज्ञक्षेत्रचोदनाम् ॥ १५ ॥

Ang sinumang naglalagak ng kamalayan kay Viṣṇu, ang Paramatma—ang pangunahing tagapag-udyok at Kataas-taasang Panginoon ng panlabas na lakas na binubuo ng tatlong guṇa, sa anyo ng panahon—ay nakakamit ang siddhi na īśitva, ang kapangyarihang mamahala sa ibang nakagapos na kaluluwa, sa kanilang katawan at sa mga katawagang pangkatawan.

Verse 16

नारायणे तुरीयाख्ये भगवच्छब्दशब्दिते । मनो मय्यादधद् योगी मद्धर्मा वशितामियात् ॥ १६ ॥

Ang yogī na inilalagak ang isip sa Aking anyong Nārāyaṇa, na tinatawag na turyā at puspos ng lahat ng karangalan, ay nagkakamit ng Aking kalikasan at nakakamtan ang siddhing ‘vaśitā’.

Verse 17

निर्गुणे ब्रह्मणि मयि धारयन् विशदं मन: । परमानन्दमाप्नोति यत्र कामोऽवसीयते ॥ १७ ॥

Ang nagtatag ng dalisay na isip sa Akin bilang nirguṇa Brahman ay nakakamit ang sukdulang kaligayahan, kung saan ang lahat ng pagnanasa ay ganap na napapawi.

Verse 18

श्वेतद्वीपपतौ चित्तं शुद्धे धर्ममये मयि । धारयञ्छ्वेततां याति षडूर्मिरहितो नर: ॥ १८ ॥

Ang taong nagtitipon ng kamalayan sa Akin bilang Panginoon ng Śvetadvīpa, sagisag ng kadalisayan at tagapagtatag ng dharma, ay nakakamit ang dalisay na pag-iral at napapalaya sa anim na alon ng pagdurusa sa daigdig.

Verse 19

मय्याकाशात्मनि प्राणे मनसा घोषमुद्वहन् । तत्रोपलब्धा भूतानां हंसो वाच: श‍ृणोत्यसौ ॥ १९ ॥

Ang nilinis na nilalang na itinatag ang isip sa pambihirang panginginig ng tunog sa Akin bilang personipikadong kalangitan at kabuuang prāṇa, ay nakauunawa sa himpapawid ng pananalita ng lahat ng nilalang.

Verse 20

चक्षुस्त्वष्टरि संयोज्य त्वष्टारमपि चक्षुषि । मां तत्र मनसा ध्यायन् विश्वं पश्यति दूरत: ॥ २० ॥

Sa paglusaw ng paningin sa araw at paglusaw ng araw sa mga mata, at pagninilay sa Akin na naroroon sa pagsasanib ng araw at paningin, nakakamit ang kapangyarihang makita ang anumang malayo.

Verse 21

मनो मयि सुसंयोज्य देहं तदनुवायुना । मद्धारणानुभावेन तत्रात्मा यत्र वै मन: ॥ २१ ॥

Ang yogī na lubos na inilulubog ang isip sa Akin, at sa pamamagitan ng hanging sumusunod sa isip ay inilulubog din ang katawang materyal sa Akin, ay nakakamit sa bisa ng pagninilay sa Akin ang siddhi na kung saan ang katawan ay agad na sumusunod saan man magtungo ang isip.

Verse 22

यदा मन उपादाय यद् यद् रूपं बुभूषति । तत्तद् भवेन्मनोरूपं मद्योगबलमाश्रय: ॥ २२ ॥

Kapag inilalapat ng yogī ang isip at ninanais niyang magtaglay ng isang tiyak na anyo, ang mismong anyong iyon ay agad na lumilitaw ayon sa anyo ng isip. Ang ganitong siddhi ay nagmumula sa paglubog ng isip sa kanlungan ng Aking di-maaarok na kapangyarihang yogiko, na sa pamamagitan nito Ako’y nag-aanyong di-mabilang.

Verse 23

परकायं विशन् सिद्ध आत्मानं तत्र भावयेत् । पिण्डं हित्वा विशेत् प्राणो वायुभूत: षडङ्‍‍घ्रिवत् ॥ २३ ॥

Kapag nais ng ganap na yogī na pumasok sa katawan ng iba, dapat niyang pagnilayan ang sarili na nasa loob ng katawang iyon; saka iwan ang sariling magaspang na katawan at pumasok sa mga daanan ng hangin bilang prāṇa, kasingdali ng bubuyog na lumisan sa isang bulaklak at lumipad sa iba.

Verse 24

पार्ष्ण्यापीड्य गुदं प्राणं हृदुर:कण्ठमूर्धसु । आरोप्य ब्रह्मरन्ध्रेण ब्रह्म नीत्वोत्सृजेत्तनुम् ॥ २४ ॥

Ang yogī na nakamit ang siddhi na tinatawag na svacchanda-mṛtyu ay pinipigil ang puwit sa pamamagitan ng sakong, saka itinataas ang prāṇa mula sa puso patungo sa dibdib, sa lalamunan, at sa huli sa ulo. Nasa brahma-randhra, iniiwan niya ang katawan at ginagabayan ang kaluluwa sa napiling hantungan.

Verse 25

विहरिष्यन् सुराक्रीडे मत्स्थं सत्त्वं विभावयेत् । विमानेनोपतिष्ठन्ति सत्त्ववृत्ती: सुरस्‍त्रिय: ॥ २५ ॥

Ang yogī na nagnanais maglibang sa mga hardin ng kaligayahan ng mga diyos ay dapat magnilay sa dalisay na sattva na nananahan sa Akin; kung gayon, ang mga babaeng makalangit na nagmumula sa sattva-guna ay lalapit sa kanya sakay ng mga vimāna.

Verse 26

यथा सङ्कल्पयेद् बुद्ध्या यदा वा मत्पर: पुमान् । मयि सत्ये मनो युञ्जंस्तथा तत् समुपाश्न‍ुते ॥ २६ ॥

Ang yogi na may pananampalataya sa Akin, na itinatali ang isip sa Akin na Katotohanan, ay laging nakakamit ang kanyang layon sa paraang kanyang itinakda.

Verse 27

यो वै मद्भ‍ावमापन्न ईशितुर्वशितु: पुमान् । कुतश्चिन्न विहन्येत तस्य चाज्ञा यथा मम ॥ २७ ॥

Ang ganap na nagmumuni sa Akin ay nagkakamit ng Aking likas bilang Kataas-taasang Tagapaghari at Tagapigil; ang kanyang utos, gaya ng Akin, ay hindi mabibigo sa anumang paraan.

Verse 28

मद्भ‍क्त्या शुद्धसत्त्वस्य योगिनो धारणाविद: । तस्य त्रैकालिकी बुद्धिर्जन्ममृत्यूपबृंहिता ॥ २८ ॥

Ang yogi na nilinis ang kanyang pagkatao sa pamamagitan ng bhakti sa Akin at bihasa sa dhāraṇā ay nagkakamit ng kaalaman sa nakaraan, kasalukuyan, at hinaharap; kaya nakikita niya ang kapanganakan at kamatayan ng sarili at ng iba.

Verse 29

अग्‍न्यादिभिर्न हन्येत मुनेर्योगमयं वपु: । मद्योगशान्तचित्तस्य यादसामुदकं यथा ॥ २९ ॥

Kung paanong ang katawan ng mga nilalang sa tubig ay hindi nasasaktan ng tubig, gayundin ang yogamaya na katawan ng muni na pinatahimik ng bhakti-yoga sa Akin at ganap sa agham ng yoga ay hindi napipinsala ng apoy, araw, tubig, lason, at iba pa.

Verse 30

मद्विभूतीरभिध्यायन् श्रीवत्सास्‍त्रविभूषिता: । ध्वजातपत्रव्यजनै: स भवेदपराजित: ॥ ३० ॥

Sa pagninilay sa Aking maringal na mga pagpapakita na may tanda ng Śrīvatsa, iba’t ibang sandata, at mga sagisag ng kaharian gaya ng watawat, payong-karangalan, at pamaypay, ang Aking deboto ay nagiging di-matatalo.

Verse 31

उपासकस्य मामेवं योगधारणया मुने: । सिद्धय: पूर्वकथिता उपतिष्ठन्त्यशेषत: ॥ ३१ ॥

O pantas, ang debotong marunong na sumasamba sa Akin sa pamamagitan ng pagtuon sa yoga ay tiyak na makakamtan nang ganap ang lahat ng siddhi na Aking inilarawan.

Verse 32

जितेन्द्रियस्य दान्तस्य जितश्वासात्मनो मुने: । मद्धारणां धारयत: का सा सिद्धि: सुदुर्लभा ॥ ३२ ॥

Para sa pantas na nagwagi sa mga pandama, mapagpigil, nagpasuko sa hininga at isip, at laging nakatuon sa pagninilay sa Akin—anong siddhi ang magiging napakahirap?

Verse 33

अन्तरायान् वदन्त्येता युञ्जतो योगमुत्तमम् । मया सम्पद्यमानस्य कालक्षपणहेतव: ॥ ३३ ॥

Sinasabi ng mga dalubhasa sa bhakti na ang mga siddhi ng yoga na Aking binanggit ay tunay na mga hadlang sa nagsasagawa ng pinakamataas na yoga; para sa tumatanggap ng ganap na kaganapan ng buhay mula sa Akin mismo, ito’y pag-aaksaya lamang ng panahon.

Verse 34

जन्मौषधितपोमन्त्रैर्यावतीरिह सिद्धय: । योगेनाप्नोति ता: सर्वा नान्यैर्योगगतिं व्रजेत् ॥ ३४ ॥

Anumang siddhi na nakakamit dito sa pamamagitan ng mabuting kapanganakan, mga halamang-gamot, pag-aayuno at mga mantra, ay lahat nakakamit sa pamamagitan ng bhakti-yoga na paglilingkod sa Akin; sa katotohanan, sa ibang paraan ay hindi mararating ang tunay na kaganapan ng yoga.

Verse 35

सर्वासामपि सिद्धीनां हेतु: पतिरहं प्रभु: । अहं योगस्य साङ्ख्यस्य धर्मस्य ब्रह्मवादिनाम् ॥ ३५ ॥

Mahal kong Uddhava, Ako ang sanhi, tagapangalaga, at Panginoon ng lahat ng siddhi; Ako rin ang Panginoon ng yoga, sāṅkhya, dalisay na dharma, at ng pamayanan ng mga guro ng Veda.

Verse 36

अहमात्मान्तरो बाह्योऽनावृत: सर्वदेहिनाम् । यथा भूतानि भूतेषु बहिरन्त: स्वयं तथा ॥ ३६ ॥

Kung paanong ang limang dakilang elemento ay nasa loob at labas ng lahat ng katawan, gayon din Ako’y hindi natatakpan ng anuman; Ako’y nasa loob bilang Paramatma at nasa labas bilang ang Laganap sa lahat.