Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 28
Mārkaṇḍeya’s Request to See Māyā and the Vision of the Cosmic Deluge
खं रोदसी भागणानद्रिसागरान् द्वीपान् सवर्षान् ककुभ: सुरासुरान् । वनानि देशान् सरित: पुराकरान् खेटान् व्रजानाश्रमवर्णवृत्तय: ॥ २८ ॥ महान्ति भूतान्यथ भौतिकान्यसौ कालं च नानायुगकल्पकल्पनम् । यत् किञ्चिदन्यद् व्यवहारकारणं ददर्श विश्वं सदिवावभासितम् ॥ २९ ॥
khaṁ rodasī bhā-gaṇān adri-sāgarān dvīpān sa-varṣān kakubhaḥ surāsurān vanāni deśān saritaḥ purākarān kheṭān vrajān āśrama-varṇa-vṛttayaḥ
Nakita ng pantas ang buong sansinukob: ang kalangitan, langit at lupa, mga bituin, mga bundok at karagatan, malalaking pulo at mga kontinente, iba’t ibang lupain, lawak sa bawat direksiyon, mga deva at mga asura. Nakita niya ang mga gubat, mga bansa, mga ilog, mga lungsod at mga minahan, mga nayon ng pagsasaka at mga pastulan ng baka, at ang mga gawain at disiplina ng varṇa-āśrama. Nakita rin niya ang mga dakilang elemento at ang lahat ng bunga nito, pati ang Panahon na nag-aayos ng pag-ikot ng di-mabilang na yuga at kalpa sa mga araw ni Brahmā. At lahat ng iba pang nilikha para sa gamit ng buhay-materyal ay lumitaw sa harap niya na wari’y tunay na tunay.
FAQs
This verse describes a comprehensive vision of the cosmos—worlds, directions, gods and demons, lands and societies—indicating that the Lord’s māyā can reveal the entire manifested order as an object of perception.
Śukadeva explains Mārkaṇḍeya Ṛṣi’s extraordinary experience to show how the Supreme Lord’s energy can display the full universe and its social-religious structures, emphasizing the Lord’s supremacy over creation and perception.
By recognizing that worldly arrangements—nature, society, and status—are part of a vast, temporary manifestation, one can cultivate detachment and redirect attention toward devotion to the Supreme Lord, the controller of māyā.